انتخاب تاریخ:   /  /   
ارسال سوژه کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
گزارش اجتماعی
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
ریزش متقاضیان اخذ وام ازدواج
دامنه بحران بيكاري گسترده‌تر شد
تبليغات‌محيطي از‌نگاه مثبت تا‌آثار منفي رواني
اینجا هنوز زیر آب است
مرزبان فرهنگ کیست؟
بی‌دود یا بی‌خدمات؟
چگونه ميلياردها تومان«دود» مي‌شود؟
صحنه ‌ بی‌نظیر حضورزنان در ارومیه
همسرکشی و خلأ‌های قانونی
دلایل خودکشی‌های دو دهه اخیر
شبكه‌هاي اجتماعي نارضايتي را تشديد مي كنند
جولانگاه دور دوربازان در پایتخت
حلقه مفقوده گروه‌های آموزشی
مصوبه مجلس بساط اسیدپاشی راجمع نمی‌کند!
کاسبان سفره کارگران
همه واکنش‌ها به ماجرای سد لفور
چند نکته درباره همسرکشی در ايران
هدف گذاری برای مدارس منهای خشونت
هشدار! استرس جامعه را متلاشي نكند
شادي در محاصره خشونت
پیامدها و آسیب‌های شکاف نسلی
شكاف بين نسلي در نقطه بحران
جای خالی شادی و نشاط در برنامه‌های ماه رمضان
هزینه‌هایی که جبهه فقر بر گردن کشور می‌اندازد
نشسته بر ساحل بی‌حاصلی
فارغ‌‌التحصیلان بیکار، خانه‌نشین شده‌اند
جان آدم‌ها خریدنی نیست
افزايش افسردگي افسارگسيخته
شهر ري در انتظار فاجعه / تا مديريت شهري و شهرداري شهر ري از تهران جدانشود؛ اين بحران حل نخواهد شد
«اميد» با علاقه به «بهبوداوضاع» خلق مي‌شود
منع دوچرخه‌سواري بانوان؛ چالش تازه
هزينه براي «منابع انساني كارآمد» جلوي «مهاجرت» را مي گيرد
چرخ دکه‌داران نمی‌چرخد
عصر جدید کودک‌آزاری‌ها با «مدلینگ کودکان»!
صحنه‌ای شگفت‌انگیز از نمایشگاه کتاب تهران
قدمی برای حل یک مشکل نودساله
حمايت هاي روانی ـ اجتماعی را فانتزي ندانيم
خطر بحران‌های روحی در مناطق سیل‌‎زده
شفافيت شعار نيست / سفر به ۳ قاره جهان / اسپانیا، لهستان و سوئیس در صدر
کاهش اختیارات شورا‌ و دولتی‌شدن شهرداری‌ها؟!
فضای مجازی خطرناک‌تر است یا فیلتر؟
جبران خسارت؛ هزار برابر حق بیمه
روان‌پریشی‌ها را جدی بگیرید
سفره‌هاي زيرزميني دوره ‌احمدي‌نژاد خالي شد
دور باطل انحصار و ابتذال در نشر کتاب
هشدار! انتقال خشونت از فضای مجازی به متن جامعه
دغدغه معلمان را کم کنیم
آسیب‌های اجتماعی در ایران؛ مرحله هشدار یا خطر؟
سیلی سیل بر دستان خالی زنان
بیشتر
کد خبر: 110305 | تاریخ : ۱۳۹۸/۳/۲۱ - 15:07

حلقه مفقوده گروه‌های آموزشی

علیرضا مصلحی راد- کارشناس ارشد مهندس صنایع

آرمان- گروه‌های آموزشی در آموزش‌وپرورش به‌مثابه یک «سیستم» ایفاگر نقش‌های مکمل و همسو هستند، بنابراین نقص و یا ضعف در یک قسمت از آن می‌تواند به سایر قسمت‌ها تسری پیدا کند. با توجه به اینکه گروه‌های آموزشی حلقه واسط معلمان و مسئولان اداری است در تشخیص نقص‌ها و ضعف‌های سیستم به‌خوبی می‌تواند نقش ایفا نماید و اما تعیین سرگروه‌های درسی خود تبدیل به داستان غم‌انگیزی شده است. اصلا چرا انتخاباتی برای سرگروهی‌شدن دبیران نداریم؟! آیا این انتصاب‌ها با دقت و از روی آگاهی اتفاق می‌افتد؟ چرا داوطلبان سرگروهی در گروه‌های درسی بسیار اندک بوده و یا وجود ندارد؟ انتظار داریم افراد بی‌لیاقت از پست‌های کلیدی و تصمیم‌گیر بروند نه معلمانی که خواسته‌های بر حقی دارند. چرا برخی از سرگروه‌ها در گروه‌های آموزشی جا خوش کرده‌اند؟ چرا آن تحرک و پویایی که انتظار می‌رود در گروه‌ها شاهد نیستیم؟ آیا آسیب‌شناسی در این زمینه به‌خوبی صورت پذیرفته است؟ به‌راحتی می‌توانیم به این مهم پاسخ دهیم چراکه بی‌توجهی به واقعیت‌های موجود در مدارس باعث شده که از رسیدن به اهداف و برنامه‌ها دور بمانیم. اما این واقعیت‌های موجود چیست؟ آری! معلمان نه‌تنها درد مشکلات مبتلابه آموزش‌وپرورش را می‌دانند بلکه دردآشنای همه طبقات یک جامعه نیز هستند. لذا کافی است به درددل آنها گوش فرا دهیم. آنها از موضوعاتی چون فقر، تبعیض و بی‌عدالتی زبان خواهند گشود و به کاستی‌های آموزشی و تربیتی خواهند رسید. اما متأسفانه در مقابل نقدها، با پاسخ‌های کلیشه‌ای معلمان را سیراب می‌کنند که این شغلی است که شما آگاهانه آن را انتخاب نموده‌اید و اگر دوست ندارید می‌توانید از آن دست بکشید و بروید! یا آموزش‌وپرورش نیروی زیادی دارد و بار مالی بیشتری بر دوش دولت است! یا بعضا شاهد آن هستیم که از زبان مدیران می‌شنویم که هنر ما باید اداره وضع موجود با اندک داشته‌هایمان باشد! اما در پاسخ به این باورهای غلط باید گفت که اولا ما معلم‌ها انتظار داریم افراد بی‌لیاقت از پست‌های کلیدی و تصمیم‌گیر بروند نه معلمانی که خواسته‌های برحقی دارند و همچنین در جواب دیگر باید بگوییم که ما زیاد باشیم زیادی نیستیم و در پاسخ آخری نیز آن نظر وقتی می‌تواند صحیح باشد که برای همه ارگان‌های دولتی این اندک موجود باشد نه اینکه مختص آموزش‌وپرورش باشد. «انگیزه» عامل پیش‌برنده تمامی برنامه‌ها و به نتیجه رسیدن آنهاست. این انگیزه نیاز به محرک قوی دارد که بروز نماید؛ یکی از این محرک‌ها و شاید مهم‌ترین آنها تأمین معیشت و رعایت حداقلی‌های یک زندگی متوسط با نرم جهانی است در داخل گیومه!

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.