انتخاب تاریخ:   /  /   
کانال تلگرام اینستاگرام آرمان ملی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 آرمان ملی شماره 61 آرمان ملی شماره 60 برلیان نت
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
«سریال‌ها دیگر خیابان‌ها را خلوت نمی‌کنند»
خانه و خشت هویت من در بازیگری
نادرگلچین تلفیق شعر و موسیقی بود
تاریکی کم‌کم جای خود را به آزادی می‌دهد
باید تحولی ‌بزرگ در نگاه‌ تلویزیون صورت بگیرد
اقتصاد ایران به دلال‌ها اصالت می‌دهد نه سرمایه یا کارگر/کار به جایی رسیده که شخصیت‌فروشی می‌کنند
فرشچیان درآن‌سوی دنیا دغدغه محرم را دارد
لیلا حاتمی در بین برترین بازیگران زن قرن
«نفس» در ستایش صلح است
زندگی پس از زندگی؛ بدو لولا بدو!
«نفس» ایرانی دراسکار
نشان افتخار به یدا... صمدی رسید
ادبیات امروز از «آدم» فاصله گرفته
لاله‌زار محفل کدام تئاترها بود/شهرداری و میراث‌فرهنگی برای احیای این محور فرهنگی پیش‌قدم شوند
آرزویم بازی «فرهادآییش» در نقش«شوایک» بود
آداب بی‌قراری دنیای آقای نویسنده
شروع خوب «ملی و راه‌های نرفته‌اش»
چهار نشان عالي صلح براي چهار ستاره
سینماهای خاطره‌انگیز مصادره شده باید احیا شوند
معضل نمایش‌های ایرانی در فرنگ
موسیقی به‌لطف کسی نیاز ندارد
نه به مصرف‌گرایی، آشتی با طبیعت
ترسیدم نکند اینجا هم خانم‌ها را راه ندهند!
امضای ونیز برسینمای پرافتخار
تهران پایتخت سینمای ایران است
اشتباهات و حسرت‌های کیانوش عیاری
سیدی که شهادت نصیبش نمی‌شد
فیلم جلیلوندها توجه‌ها را در ونیز جلب کرد
جنگ یک روایت ندارد ‌
غوغای ستارگان در تهران
دنیا به آن شکلی که باید باشد...
مشکل ما حضور چهره‌های سینمایی در تئاتر نیست
تمایل دارم تجربیاتم را در اختیار جوانان قرار دهم
نويسنده براي نوشتن، نیاز به سرمایه دارد
سفارشی سریال پلیسی نمی‌سازم
همیشه دوست داشتم نقش‌های متفاوت بازی کنم
غزاله علیزاده؛ زنی در۲ جلد
کمیسیون فرهنگی مجلس درخواستی به منظور اعمال نظر در اکران فیلم‌ها ندارد
اگر لازم باشد برای تامین بودجه جشنواره، کنسرت هم می‌دهم
سکوت «بهنوش بختیاری» شکست! / معذرت می‌خواهم، مثل تتلو نیستم!
متولیان جرات برنامه‌ریزی برای موسیقی را ندارند/ اکثر خوانندگان سنتی؛ پاپ‌خوان شده‌اند/شجریان و ناظری؛ تنها خوانندگانِ مستقلِ امروز
فضیلت و اعمال عیدقربان؛ جشن رهایی از اسارت نفس
اعلام ۳ ماموریت اصلی خانه سینما
از«سکوت» اِندو تا «سکوت» اسکورسیزی
با ازدواجم، تابو شکنی کردم
برداشتن رانت و دخالت‌های دولت از حوزه نشر
فیلم «نفس» به جشنواره «سائوپائولو» راه یافت
نویسنده باید سبک خاص خود را داشته باشد
امامی که دانش را رفیع کرد/ امام باقر(ع) و چالش های عقیدتی و فقهی
جوانان علاقه‌مند به بازیگری بدانند این هنرگول‌زنک است
بیشتر
کد خبر: 21997 | تاریخ : ۱۳۹۶/۴/۱۷ - 11:02
به چه قیمتی بخندیم؟/نقد برنامه‌های طنز تلویزیون

به چه قیمتی بخندیم؟/نقد برنامه‌های طنز تلویزیون

یک نویسنده با تاکید بر اینکه طنز و الزامات آن در ایران به درستی تعریف نشده است، گفت: «از برنامه‌های طنز انتظاری وجود دارد که من مصداقش را در برنامه‌های تولید شده ندیدم.»

آرمان- به گزارش آرمان به نقل از ايسنا، تاجبخش فنائیان درباره‌ی تغییر مفهوم طنز در بازه‌های مختلف زمانی، گفت: برنامه‌های طنز به انواع مختلفی تقسیم می‌شوند که در قالب‌های نمایش یا برنامه‌هایی مانند «خندوانه» و «دورهمی» هستند. طنز هم اشکال مختلف دارد که استندآپ کمدی جزئی از آن است. طنز در دوره‌ای به خصوص در ایران متکی به رفتار و کلمات رکیک بود که در قالب سیاه‌بازی خودمان یا نمایش‌های مضحکه‌ای اجرا می‌شد. این کلمات و رفتارهای رکیک برای تماشاگر خنده ایجاد می‌کردند زیرا یک خواسته و افکار پنهانی را برملا می‌کردند.

این کارگردان با اشاره به ظرفیت اصلی طنز اظهار کرد: در واقع طنز ظرفیت دیگری دارد از جمله انتقاد از رفتار و کردار نامطلوب در حوزه‌های مختلف جامعه مانند: سیاست، اقتصاد، اجتماع و خانواده. زمانی که رفتارهای نامطلوب حوزه‌های گوناگون اجتماعی به سخره گرفته می‌شوند، طنز ایجاد و موجب خنده می‌شود و همچنین این امر موجب اصلاح رفتارهای نامطلوب جامعه خواهد شد. در واقع مبنا و اصل طنز دفاع از شرافت، عقلانیت، خوبی و پاکی و ستیز با بی‌عقلی، حواس‌پرتی، حماقت و ناپاکی‌هاست.

او با انتقاد از به هر قیمتی خندیدن به مسائل، ادامه داد: خنده‌ای که پشتوانه عقلی ندارد، خنده احمقانه است. در حالی که ما باید به رفتار احمقانه بخندیم نه اینکه احمقانه بخندیم. گاهی سوءتفاهم پیش می‌آید که طنز عبارت است از ایجاد خنده‌های احمقانه و بدون تفکر برای تماشاگر. اما این تصور درست نیست و خنده‌دار است. در واقع برای افراد عاقل خندیدن احمقانه هم خنده‌دار است.

تاجبخش فنائیان افزود: کودکی که بدون پشتوانه عقلی و فکری بخندد، خنده پاکی دارد و همچنین خنده کودک از روی شناخت، خودش هم پاک و زیباست. زمانی خندیدن بزرگترها زیبا می‌شود که از روی عقل و به دلیل پدید آوردن و احیای زیبایی باشد. خنده‌هایی که از روی شنیدن حرف‌های رکیک و دیدن رفتارهای ناپسند باشد، زشت و ابلهانه است.

او با اشاره به برنامه‌های طنز تلویزیون بیان کرد: برنامه‌های تلویزیونی که طولانی تولید می‌شوند، ممکن است افت پیدا کنند و در یکی دو جا به خطا بروند. ما باید این برنامه‌ها را از روی کلیتشان قضاوت کنیم و به سوابق آن‌ها هم توجه کنیم.

این نویسنده با بیان اینکه طنز و الزامات آن در ایران به درستی تعریف نشده است، ادامه داد: مصداق انتظاری که از برنامه‌های طنز وجود دارد را در برنامه‌های تولید شده ندیدم. زمانی که یک کار خوب و قوی طنز تولید نشود، کار متوسط غنیمت شمرده می‌شود؛ شاید به همین دلیل است که برنامه‌های طنز ما دیده می‌شوند وگرنه طنز قوی در بین آنها به چشم نمی‌خورد.

او با اعتقاد بر اینکه باید سطح برنامه‌های  طنز و همچنین جدی را در تلویزیون ارتقاء داد، گفت: برنامه‌های جدی باید دو برابر طنز تولید شود. جامعه نباید یک دفعه به سمت طنز سرریز شود زیرا خطر خنده‌های ابلهانه، ما را تهدید خواهد کرد. طنز باید جایگاه، تعدد و تکثر داشته باشد اما نسبت به برنامه‌های جدی نمی‌تواند جایگاه بالاتری کسب کند. ما خنده و گریه را در کنار هم داریم اما واقعیت این است که  مباحث جدی ما در زندگی اجتماعی بیشتر است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.