انتخاب تاریخ:   /  /   
ارسال سوژه کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
سیاسی
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
سیاست ما جنگ افروزی نیست/ می‌خواهند افکار عمومی منطقه را علیه ایران بشورانند
معافیت عراق از تحریم‌های واشنگتن علیه ایران در زمینه انرژی
آمریکا در تقابل با ایران دنبال تسلط بر نفت جهان است
نگذاريد زبان فارسي دچار فرسودگي شود
رئیس‌جمهور از همین اختیارات هم استفاده مطلوب نکرد
ریشه مشکلات کشور مدیریت داخلی نیست
حمایت قاضی‌القضات از آزادی مطبوعات
هیچ گروهی نمی‌تواند بگوید از جانب ایران وارد «جنگ نیابتی» شده است/ مدیران کشور باید دغدغه مدیریت تنش‌ها را داشته باشند
شرایط تاب آوری برای گذر از هر بحرانی را داریم/ هیچ چیز ما را غافگیر نخواهد کرد/ بازار تهاتر مرزی در حال شکل‌گیری است
سرلشکر باقری: با قاطعیت مهیای برچیدن بساط هر متجاوز و طمعکاری هستیم
افزایش اختیارات روحانی هم چندان تغییری ایجاد نمی‌کند
آیا «ربیعی» در قامت سخنگوی دولت به پاستور بازمی‌گردد؟
آمریکا با همه دشمنی‌اش، جرأت نکرده تیری به سوی ایران شلیک کند
پارلمان محلي اختيار لازم را ندارد
دولت ترامپ از افزایش تنش با ایران برای فروش سلاح به عربستان استفاده می‌کند
عربستان با افراطي هاي كاخ سفيد درصدد انزواي ايران / در تشنج بالاتر میانه‌روها حالت انفعالی به خود می‌گیرند
روحانی قرار است با اختیارات ویژه چه‌کند؟
مشکلات نظام پارلمانی بیش از ریاستی است
لوایح دوگانه و مسأله امتیازگیری از اروپا
جنگ به زیان ترامپ است
حسين هدايتي؛ ۲۰سال حبس / محدودیت‌های رئیس دولت اصلاحات مصوبه شورای عالی امنیت ملی است / دوچرخه سواری بانوان با رعایت ضوابط شرعی منعی ندارد
از آزادی مطبوعات حمایت می‌کنیم/تنها خط قرمز ما، سخن بی‌‌دلیل و غیرمستند است/ فرقی بین دانه ریز و دانه درشت قائل نیستیم
تصویب اصلاحیه‌ای برای اجرایی شدن تحقیق و تفحص‌های مجلس/ طرح استانی شدن انتخابات به این دوره نمی‌رسد
آمریکا با حضور نظامی در خلیج فارس بازی خطرناکی را آغاز کرده است/ ما هم می‌توانیم مانند اروپایی‌ها به صورت زبانی از برجام حمایت کنیم
نقش ریاض در تنش بین ایران و آمریکا
وحدت ملی را بر دوقطبی بودن ترجیح می‌دهم
متهم: به پیشنهاد مهدی شمس متواری بودم/ داشتن پاسپورت دیپلماتیک برایم ارزش داشت/ هیچ نفتی نفروختم
درخواست واشنگتن از مسقط و سوئیس برای میانجی‌گری میان ایران و آمریکا/ ایالات متحده با طرح مطالب بی‌ربط مذاکره را ناممکن کرد
آمریکا هیچ دلیلی برای بازگرداندن تحریم‌ها علیه تهران نداشت/ آژانس به ندرت دربرابر ایالت متحده ایستادگی می‌کند/اروپا با اقدامات دیپلماتیک مانع بدتر شدن شرایط شود/ تهران ابتکار عمل را از کاخ سفید بگیرد
نشست خبری روحانی با اصحاب رسانه بعد از ماه رمضان برگزار می‌شود
رئیس‌جمهور و مسأله اختیارات در قانون
آمریکا به قوانین بین‌المللی پشت پا زده است/ واکنش اروپا به خروج آمریکا از برجام ضعیف بود/ با داعش دیگری رو‌به‌رو خواهیم بود/شاهد رشد طرفداران فاشیسم هستیم/ اروپایی‌ها اینستکس را اجرایی کنند
مشاور ظریف: به اروپا امید نبسته‌ایم/ برای گفت‌وگو با عربستان منعی نداریم
تحلیل جامعه‌شناختی تشدید کیفر اسیدپاشی
کنگره مخالف جنگ با ایران است
رقابت عارف و لاريجاني
حقوق معكوس شهردار از ۱۴ به ۱۰ميليون
سناريوي جنگ رواني و پاسخ ظريف
ايران، عراق و افغانستان نيست
آمریکا برای جلوگیری از کاهش ارزش دلار از جنگ با ایران اجتناب می‌کند/ تحریم نفت ایران کاهش رشد اقتصاد جهانی را به دنبال دارد/ کشورهای حوزه خلیج فارس به شدت از قدرت ایران در منطقه می‌ترسند
راجع به زبان فارسی حقیقتا نگرانم / از صداوسیما گله‌مندم
صدور آرای پرونده ۳ متهم پرونده مفاسد اقتصادی/ حسین هدایتی به ٢٠ سال حبس محکوم شد
دعوت شتابزده پادشاه سعودی برای نشست مکه، ناشی از ترس آنهاست/ عربستان توانایی راه انداختن جنگ علیه ایران را ندارد/ با همه توان در مقابل تجاوز سعودی‌ها می‌ایستیم
مردم دیگر قدرت خرید خانه ندارند/ با وام‌های فعلی نمی‌توان صاحب خانه شد/ تسهیلات مسکن حداقل باید ۶۰۰ میلیون تومان باشد
افزایش ۹.۵ درصدی قیمت CNG از امشب
فضای امیدواری پرهیز از جنگ
فرمانده مرزبانی: نگرانی خاصی در مورد مرزها نداریم
ظریف: هرگز یک ایرانی را تهدید نکن؛ احترام را آزمایش کن، جواب می‌دهد
افزایش اعتماد مردم به کارآمدی نظام، موجب تقویت امنیت ملی است
بیشتر
کد خبر: 109684 | تاریخ : ۱۳۹۸/۲/۲۴ - 11:42
آقاي روحاني! چرا حالا مي‌گوييد؟

آقاي روحاني! چرا حالا مي‌گوييد؟

آرمان- مرتضی خبازیان: رئیس‌جمهور در مراسم افطار با چهره‌های سیاسی اظهار کرد: «دولت در سیاست خارجی چقدر اختیار دارد؟ اوباما رئیس‌جمهور آمریکا نوزده بار از من تقاضای ملاقات کرد؟ ولی دولت اختیار پاسخش را نداشت». همچنین یک فعال سیاسی به نقل از رئیس جمهور نوشت؛ روحانی تاکید کرد: «درباره موسسات مالی و اعتباری مشهد که پرداخت سی‌هزار میلیارد تومان به دولت تحمیل شد این خسارت عظیم که کار دولت نبود بلکه کار یک قاضی بود». در کنار بخش‌های دیگری که از سخنان روحانی در مراسم افطار به سطح رسانه‌ها کشیده شد و صرف‌نظر از تفاوت ظاهری این دوجمله، یکی درباره اختیارات دولت در سیاست خارجی و دیگری درباب اختیار دولت در مواجهه با مشکلات اقتصادی ناشی از فعالیت موسسه‌های مالی، هر دو جمله درونمایه مشترکی داشته و به یک مهم اشاره دارند؛ اینکه دولت اختیارات محدودی داشته است. ذهن ناخودآگاه به سال‌ها قبل برمی‌گردد و خاطره روزی زنده می‌شود که رئیس دولت اصلاحات، خود را از مواجهه با بیل کلینتون رئیس‌جمهور وقت آمریکا، کنار کشید تا حتی رویارویی گذرایی درحد عبور از کنار هم نیز ممکن نشود.

تکرار یک سوال

می‌توان چنین تصور کرد که دولت آمریکا از مجاری تعیین شده، درخواست خود را ارائه می‌داده است. درست است که دولت به تنهایی نمی‌توانسته در این باره تصمیم بگیرد که البته به ساختارهای حقوقی کشور برمی‌گردد، اما می‌توانسته این مساله را به سطح افکار عمومی بکشاند. اگر چنین کاری غیر اصولی سنجیده می‌شد، چگونه است که امروز مطرح شده است؟ و اگر امروز طرح آن در مراسم افطاری با شخصیت‌های سیاسی کاری غیر اصولی نیست، آیا ممکن نبود اگر نه همان بار اول، اما در پی تکرار تقاضا، موضوع به مردم گزارش می‌شد؟ قدر مسلم بدیهی است که طرح آن با مردم به معنی پذیرش یا رد آن نیست. مساله این است که مردم می‌توانستند درباره حقانیت اصولی سیاست‌های کشورشان آگاهی بیشتری داشته باشند. می‌شود فرض کرد که این درخواست‌ها در گرماگرم مذاکرات برجامی بوده باشد. آیا نمی‌شد برای مردم از طریق گفت‌وگو با رسانه‌ها و یا حتی صحبت‌های بی‌واسطه این مهم را شرح داد؟ در همان روزها، مساله سوریه در اوج قرار داشت و می‌رفت که مساله یمن هم به موضوعات حساس منطقه اضافه شود. آیا رئیس‌جمهور نمی‌توانست دلیل پاسخ ندادن را معطوف به چنین مواردی بداند و همین را برای مردم شرح دهد؟ اگر هم بعد از برجام بوده باشد، آیا نمی‌شد دلیل رد کردن درخواست‌ها را به رعایت نکردن اصول توافق شده در برجام و یا مطرح نشدن آن در کنگره دانست و همین را به مردم گفت؟

موسسات مالی در مه

کسانی به موسسات مالی اجازه فعالیت دادند. آنها به مردم سودهای خارج از عرف دادند. وقتی مردم به سوی موسسات کشیده شدند، موسسات با اعلام ورشکستگی از زیر بار پرداخت سرمایه مردم شانه خالی کردند. یک قاضی حکم به پرداخت سرمایه مردم می‌دهد و دولت موظف به پرداخت می‌شود. نقدینگی ناگهان در جامعه چنان عظیم می‌شود که هر تحلیلگر اقتصادی را انگشت به دهان می‌کند، از این باب که این موج قدرتمند هر لحظه می‌تواند به یکی از بازارهای مالی کشور کشیده شود و به اقتصاد خسته لطمه بزنید. تفاوت مساله موسسات مالی با درخواست‌های آمریکا، در این است که تقریبا همه از ماجرای موسسات خبر داشتند. چیزی که در این بین انتظار می‌رفت، نه خودداری از باز پرداخت سرمایه مردم، بلکه روشنگری در این زمینه است. دولت می‌توانست بگوید اصل سرمایه مردم کجا رفته است. چه شده و چه کسانی در پس ماجرا قرار دارند. گفتن اینکه قاضی دستور داد و دولت مجبور به پرداخت بوده محل مناقشه نیست؛ هر چند می‌شد روش‌هایی در بازپرداخت را به کار برد که نقدینگی چنین رشد هولناکی نداشته باشد، آنچه محل مناقشه است همان سوال نخستین است. سرمایه‌های مردم چه شد؟ چرا دولت یازدهم، در همان ابتدای کار و تحویل گرفتن دولت، به ماجرای ادامه یافته از دولت قبل ورود نکرد؟ چرا به مردم هشدار داده نشد که این موسسات چه خطری در دل حمل می‌کنند؟

نکته نهایی

آقای روحانی به نکته‌ای اقرار کرده که می‌شد در همان ماه‌های اول کار به آن اشاره کرد، نه اینکه بعد از 6سال مطرح شود. آیا طرح این مساله با چنین کلمات و چنین سیاقی به معنای آن نیست که مردم خیالشان از پاسخ به وعده‌ها آسوده باشد؟ نکته نهایی اینکه، طرح چنین سخنانی قبل از اینکه راهی به دهی باشد، می‌تواند به آسانی برهم زننده ساختارهایی باشد که از قضا ریاست جمهوری هم در آن تعریف می‌شود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.