روند برنامه‌های منصوریان در استقلال

آتیلا حجازی

استقلال در هفته هفتم لیگ برتر به پیروزی رسید.  علیرضا منصوریان به خوبی از تعطیلات لیگ برتر استفاده کرد و ما در 2 دیدار قبلی تیم برابر ماشین‌سازی و پرسپولیس هم شاهد استقلال متفاوتی بودیم که در 4 هفته اول نشانی از یک تیم مدعی نداشت. استقلال برابر ماشین‌سازی به مراتب بهتر از بازی‌های اولیه بازی کرد و در روز بازی با پرسپولیس هم از حریف خود برتر بود اما نتوانست 3 امتیازهای آن دو بازی را به‌دست بیاورد. دلیلش هم فشار روحی و روانی است که از بازی‌های گذشته بر روی تیم بود و بازیکنان در زدن ضربات آخر دقت کافی را نداشتند وگرنه استقلال می‌توانست ماشین‌سازی و پرسولیس را شکست دهد و با 4 امتیاز بیشتر در رده‌های بالایی جدول پیش از دومین تعطیلات لیگ قرار بگیرد. در بازی روز سه شنبه شاهد برتری استقلال در حملات بودیم. کاملا مشخص است که بازیکنان تیم برنامه‌های متنوعی را برای باز کردن دروازه حریفان داشتند ؛برنامه‌‌هایی که آنها را در تمرینات پیگیری کرده‌اند اما هنوز در زدن ضربات آخر مهاجمان با آرامش به توپ ضربه نمی‌زنند. همین عامل باعث شد تا ذوب‌آهن تنها 2 بار دروازه‌اش باز شود. یکی از اشتباهاتی که منصوریان در هفته‌های اول می‌کرد بازی ندادن به فرشید اسماعیلی بود. او فصل گذشته نشان داد که بازیکن با انگیزه‌ای است و به نظرم در بازی مقابل ذوب‌آهن ستاره استقلال در زمین بود. او برابر پرسپولیس و ماشین‌سازی هم بهترین بازیکن استقلال بود. یکی دیگر از کارهای خوب منصوریان بازی دادن به بختیار رحمانی بود. شاید او هنوز خودش را در استقلال پیدا نکرده اما به مرور زمان می‌تواند نقش تاثیرگذارش را در زمین پیاده کند. اینکه یعقوب کریمی در دفاع چپ بازی کرد حرکت کاملا هوشمندانه‌ای بود. او به خوبی دفاع چپ را پوشش داد و بارها با فرارهای خود تیم ذوب‌آهن را تحت فشار قرار داد. در این میان مگویان که در بازی برابر پرسپولیس و ماشین‌سازی در دفاع چپ بازی کرد و نتوانست نمایش دلچسبی داشته باشد باید به دفاع مرکزی می‌آمد و در کنار یعقوب کریمی بازی می‌کرد. ذوب‌‌‌آهن در نفوذهای کریمی به خوبی از جای خالی او استفاده می‌کرد و موقعیت‌های خوبی را خلق کرد که یکی از آنها هم تبدیل به تنها گل این تیم اصفهانی شد.

ارسال دیدگاه شما

روزنامه در یک نگاه
ویژه نامه