تدبیر ایرانی آشفتگی آمریکایی

كورش الماسي*

پر بیراه نیست اگر گفته شود انتخاب ترامپ و دولت جدید آمریکا بزرگ‌ترین بحران جهانی بعد از بحران موشکی کوبا در 1962 میلادی است. بیشتر دولت‌ها و سیاستمداران جهان خود را در شرایط غیر قابل پیش‌بینی و نگران‌کننده با پیامدهای نامشخص می‌بینند. شاید دور از واقعیت نباشد که ظهور دونالد ترامپ و دولت جدید آمریکا را خروج از یک عصر و ورود به یک عصر جدید تاریخی تلقی کنیم. از این‌رو، بنا به شواهد متعدد، می‌توان انتظار داشت در ماه‌ها و شاید سالهای آتی جهان شاهد دشواریها، تنش‌ها و دغدغه‌هایی در روابط بین‌الملل باشد. از آنجاکه نگارنده همانند بسیاری دغدغه منافع و امنیت ملی دارد، نکاتی را قابل تامل می‌داند. به دلایل متعدد و بدون منطق این احتمال وجود دارد که دولت جدید آمریکا با مستمسک قرار دادن حقوق بشر، برنامه یا فعالیت‌ها دفاعی و ادعای دخالت در امور دیگر کشور‌ها را برای ایجاد تنش با ایران زمینه‌سازی و با اقداماتی سعی در تحریک مقامات کشور کند. یک ویژگی سیاستمدارانی چون دونالد ترامپ «به دلیل عدم کفایت و صلاحیت جایگاه خود» ایجاد دشمن فرضی یا مصنوعی به‌عنوان ابزاری برای سرو سامان دادن به شرایط آشفته و ناپایدار داخلی است. به عبارتی کشور یا کشورهایی نقش سپر بلا برای ثبات در آمریکا را بازی می‌کنند. محدود کردن شهروندان برخی کشورهای مسلمان از جمله ایران می‌تواند در راستای اقدامات تحریک آمیز آمریکا تلقی شود. به باور نگارنده ضرب المثل «ادب از که آموختی، از بی‌ادبان» می‌تواند راهبردی عملی، سودمند و کم هزینه برای پیشگیری و خنثی کردن اهداف و اقدامات بدخواهانه احتمالی دولت جدید آمریکا علیه ایران باشد. ضرب المثل فوق می‌تواند در دو نکته نمود پیدا کند، بدین معنی که بزرگان و مقامات ارشد کشور خلاف آنچه آمریکا انتظار دارد، رفتار کنند، 1- انسجام و وحدت میان مدیران، مقامات و تصمیم‌گیران ارشد کشور. در بالا اشاره شد که موضوعاتی چون حقوق بشر، فعالیت‌های دفاعی و ادعای پوچ دخالت در امور دیگر کشورها می‌تواند بهانه به دست دولت جدید آمریکا برای ایجاد تنش با ایران بدهد. از این‌رو، بسیار حائز اهمیت است که هماهنگی کامل در اظهارات و اقدامات، مبتنی بر ارزیابی دقیق و همه‌جانبه شرایط منطقه و جهان، میان نهادها و مقامات ارشد در حوزه‌های دفاعی، قضائی و دستگاه دیپلماسی با رهنمودهای مقام معظم رهبری ایجاد شود تا هیچ بهانه‌ای برای ایجاد تنش با ایران به دست رئیس‌جمهور و دولت آشفته و ناکارآمد جدید آمریکا ندهد، 2- تاسیس موسسه صلح خاورمیانه در تهران. معمولا کشور‌های فرا منطقه‌ای همانند آمریکا، انگلیس و... دخالت در خاورمیانه که صرفا دلایل سودجویانه و اقتصادی دارد را با دفاع از یک کشور در مقابل کشوری دیگر مثلا ایران توجیه می‌کنند. ایجاد موسسه صلح خاورمیانه در تهران توسط دولت و دیگر ارکان نظام زیر نظر دستگاه دیپلماسی می‌تواند اهداف، اندیشه‌ها و طرح‌های مداخله‌جویانه آمریکا را پیشگیری و خنثی کند. همه بزرگان و آگاهان روابط بین‌الملل و دیپلماسی می‌دانند که موضوعات و مسائل خاورمیانه با چند گردهمایی قابل حل و فصل نیستند. اما ایجاد موسسه صلح خاورمیانه در تهران و دعوت بی‌قید و شرط از همه همسایگان برای صرف حداقل چای و شنیدن نظرات یکدیگر در امور مورد علاقه و دغدغه‌های هر کشوری می‌تواند همانند آب یخی بر اندیشه‌ها و اهداف سودجویانه کشورهای فرامنطقه‌ای باشد. چرا باید نهادهای بین‌المللی در حوزه‌های امنیتی، اقتصادی، سیاسی و... در کشورهای اروپایی یا آمریکا باشند؟ مقامات و سیاستمداران کشور‌های غربی چه ویژگی، دانش، توانایی یا قابلیت‌های برتری نسبت به مقامات و سیاستمداران ایران دارند؟ چه عواملی مانع ایجاد موسسه صلح خاورمیانه در تهران است؟ کدام عوامل مانع به دست گیری ابتکار عمل دیپلماتیک مقامات ایرانی برای حل و فصل مشکلات منطقه‌ای و کوتاه کردن دست سودجویان فرامنطقه‌ای «آمریکا، انگلیس و...» که صرفا برای کسب منافع اقتصادی خود وخیم و غیرانسانی‌ترین سختیها را برای شهروندان خاورمیانه ایجاد می‌کنند، می‌شود؟ به باور نگارنده، انسجام و وحدت بزرگان کشور پیرامون منافع و امنیت ملی و فراجناحی نگریستن به امور کلان کشور تحت رهنمودهای مقام معظم رهبری و ایجاد موسسه صلح خاورمیانه و دعوت بی‌قید و شرط مقامات کشور‌های همسایه و نمایندگانی از اتحادیه اروپا، چین، روسیه، مکزیک، سازمان ملل و ژاپن برای صرف چای و شنیدن دغدغه‌ها و انتظارات یکدیگر، نه فقط بلوغ و اقتدار نظام سیاسی ایران را به رخ جهانیان می‌کشد، بلکه ابتکار عمل وخنثی کننده هر اندیشه، طرح و اقدام شوم و بدخواهانه‌ای از جانب دولت سردرگم آمریکا و رژیم صهیونیستی خواهد بود. دعوت از همسایگان کشور برای صرف چای و صرفا شنیدن دغدغه‌ها و علایق یکدیگر در حوزه‌های دفاعی، امنیتی، اقتصادی، تجاری و... و نه حل و فصل اختلافات فی ما بین نیاز به برنامه ریز‌های زمانبر و پیچیده ندارد، اما می‌تواند پیامدهای بسیار مثبت و جایگاه ایران را در سطح منطقه و جهان در مقابل بدخواهانی چون دولت آشفته آمریکا و رژیم صهیونیستی به‌طور چشمگیری افزایش دهد.

* روزنامه‌نگار

ارسال دیدگاه شما

روزنامه در یک نگاه
ویژه نامه