انتخاب تاریخ:   /  /   
کانال تلگرام اینستاگرام آرمان ملی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 آرمان ملی شماره 61 آرمان ملی شماره 60 برلیان نت
فرهنگ و هنر
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
«نفس» ایرانی دراسکار
نشان افتخار به یدا... صمدی رسید
ادبیات امروز از «آدم» فاصله گرفته
لاله‌زار محفل کدام تئاترها بود/شهرداری و میراث‌فرهنگی برای احیای این محور فرهنگی پیش‌قدم شوند
آرزویم بازی «فرهادآییش» در نقش«شوایک» بود
آداب بی‌قراری دنیای آقای نویسنده
شروع خوب «ملی و راه‌های نرفته‌اش»
چهار نشان عالي صلح براي چهار ستاره
سینماهای خاطره‌انگیز مصادره شده باید احیا شوند
معضل نمایش‌های ایرانی در فرنگ
موسیقی به‌لطف کسی نیاز ندارد
نه به مصرف‌گرایی، آشتی با طبیعت
ترسیدم نکند اینجا هم خانم‌ها را راه ندهند!
امضای ونیز برسینمای پرافتخار
تهران پایتخت سینمای ایران است
اشتباهات و حسرت‌های کیانوش عیاری
سیدی که شهادت نصیبش نمی‌شد
فیلم جلیلوندها توجه‌ها را در ونیز جلب کرد
جنگ یک روایت ندارد ‌
غوغای ستارگان در تهران
دنیا به آن شکلی که باید باشد...
مشکل ما حضور چهره‌های سینمایی در تئاتر نیست
تمایل دارم تجربیاتم را در اختیار جوانان قرار دهم
نويسنده براي نوشتن، نیاز به سرمایه دارد
سفارشی سریال پلیسی نمی‌سازم
همیشه دوست داشتم نقش‌های متفاوت بازی کنم
غزاله علیزاده؛ زنی در۲ جلد
کمیسیون فرهنگی مجلس درخواستی به منظور اعمال نظر در اکران فیلم‌ها ندارد
اگر لازم باشد برای تامین بودجه جشنواره، کنسرت هم می‌دهم
سکوت «بهنوش بختیاری» شکست! / معذرت می‌خواهم، مثل تتلو نیستم!
متولیان جرات برنامه‌ریزی برای موسیقی را ندارند/ اکثر خوانندگان سنتی؛ پاپ‌خوان شده‌اند/شجریان و ناظری؛ تنها خوانندگانِ مستقلِ امروز
فضیلت و اعمال عیدقربان؛ جشن رهایی از اسارت نفس
اعلام ۳ ماموریت اصلی خانه سینما
از«سکوت» اِندو تا «سکوت» اسکورسیزی
با ازدواجم، تابو شکنی کردم
برداشتن رانت و دخالت‌های دولت از حوزه نشر
فیلم «نفس» به جشنواره «سائوپائولو» راه یافت
نویسنده باید سبک خاص خود را داشته باشد
امامی که دانش را رفیع کرد/ امام باقر(ع) و چالش های عقیدتی و فقهی
جوانان علاقه‌مند به بازیگری بدانند این هنرگول‌زنک است
ترکیب معضلات اجتماعی و هنرهای دراماتیک
ادبیات پلاکاردی برای سیاسی‌نوشتن نیست‌
فیلم خوب راه خود را برای دیده‌شدن پیدا می‌کند
گناه تغییرسلیقه مردم را به گردن سینما نیندازید
۵ هزار سال قصه‌ ایرانی
ملاک یک فیلم نباید فروش باشد
بازگشت بانوی اصلاح‌طلب به تلویزیون
آمار گردشگران خارجی در ۳ ماه اول ۹۶/ رشد ۵۶ درصدی سفر اروپایی‌ها
جزئیات مراسم سالگرد درگذشت داوود رشیدی
آنهایی که می‌گویند نویسنده‌ ایرانی مخاطب ندارد، بی‌سوادند
بیشتر
کد خبر: 32267 | تاریخ : ۱۳۹۶/۴/۲۶ - 13:19
منوشکین و نمایشنامه‌ای بدون تاریخ مصرف

منوشکین و نمایشنامه‌ای بدون تاریخ مصرف

مسعود دلخواه - کارگردان و بازیگر تئاتر

آرماناین روزها با نمایش «مفیستو» در خدمت علاقه‌مندان به تئاتر هستیم. این متن قوی و پرحجم از آرین منوشکین را انتخاب کردم. چندی پیش کارگاهی را برگزار کردیم که در آن عده‌ای هنرجوی بااستعداد حضور داشتند، در نتیجه به دنبال متنی گشتم که در عین قوی‌بودن، پرسوناژهای زیادی داشته باشد تا بتوانم از این استعدادهای جوان در اجرای این اثر بهره ببرم. زمانی که «مفیستو» را خواندم متوجه شدم که حدود سی بازیگر نیاز دارد و دغدغه‌های فرهنگی و اجتماعی زیادی دارد. تصمیم گرفتیم که در این دوره آموزشی از ثبت‌نام و شهریه بگذریم و با مدیریت تالار مولوی به صورت رایگان به عنوان یک تولید، به دانشجویان و فارغ‌التحصیلان و جوانان حرفه‌ای تئاتر فراخوان بدهیم و در نهایت از میان هفتصد مراجعه‌کننده حدود سی بازیگر، بیست همسرا، ده نوازنده و بیست نفر برای عوامل پشت‌صحنه را از سراسر ایران گرد یکدیگر بیاوریم. از تبریز، مشهد، قزوین، اهواز و شهرهای مختلف جوانانی را به روی صحنه آوردیم. این کار در بهمن ماه سال گذشته آغاز شد و تا امروز ادامه پیدا کرد. مفیستو بر اساس یکی از معروف‌ترین رمان‌های قرن بیستم آلمان «کلائوس مان» نوشته شده است. مسائلی که در این نمایش آمده است، برای گروه‌های تئاتری، مردم عادی، سیاستمداران، مدیران فرهنگی و... مفید است زیرا داستان این اثر در مورد یک گروه تئاتر است که باید در شرایط مختلف اجتماعی و سیاسی نمایش بر روی صحنه ببرند و موضع‌گیری کنند. اختلاف‌ها از همین‌جا آغاز می‌شود و هنرمندان مختلف در شرایطی خاص تصمیماتی متفاوت می‌گیرند. هرچند متن به صورتی است که هیچ‌کدام از مواضع تایید یا رد نمی‌شود و این دقیقا نقطه قوت این اثر است. نمایش حول محور یک بازیگر تئاتر آلمانی می‌چرخد. این نقش را آقای مرتضی اسماعیل‌کاشی بازی می‌کنند و نقش مقابل ایشان را آقای محمدرضا علی‌اکبری، که روش کار هر دو با در شرایط سخت با یکدیگر متفاوت است. در این نمایشنامه دو وضعیت وجود دارد؛ شرایط پیش از روی کارآمدن هیتلر و شرایط پس از روی کارآمدن او که در دو پرده نمایش داده می‌شود. در این میان افرادی نیز حضور دارند که با هیتلر در ظاهر و باطن موافق هستند و برخی نیز در باطن با او مخالفند. پرده دوم زمانی است که گروه‌های تئاتری پراکنده می‌شود و هرکدام به سمتی می‌روند. در متن اتفاقی که می‌افتد این است که هنرمندان مجبور می‌شوند هرکدام روش متفاوتی را اتخاذ کرده و گزینه‌ای را انتخاب کنند. چند هنرمند خودکشی می‌کنند، برخی فرار می‌کنند به مسکو می‌روند. برخی نیز در گروه‌ها باقی می‌مانند و به فعالیت خود تحت نظر حکومت رایش ادامه می‌دهند. مانند بسیاری از کارهایی که روی صحنه برده‌ام، به این نکته باید اشاره کنم که ما باید به اصل واقعه تاریخی وفادار بمانیم و تنها می‌توانیم در برخی مسائل مانند طراحی صحنه و نوع اجرا تغییراتی ایجاد کنیم و در این زمینه دستمان باز است. تمام اعضای گروه به دنبال مستندات تاریخی رفتند تا بتوانیم شناخت بهتری از آلمان دوران نازیسم پیدا کنیم. تحقیقات ما در طول این چند ماه ادامه داشت و چند کاراکتر آنها واقعی بودند و سعی کردیم بیشترین اطلاعات در مورد آنها را به دست بیاوریم. زمانی که قرار است نمایشی تاریخی را به روی صحنه ببرید نمی‌توانید برخی از قواعد مانند نوع پوشش را در نظر نگیرید. به هرحال امیدوارم این اثر بتواند نظر مثبت علاقه‌مندان به تئاتر را به دست بیاورد.

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.