انتخاب تاریخ:   /  /   
کانال تلگرام اینستاگرام ویژه آیت الله نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
فرهنگ و هنر
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
باید فقط ۱۱ فیلم در جشنواره فجر شرکت کنند
ما می‌نویسیم تا مدام همه‌چیز را نوکنیم
تئاتر دانشگاهی و طرح چند مساله
شهادت می‌دهم داوران همه فیلم‌ها را دیده‌اند
شایعه درباره سلامتی استاد آواز ایران
محمد توکلی، گرافیست و عکاس خبری درگذشت
درخشش تئاتری‌ها درجشنواره فیلم فجر
تاریخ به روایت دیگر
زنان چهارشنبه‌ها سفيد بپوشند كه چه بشود؟
دغدغه‌ام حرکت سینمای ایران فراتر از جشنواره‌هاست
درایران نویسنده ازجهت نویسنده‌بودنش آبرو ندارد
شهرداری با حذف سهمیه طرح ترافیک خبرنگاران نشان داد شناختی از «خبر» ندارد/ دیوار خبرنگار همیشه کوتاه است
تندیس؛ میراث عاشقانه‌ای روی صحنه
«دارکوب» را با تحقیق زیاد ساختیم
نگران تکراری‌ بودن ایده فیلم خود نیستم
۶سیمرغ ‌برای‌ «تنگه ابوقریب»
پیشنهاد تبدیل خانه «نیما یوشیج» به سفره‌خانه!
در صف‌های مردمی فیلم فجر چه می‌گذرد؟
بلیت کدام فیلم را چند می‌خواهی؟
یاد بگیریم بی‌بهانه خوشحال باشیم
گزیده کار نیستم
زیستن در زمانه فاشیسم
ابراهیم حاتمی‌کیا با هیچ‌کس شوخی ندارد
نسل ما و کودکی‌هایش
سینمای ما باید از ابتذال و سطحی‌نگری فاصله بگیرد
همیشه مدافع حقوق زنان بوده‌ام
شرم ابراهیم حاتمی‌کیا برای توقیف «گزارش یک جشن»
درباره ‌ برخی نهادها نمی‌شود حرف زد!
همه‌ ساحت‌های ادبی ذات مشترکی دارند
ناگفته‌های مهران مدیری؛ از دستمزد میلیاردی‌ تا اجرای «هفت»
اگر روزی نتوانم بخوانم بدانید که مرده‌ام
بزرگداشت ۳ هنرمند در برج میلاد
در مقابل مردم دیوار نساخته‌ایم
از پیشنهاد سینماگران برای کمک به زلزله زدگان تا انتقاد از پایین آمدن کیفیت در سینما
«سایه‌بان» ذره‌ای دور از زندگی جامعه نبود
ادبیات عرب؛ صدای آزادی‌خواهی‌ اعراب
هیچ فیلمی به‌دلیل حاشیه‌دار بودن کنار گذاشته نشد
عاشق سینمای اکشن هستم
هیچ تفاوتی میان فیلم، شعر و ادبیات نیست
عبدی؛ گریم‌خورترین بازیگر تاریخ سینمای ایران
همه نوستالژي‌هاي زخم‌خورده
تولید سریال خوب وظیفه تلویزیون است
برخی مدیران کمر به قتل تئاتر در ایران بسته‌اند/تابوها سفت و سخت سر جای خودشان ایستاده‌اند
گلپا به هنر بداهه اعتبار بخشید
فیلسوف نیستم؛ متفکری آزادم
به عبور از خط قرمزها اصرار ندارم
به دستور وزارت ارشاد، اجرای نمایش "بلک لایت لند" متوقف شد
معرفی داوران سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر
هیچ‌ پیشرفتی در موسیقی به‌وجود نیامده است
روزگار آقای م. مبارک
بیشتر
کد خبر: 32267 | تاریخ : ۱۳۹۶/۴/۲۶ - 13:19
منوشکین و نمایشنامه‌ای بدون تاریخ مصرف

منوشکین و نمایشنامه‌ای بدون تاریخ مصرف

مسعود دلخواه - کارگردان و بازیگر تئاتر

آرماناین روزها با نمایش «مفیستو» در خدمت علاقه‌مندان به تئاتر هستیم. این متن قوی و پرحجم از آرین منوشکین را انتخاب کردم. چندی پیش کارگاهی را برگزار کردیم که در آن عده‌ای هنرجوی بااستعداد حضور داشتند، در نتیجه به دنبال متنی گشتم که در عین قوی‌بودن، پرسوناژهای زیادی داشته باشد تا بتوانم از این استعدادهای جوان در اجرای این اثر بهره ببرم. زمانی که «مفیستو» را خواندم متوجه شدم که حدود سی بازیگر نیاز دارد و دغدغه‌های فرهنگی و اجتماعی زیادی دارد. تصمیم گرفتیم که در این دوره آموزشی از ثبت‌نام و شهریه بگذریم و با مدیریت تالار مولوی به صورت رایگان به عنوان یک تولید، به دانشجویان و فارغ‌التحصیلان و جوانان حرفه‌ای تئاتر فراخوان بدهیم و در نهایت از میان هفتصد مراجعه‌کننده حدود سی بازیگر، بیست همسرا، ده نوازنده و بیست نفر برای عوامل پشت‌صحنه را از سراسر ایران گرد یکدیگر بیاوریم. از تبریز، مشهد، قزوین، اهواز و شهرهای مختلف جوانانی را به روی صحنه آوردیم. این کار در بهمن ماه سال گذشته آغاز شد و تا امروز ادامه پیدا کرد. مفیستو بر اساس یکی از معروف‌ترین رمان‌های قرن بیستم آلمان «کلائوس مان» نوشته شده است. مسائلی که در این نمایش آمده است، برای گروه‌های تئاتری، مردم عادی، سیاستمداران، مدیران فرهنگی و... مفید است زیرا داستان این اثر در مورد یک گروه تئاتر است که باید در شرایط مختلف اجتماعی و سیاسی نمایش بر روی صحنه ببرند و موضع‌گیری کنند. اختلاف‌ها از همین‌جا آغاز می‌شود و هنرمندان مختلف در شرایطی خاص تصمیماتی متفاوت می‌گیرند. هرچند متن به صورتی است که هیچ‌کدام از مواضع تایید یا رد نمی‌شود و این دقیقا نقطه قوت این اثر است. نمایش حول محور یک بازیگر تئاتر آلمانی می‌چرخد. این نقش را آقای مرتضی اسماعیل‌کاشی بازی می‌کنند و نقش مقابل ایشان را آقای محمدرضا علی‌اکبری، که روش کار هر دو با در شرایط سخت با یکدیگر متفاوت است. در این نمایشنامه دو وضعیت وجود دارد؛ شرایط پیش از روی کارآمدن هیتلر و شرایط پس از روی کارآمدن او که در دو پرده نمایش داده می‌شود. در این میان افرادی نیز حضور دارند که با هیتلر در ظاهر و باطن موافق هستند و برخی نیز در باطن با او مخالفند. پرده دوم زمانی است که گروه‌های تئاتری پراکنده می‌شود و هرکدام به سمتی می‌روند. در متن اتفاقی که می‌افتد این است که هنرمندان مجبور می‌شوند هرکدام روش متفاوتی را اتخاذ کرده و گزینه‌ای را انتخاب کنند. چند هنرمند خودکشی می‌کنند، برخی فرار می‌کنند به مسکو می‌روند. برخی نیز در گروه‌ها باقی می‌مانند و به فعالیت خود تحت نظر حکومت رایش ادامه می‌دهند. مانند بسیاری از کارهایی که روی صحنه برده‌ام، به این نکته باید اشاره کنم که ما باید به اصل واقعه تاریخی وفادار بمانیم و تنها می‌توانیم در برخی مسائل مانند طراحی صحنه و نوع اجرا تغییراتی ایجاد کنیم و در این زمینه دستمان باز است. تمام اعضای گروه به دنبال مستندات تاریخی رفتند تا بتوانیم شناخت بهتری از آلمان دوران نازیسم پیدا کنیم. تحقیقات ما در طول این چند ماه ادامه داشت و چند کاراکتر آنها واقعی بودند و سعی کردیم بیشترین اطلاعات در مورد آنها را به دست بیاوریم. زمانی که قرار است نمایشی تاریخی را به روی صحنه ببرید نمی‌توانید برخی از قواعد مانند نوع پوشش را در نظر نگیرید. به هرحال امیدوارم این اثر بتواند نظر مثبت علاقه‌مندان به تئاتر را به دست بیاورد.

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.