ترک غرور و خودپسندی

انسان با صفت ناپسند عُجب وغرور، تبدیل به فردی خودپسند و خود محورمی شود که دیگر به افکار و نظر دیگران توجهی ندارد. او همواره در تاریکی غرور و خودپسندی می‌ماند. حضرت علی (ع) می‌فرماید: وَاعْلَمْ اَنّ الاعجابَ ضِدُّ الصّوابِ وآفَهُ الالْبابِ. بدان که عجب و غرور ضد کارهای درست و صواب و آفت عقل و اندیشه آدمی است. کسی که دچار عجب و غرور است، خود را برتر از دیگران می‌شمارد و در نتیجه با بی اعتنایی و بی تفاوتی با مردم برخورد می‌کند و بازتاب چنین برخوردی، تنها ماندن او و پراکندگی مردم از اطراف اوست؛ به گونه ای که آدمی، خود را تنها و بی کس حس می‌کند، چنان که حضرت امیر(ع) هشدار می‌دهد: «ولا وَحْدَهَ اَوْحَشُ مِنَ الْعُجبِ؛ هیچ تنهایی وحشتناک ترازخودبینی وعجب وغرورنیست».خودپسندی انسان را از درک خویش و آگاهی از عیوبش باز می‌دارد و راه کمال به سوی او بسته می‌شود.

ارسال دیدگاه شما

روزنامه در یک نگاه
ویژه نامه