انتخاب تاریخ:   /  /   
ارسال سوژه کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
گزارش اجتماعی
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
جان آدم‌ها خریدنی نیست
افزايش افسردگي افسارگسيخته
«اميد» با علاقه به «بهبوداوضاع» خلق مي‌شود
شهر ري در انتظار فاجعه / تا مديريت شهري و شهرداري شهر ري از تهران جدانشود؛ اين بحران حل نخواهد شد
منع دوچرخه‌سواري بانوان؛ چالش تازه
خطر بحران‌های روحی در مناطق سیل‌‎زده
هزينه براي «منابع انساني كارآمد» جلوي «مهاجرت» را مي گيرد
قدمی برای حل یک مشکل نودساله
چرخ دکه‌داران نمی‌چرخد
عصر جدید کودک‌آزاری‌ها با «مدلینگ کودکان»!
شفافيت شعار نيست / سفر به ۳ قاره جهان / اسپانیا، لهستان و سوئیس در صدر
صحنه‌ای شگفت‌انگیز از نمایشگاه کتاب تهران
روان‌پریشی‌ها را جدی بگیرید
حمايت هاي روانی ـ اجتماعی را فانتزي ندانيم
سفره‌هاي زيرزميني دوره ‌احمدي‌نژاد خالي شد
کاهش اختیارات شورا‌ و دولتی‌شدن شهرداری‌ها؟!
دور باطل انحصار و ابتذال در نشر کتاب
هشدار! انتقال خشونت از فضای مجازی به متن جامعه
جبران خسارت؛ هزار برابر حق بیمه
فضای مجازی خطرناک‌تر است یا فیلتر؟
دغدغه معلمان را کم کنیم
آسیب‌های اجتماعی در ایران؛ مرحله هشدار یا خطر؟
سکون در این آشفته‌بازار
سیلی سیل بر دستان خالی زنان
نقش سدها درمدیریت‌خشکسالی و سیلاب
صدای چاپخانه‌ها درنمی‌آید
دختران امروز، نگران فردایشان هستند
جوان‌گرایی‌ امری‌لازم‌ برای‌ دولت‌ها
سالانه ۳۰هزارمیلیارد تومان هزینه درمان بیماری‌های سیگار
بازنشسته‌ها به جوان‌ها ميدان بدهند
اجاره روزانه خانه؛ عاملی برای رواج فساد
همچنان دیوار «اشتغال» برای زنان بلند است
پاساژگردي محلی برای ديده‌شدن
پاساژگردی؛ تفریحی زیرزمینی و بدون هزینه
هويت جامعه ايراني بازنگري مي‌خواهد
افزايش زندگي مجردي؛ آسيب خاموش
بازار فالگیران همچنان سکه است
«ازدواج»، نسخه درمان بیماران روانی نیست
انتظارات کارگران باید بیش از افزایش نقدینگی باشد
«بحران تنهايي» در زندگي‌هاي جمعي
بيكاري مهاجرت را تشديد مي‌كند
«ناامیدی» جوانان را تهدید می‌کند
چرا شهرهای ایران در مقابل بحران سیل آسیب پذیرند ؟
گسیختن در زمان وصل
چرا حشدالشعبی به خوزستان آمد؟
اقشار توانمندتر هزینه‌های بیشتر پرداخت کنند
مردم سیل‌زده نیازمند حمایت‌های اجتماعی
هدف از آموختن، زیستن است
صدای پای گذشته
بیشتر
کد خبر: 109743 | تاریخ : ۱۳۹۸/۲/۲۶ - 13:30
چرخ دکه‌داران نمی‌چرخد

چرخ دکه‌داران نمی‌چرخد

آرمان- سوسن یحیی‌پور: حضور گروهی از مردم برای خواندن تیترهای ریز و درشت روزنامه‌ها در جلوی هر کیوسک مطبوعاتی همیشه جالب و دیدنی بوده است، هرچند امروز از تعداد آنها کاسته شده، اما هنوز هستند افرادی که این تجربه ناب را با بررسی اخبار گاه ضدونقیض فضای مجازی عوض نمی‌کنند و بنابراین هنوز هم شاهد این افراد هستیم. با این وجود، متاسفانه حال این روزهای کیوسکداران سطح شهر تهران تعریفی ندارد و آنها نیز مانند بسیاری از مشاغل دیگر تحت‌تاثیر رکود تورمی ناشی از التهابات ارزی سال ۹۷، با چالش‌های گوناگونی مواجه شده‌اند. امروز به‌جز تعداد اندکی از آنها، بقیه‌شان از درآمد مکفی برخوردار نیستند و دخلشان به خرجشان نمی‌خورد. بنابراین، سعی کرده‌ایم در این گزارش به سراغ آنها برویم تا گوشه‌ای از مشکلات آنها را از زبان خودشان بازتاب دهیم. شاید بتوان نبود تعامل بین اتحادیه دکه‌داران با شهرداری، نداشتن جایگاه حقوقی، وضعیت بیمه، مالیات، میزان‌ اجاره‌بها و... را تنها بخشی از مشکلات آنها دانست که امید می‌رود با اتخاذ تمهیدات ویژه، این شغل در مدار بهتری که دلخواه این قشر است، قرار بگیرد.

تثبیت جایگاه قانونی

حسین فکری رئیس اتحادیه توزیع‌کنندگان و فروشندگان جراید تهران در گفت‌وگو با «آرمان» می‌گوید: نداشتن یک قرارداد که نحوه ارتباط کیوسک‌داران را از حیث حقوقی با شهرداری و شرکت ساماندهی مشخص کند، یکی از مشکلات عمده ما محسوب می‌شود. در چهار تا پنج‌سال گذشته با آمدوشد مدیران عامل مختلف، مذاکراتی درمورد نحوه قرارداد با اینجانب انجام شده است، اما هیچ‌وقت به امضای طرفین نرسیده است. در سال 72 قراردادی با شرکت ساماندهی صنایع و مشاغل شهر تهران نوشته شد که هیچ‌گاه تمدید نشد. بنابراین، این یک قرارداد یک‌طرفه‌ محسوب می‌شود که منافع آنها را تامین می‌کند. او ادامه می‌دهد: مذاکراتی که اشاره کردم در تعدیل مفاد این قرارداد انجام شده، اما درنهایت لایحه سال 1359 که قانون مستثنی‌شدن شهرداری‌ها از قانون مالک و مستاجر بود در سال 1389 به مجلس آمد و تبدیل به مصوبه شد و تبصره‌ای به آن اضافه شد که این موضوع نافی از حق کسب و پیشه و حقوق مکتسبه مستاجران نمی‌شود، درواقع برای کیوسکداران که مستاجران آنها محسوب می‌شوند، حق کسب و پیشه در نظر گرفته شده است. فکری می‌افزاید: عمدتا مدیران عامل شرکت ساماندهی نخواستند که به این حق قانونی کیوسکداران توجهی کنند و استدلال آنها هم این بوده که این موضوع برای شهرداری بار مالی خواهد داشت و هیچ‌وقت این اتفاق نیفتاد و هم‌اکنون ما با مدیرعامل فعلی در حال مذاکره هستیم. چند روز پیش، جلسه‌ای در شهرداری مرکز در دفتر معاونت خدمات شهری برگزار شد که گفت‌و‌گوهای خوبی به‌عمل آمد و قرار شد موضوع قرارداد از سوی نمایندگان طرفین حل‌وفصل شود. رئیس اتحادیه جراید با بیان اینکه در یکی دو روز آینده دور جدید این مذاکرات شروع می‌شود و امیدوارم در این دور، ما موفق شویم از نظر حقوقی جایگاهی را برای کیوسکداران تثبیت کنیم، ادامه می‌دهد: این عمده‌ترین مشکلی است که کیوسکداران در سطح شهر تهران دارند که اگر این اتفاق بیفتد، جایگاه آنها از نظر قانونی مشخص می‌شود. در ضمن، نحوه تعامل آنها با شرکت ساماندهی مشخص خواهد شد. اینکه نقش اتحادیه دکه‌داران تعیین شود، دارای اهمیت زیادی است، چون امروز به‌کلی این اتحادیه کنار گذاشته شده است. می‌توان گفت الان اتحادیه در تعامل با شهرداری در نقطه صفر است. ما هیچ‌نقشی در جابه‌جایی یا نصب کیوسک نداشتیم، البته اجازه این کار به ما داده نشد و همیشه مسائل با حالت دستوری بیان شده است. امیدوارم در این قرارداد به این مسائل پرداخته شود.

چالش اجاره‌بها

او با اشاره به موضوع اجاره‌بها که هر سه‌سال یک‌بار مبلغ آن افزایش پیدا می‌کند، می‌گوید: این‌بار اتفاق جدیدی افتاده و چالش تازه‌ای ایجاد شده است. این چالش از آنجایی شروع شده که مدیرعامل جدید شرکت ساماندهی میزان مبلغ اجاره‌بهای قبلی را که براساس درجه‌بندی کیوسک‌ها تعیین‌ می‌شد، به یک‌باره تغییر دادند که به‌هیچ‌وجه از جانب ما پذیرفتنی نیست. البته امیدوارم با برگزاری این جلسه این موضوع هم حل‌وفصل شود که تصور من هم این است که این اتفاق می‌افتد. اجاره‌بهای جدید برای کیوسک‌های درجه یک، درجه دو و درجه سه به ترتیب دو میلیون، یک‌میلیون و 500، و یک‌میلیون تومان تعیین شده است که امکان پرداخت آن برای کثیری از کیوسکداران وجود ندارد. البته پیشنهاد من این است که کیوسک‌هایی که در محل خاصی از شهر قرار دارند و از درآمد خوبی برخوردارند، جداسازی شوند و 1200 واحد دیگر را قربانی آن تعداد اندک نکنیم و برای آنها اجاره معقولی در نظر گرفته شود. درواقع ملاک افزایش اجاره‌بها همیشه نرخ تورم بوده است، اما این‌بار این موضوع به‌کلی نادیده گرفته شده است.

صدای ما را بشنوید

برای آگاهی از مشکلات و خواسته‌های کیوسکداران، با دو نفر از آنها نیز گفت‌و‌گویی‌ انجام داده‌ایم. حسینی یکی از دکه‌داران باسابقه و خوش‌نام خیابان سهروردی به «آرمان» می‌گوید: باید صدای دکه‌داران که امروز اکثریت آنها دارای تحصیلات دانشگاهی هستند، به گوش شهرداری برسد. هم‌اکنون شهرداری می‌خواهد از ما مبلغ دو‌میلیون تومان بابت اجاره‌بها دریافت کند، این درحالی‌ست که امروز همکاران ما با مشکلات زیادی دست به گریبان هستند. او به میزان بالای مالیات پرداختی توسط دکه‌داران نیز اشاره می‌کند و در این‌باره می‌افزاید: ما سالانه شش‌میلیون تومان بابت مالیات پرداخت می‌کنیم که مبلغ قابل توجهی است. حسینی با اشاره به کاهش تیراژ روزنامه‌های مهم کشور، ادامه می‌دهد: امروز میزان فروش روزنامه‌های کشور به پایین‌ترین حد خود رسیده است. بنابراین، ما برای گذران زندگی خود مجبوریم کالاهای دیگری نیز که فروش بیشتری دارند، عرضه کنیم. او در ادامه به «آرمان» می‌گوید: من ناچارم شب‌هایی را در دکه بخوابم، چون متاسفانه تعداد سارقان افزایش پیدا کرده و نگرانیم مبادا همین اندک دارایی ما دزدیده ‌شود. علاوه بر این، من حدودا از ساعت 5 صبح تا 12 شب مشغول به کار هستم تا بتوانم مخارج سرسام‌آور زندگی خود و خانواده‌ام را تامین کنم. با افزایش قیمتی که در بازار ایجاد شده، هزینه‌های ما نیز بالا رفته است. حسینی درمورد میزان درآمد این شغل نیز اضافه می‌کند: بر فرض مثال، ماهانه پنج‌میلیون تومان درآمد کیوسکداران باشد، اما سوال من این است که این مبلغ چه دردی از ما دوا می‌کند؟ این دکه‌دار باسابقه درمورد تعیین محل دکه‌های مطبوعاتی نیز می‌گوید: ما در این زمینه دخالتی نداریم. آیا شهرداری این را با کارشناسی انجام نمی‌دهد؟ مگر نظارتی بر مکان دکه‌های روزنامه‌فروشی صورت نمی‌گیرد؟ ما حتی نمی‌توانیم مکان کسب‌و‌کارمان را یک متر جا‌به‌جا کنیم. او به مشکلات دیگری چون بحث بیمه، هزینه‌های جانبی مثل برق و... اشاره می‌کند و ادامه می‌دهد: شاید تعداد محدودی از دکه‌ها در برخی مناطق شهر، وضع نسبتا خوبی داشته باشند، اما اکثریت دکه‌داران مشکلات اقتصادی عدیده‌ای دارند.

تحت پوشش هیچ‌بیمه‌ای نیستیم

ترابی یکی دیگر از کیوسکداران مطبوعاتی در گفت‌وگو با «آرمان» به مشکلات هم‌صنفی‌های خود اشاره می‌کند و می‌گوید: سال‌هاست که مالیات می‌دهیم و تحت پوشش هیچ‌نوع بیمه‌ای قرار نداریم. این درحالی است که در گذشته وضعیت کیوسکداران این‌گونه نبود. او به سابقه تاریخی این شغل اشاره کرده و ادامه می‌دهد: قدمت شغل ما به دیروز و امروز برنمی‌گردد، سال‌های طولانی است که تعدادی از افراد به این کار مشغول هستند. البته با گذشت زمان، این کیوسک‌ها تبدیل به مکان‌های کوچک شدند و بعد رشد کردند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.