انتخاب تاریخ:   /  /   
ارسال سوژه کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
گزارش اجتماعی
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
چگونه ميلياردها تومان«دود» مي‌شود؟
صحنه ‌ بی‌نظیر حضورزنان در ارومیه
همسرکشی و خلأ‌های قانونی
دلایل خودکشی‌های دو دهه اخیر
شبكه‌هاي اجتماعي نارضايتي را تشديد مي كنند
جولانگاه دور دوربازان در پایتخت
حلقه مفقوده گروه‌های آموزشی
مصوبه مجلس بساط اسیدپاشی راجمع نمی‌کند!
کاسبان سفره کارگران
همه واکنش‌ها به ماجرای سد لفور
چند نکته درباره همسرکشی در ايران
هدف گذاری برای مدارس منهای خشونت
هشدار! استرس جامعه را متلاشي نكند
شادي در محاصره خشونت
پیامدها و آسیب‌های شکاف نسلی
شكاف بين نسلي در نقطه بحران
جای خالی شادی و نشاط در برنامه‌های ماه رمضان
هزینه‌هایی که جبهه فقر بر گردن کشور می‌اندازد
نشسته بر ساحل بی‌حاصلی
فارغ‌‌التحصیلان بیکار، خانه‌نشین شده‌اند
جان آدم‌ها خریدنی نیست
افزايش افسردگي افسارگسيخته
شهر ري در انتظار فاجعه / تا مديريت شهري و شهرداري شهر ري از تهران جدانشود؛ اين بحران حل نخواهد شد
«اميد» با علاقه به «بهبوداوضاع» خلق مي‌شود
منع دوچرخه‌سواري بانوان؛ چالش تازه
هزينه براي «منابع انساني كارآمد» جلوي «مهاجرت» را مي گيرد
چرخ دکه‌داران نمی‌چرخد
عصر جدید کودک‌آزاری‌ها با «مدلینگ کودکان»!
صحنه‌ای شگفت‌انگیز از نمایشگاه کتاب تهران
قدمی برای حل یک مشکل نودساله
حمايت هاي روانی ـ اجتماعی را فانتزي ندانيم
خطر بحران‌های روحی در مناطق سیل‌‎زده
شفافيت شعار نيست / سفر به ۳ قاره جهان / اسپانیا، لهستان و سوئیس در صدر
کاهش اختیارات شورا‌ و دولتی‌شدن شهرداری‌ها؟!
فضای مجازی خطرناک‌تر است یا فیلتر؟
جبران خسارت؛ هزار برابر حق بیمه
روان‌پریشی‌ها را جدی بگیرید
سفره‌هاي زيرزميني دوره ‌احمدي‌نژاد خالي شد
دور باطل انحصار و ابتذال در نشر کتاب
هشدار! انتقال خشونت از فضای مجازی به متن جامعه
دغدغه معلمان را کم کنیم
آسیب‌های اجتماعی در ایران؛ مرحله هشدار یا خطر؟
سیلی سیل بر دستان خالی زنان
سکون در این آشفته‌بازار
«بحران تنهايي» در زندگي‌هاي جمعي
نقش سدها درمدیریت‌خشکسالی و سیلاب
چرا شهرهای ایران در مقابل بحران سیل آسیب پذیرند ؟
دختران امروز، نگران فردایشان هستند
سالانه ۳۰هزارمیلیارد تومان هزینه درمان بیماری‌های سیگار
بیشتر
کد خبر: 109907 | تاریخ : ۱۳۹۸/۳/۱ - 11:59
شهر ري در انتظار فاجعه / تا مديريت شهري و شهرداري شهر ري از تهران جدانشود؛ اين بحران حل نخواهد شد
گزارشي از آلودگي بي رويه محيط زيست

شهر ري در انتظار فاجعه / تا مديريت شهري و شهرداري شهر ري از تهران جدانشود؛ اين بحران حل نخواهد شد

آرمان- تهران تمام آلودگی‌های خود را در جنوب این کلانشهر دفن می‌کند، آلاینده‌هایی مانند زباله، مشتقات نفت و نشت گازوئیل و بنزین در خاک و آب. شهر ری، باقرشهر، کهریزک و روستاهای اطراف آن به‌شدت آلوده شده‌اند. یک عضو شورای شهر تهران می‌گوید که این وضعیت اصلاح‌شدنی نیست مگر اینکه شهرداری و مدیریت شهری ری از شهرداری تهران جدا شود و آنها تصمیم بگیرند برای همیشه از شر این آلاینده‌ها خلاص شوند. به گزارش «برنا»، اخبار مربوط به نشت نفت در زمین‌های کشاورزی جنوب تهران، بوی نامطبوع دفن زباله‌ها در آرادکوه و آلودگی هوای شهر ری، همیشه در رسانه‌ها تکرار می‌شود ولی اینکه از چاه‌های آب شرب جنوب تهران، نفت دربیاید، تاکنون سابقه نداشته است. حسن خلیل‌آبادی می‌گوید تا زمانی که شهرداری ری از شهرداری تهران جدا نشده است، مشکلات مربوط به محیط زیست آن منطقه همچنان وجود خواهد داشت. او به‌صورت آشکاری از طرفداران انتزاع ری از تهران است، انتزاعی که در سال‌های گذشته همیشه دستمایه اختلافات سیاسی بود و همچنان جداسازی شهرداری ری از شهرداری تهران بلاتکلیف مانده است. در ادامه گفت‌وگو با این عضو شورای شهر تهران را می‌خوانید.

چاه‌های آب شرب جنوب تهران به‌خاطر نشت مواد نفتی از پالایشگاه، آلوده شده است. اثرات اجتماعی این آلاینده‌ها چیست؟

آن منطقه پر از تاسیسات نفتی است؛ در باقرآباد، بخش مرکزی شهرری و کهریز هم لوله‌های حجیم انتقال مواد نفتی عبور می‌کند و هم تانکرهای نگهداری نفت و گازوئیل و بنزین در آنجا نگهداری می‌شود. اینها رسوباتی دارد که حتی باعث شد یکی از روستاهای مجاور پالایشگاه تهران آلوده و تخلیه شود. یک روستای قدیمی به نام اسماعیل‌آباد بود که املاکشان را از کشاورزان خریدند و تخلیه شد. روستاهای دیگری که در حاشیه پالایشگاه هستند هم در معرض خطر تخلیه قرار دارند.

فرماندار ری اعلام کرده پالایشگاه، ۷حلقه چاه آب شرب را آلوده کرده است و حتی ساکنان این منطقه با کاهش آب مواجهند. آیا برای این وضعیت، فکری شده است؟

بله، آب شرب را دقیقا نمی‌دانم. البته آب‌های کشاورزی آلوده است. رسوبات پالایشگاه، آب‌های سطحی و زیرسطحی منطقه را آلوده می‌کند. ما مکررا گفته‌ایم؛ این لوله‌ها و تاسیسات متعلق به ۴۰ تا ۵۰ سال پیش است. تجهیزاتی که مستهلک شده‌اند و اینها باعث مشکلاتی برای مردم شده است.

چه مشکلاتی برای سلامت مردم به وجود آمده؟

افزایش بیماری‌های گوارشی و پوستی در آن مناطق زیاد است و آمارگیری درستی نشده ولی به نظر می‌رسد بیماری‌های پوست و گوارش را افزایش و تحت‌تاثیر قرار داده است. بازدید میدانی از آنجا داشتم. در جداره‌های انهار کشاورزی و جوی‌ها، رسوب چربی نفت و مشتقات آن قابل مشاهده است.

در این شرایط شورای شهر چه اقدامی می‌کند؟

متاسفانه هیچ! یکی از دلایلی که می‌گوییم شهر ری را از تهران جدا کنیم، این است که بتوانیم آلودگی‌ها را از شهر ری جدا کنیم.

اگر شهر ری جدا شود چه اتفاقی می‌افتد؟

خودشان برای خودشان تصمیم می‌گیرند. دیگران دیگر تصمیم نمی‌گیرند.

یعنی می‌توانند تصمیم بگیرند پالایشگاه نفت منتقل شود؟

بله، می‌توانند تصمیم بگیرد. چرا نتوانند؟ پایشگاه می‌تواند منتقل شود. دفن پسماند و بهشت زهرا می‌تواند منتقل شود. ما نیم قرن است این مصیبت‌ها را تحمل می‌کنیم، حالا ۱۰سال این آلودگی‌ها به‌جای دیگری برود. هیچ عوارضی پیدا نمی‌شود. هیچ مسئولیت اجتماعی از سوی کسانی که این آلودگی‌ها را به شهر ری تحمیل می‌کنند، وجود ندارد که مردم دلخوش باشند اگر پسماند و زباله می‌آید و آلایندگی نفت دارد، فلان خدمت هم از سوی پالایشگاه انجام می‌شود. در شرایط فعلی غیر از آلودگی آب و خاک و هوا، هیچ خدمتی از سوی آلوده‌کنندگان ری به مردم داده نمی‌شود.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.