ایران و قدرت بازدارندگی در برابر انگلیس

حسن هانی‌زاده*

در طول ماه‌های گذشته دونالد ترامپ، رئیس جممهور آمریکا سه برگ برنده انتخاباتی در دست داشت. نخستین برگ برنده، موضوع طرح معامله قرن بود که با مقاومت محور مقاومت و ملت فلسطین و اطلاع‌رسانی دقیق ایران این برگ برنده از دست دونالد ترامپ خارج شد. موضوع دیگر، مسأله کره شمالی و وادارکردنش به انجام مذاکره و خلع سلاح بود که باز هم این برگ برنده از دست رئیس‌جمهور آمریکا خارج شد. برگ برنده دیگر ایران بود که قصد دارد با فشار بر ایران و اعمال تحریم‌ها و تهدیدها به نوعی سعی دارد که ایران را وادار به مذاکره بدون پیش شرط کند. این درحالی است که تحریم‌ها و تهدیدات نظامی به گونه‌ای است که ایران نمی‌تواند زیر بار مذاکرات تحمیلی برود. از آنجایی هم که انگلیس در ماه اکتبر آینده از اتحادیه اروپا خارج خواهد شد و با توجه به بحرانی که در درون انگلیس بر سر انتخاب نخست وزیر وجود دارد، لذا الان آمریکا و انگلیس تلاش می‌کنند تا از طریق بحران آفرینی تسلط خود را بر دریای خلیج‌فارس و تنگه هرمز اعمال کنند. اقدام اخیر انگلیس در توقیف نفتنکش ایرانی در تنگه جبل الطارق یک اقدام راهزنی دریایی است که با قوانین دریانوردی و آزادی کشتیرانی مغایرت دارد. اکنون هم انگلیس و آمریکا در یک اقدام تحریک آمیز از آن سوی اقیانوس‌ها وارد خلیج‌فارس شده‌اند و سعی می‌کنند یک ائتلاف جهانی برای تسلط بر تنگه هرمز و محاصره دریایی ایران ایجاد کنند اما سرنگونی پهپاد آمریکایی و توقیف کشتی انگلیسی، درحقیقت نقشه‌های آمریکا و انگلیس برای تسلط بر تنگه هرمز را نقش بر آب کرد. جمهوری اسلامی ایران براساس قوانین دریانوردی این کشتی را توقیف کرده زیرا این کشتی از مسیر اصلی خودش خارج و وارد آب‌های اقلیمی ایران شده و ایران هم آن را توقیف کرده و این یک اقدام کاملا تلافی‌جویانه تلقی می‌شود. زیرا انگلیس و دولتمردانش همچنان در فضای قرون هفدهم، هجدهم و نوزدهم سیر می‌کنند و تصور می‌کنند همچنان قدرت استعمارگرند. فلذا اقدام ایران یک اقدام بازدارنده و تلافی جویانه است و اگر انگلیس کشتی ایرانی را از توقیف خارج نکند، ایران باید دست به اقدامات شدیدتری علیه انگلیس بزند تا این دولت استعمارگر پیر ورشکسته را تنبیه کند. اما تجربه ثابت کرده که انگلیس، سیاست‌های خودش را با امریکا هماهنگ می‌کند. در تحریک و تشویق آمریکا برای اعمال تحریم‌ها علیه ایران نقش انگلیس کاملا پررنگ است و حتی از میان سه کشور اروپایی یعنی انگلیس، فرانسه و آلمان، انگلیس با آمریکا بیشتر در حوزه برجام هماهنگ بوده و اکنون که انگلیس قرار است از اتحادیه اروپا خارج شود در همه حوزه‌های سیاسی و نظامی و اقتصادی با آمریکا هماهنگی می‌کند و سعی دارد یک ائتلاف جهانی در خلیج‌فارس با شرکت آمریکا و کشورهای دیگر ایجاد کند تا ایران را از حق دریانوردی در آب‌های اقلیمی خود محروم کند به همین دلیل الان رئیس‌جمهور آمریکا انتظار دارد که یک شخصیت همسو با سیاست‌های خودش به عنوان نخست وزیر انتخاب شود و به همین دلیل انگلیس را تحریک می‌کند که علیه ایران دست به اقدام بزند و توقیف کشتی ایرانی در تنگه جبل‌الطارق به تحریک آمریکا صورت گرفته است. ایران به اقدامات بازدارنده خود باید ادامه دهد زیرا انگلیس و آمریکا تنها در برابر قدرت ایران عقب نشینی می‌کنند و هرگاه ایران کوتاه بیاید، قطعا آنها به تحرکات و تحریکاتی بیشتری علیه ایران می‌پردازند. اقدام ایران یک اقدام بازدارنده و برآیند قدرت ایران و استقلال ملی ایران است که در حقیقت هیچ‌گاه زیر بار فشارهای انگلیس و آمریکا نخواهد رفت و مانند عربستان به آمریکا باج نخواهد داد.

* تحلیلگر مسائل بین‌الملل

ارسال دیدگاه شما

روزنامه در یک نگاه
ویژه نامه