انتخاب تاریخ:   /  /   
کانال تلگرام اینستاگرام ویژه آیت الله نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
فرهنگ و هنر
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
زنگ تنفسی برای مخاطب
باید فقط ۱۱ فیلم در جشنواره فجر شرکت کنند
ما می‌نویسیم تا مدام همه‌چیز را نوکنیم
تئاتر دانشگاهی و طرح چند مساله
شهادت می‌دهم داوران همه فیلم‌ها را دیده‌اند
شایعه درباره سلامتی استاد آواز ایران
محمد توکلی، گرافیست و عکاس خبری درگذشت
درخشش تئاتری‌ها درجشنواره فیلم فجر
تاریخ به روایت دیگر
زنان چهارشنبه‌ها سفيد بپوشند كه چه بشود؟
دغدغه‌ام حرکت سینمای ایران فراتر از جشنواره‌هاست
درایران نویسنده ازجهت نویسنده‌بودنش آبرو ندارد
شهرداری با حذف سهمیه طرح ترافیک خبرنگاران نشان داد شناختی از «خبر» ندارد/ دیوار خبرنگار همیشه کوتاه است
تندیس؛ میراث عاشقانه‌ای روی صحنه
«دارکوب» را با تحقیق زیاد ساختیم
نگران تکراری‌ بودن ایده فیلم خود نیستم
۶سیمرغ ‌برای‌ «تنگه ابوقریب»
پیشنهاد تبدیل خانه «نیما یوشیج» به سفره‌خانه!
در صف‌های مردمی فیلم فجر چه می‌گذرد؟
بلیت کدام فیلم را چند می‌خواهی؟
یاد بگیریم بی‌بهانه خوشحال باشیم
گزیده کار نیستم
زیستن در زمانه فاشیسم
ابراهیم حاتمی‌کیا با هیچ‌کس شوخی ندارد
نسل ما و کودکی‌هایش
سینمای ما باید از ابتذال و سطحی‌نگری فاصله بگیرد
همیشه مدافع حقوق زنان بوده‌ام
شرم ابراهیم حاتمی‌کیا برای توقیف «گزارش یک جشن»
درباره ‌ برخی نهادها نمی‌شود حرف زد!
همه‌ ساحت‌های ادبی ذات مشترکی دارند
ناگفته‌های مهران مدیری؛ از دستمزد میلیاردی‌ تا اجرای «هفت»
اگر روزی نتوانم بخوانم بدانید که مرده‌ام
بزرگداشت ۳ هنرمند در برج میلاد
در مقابل مردم دیوار نساخته‌ایم
از پیشنهاد سینماگران برای کمک به زلزله زدگان تا انتقاد از پایین آمدن کیفیت در سینما
«سایه‌بان» ذره‌ای دور از زندگی جامعه نبود
ادبیات عرب؛ صدای آزادی‌خواهی‌ اعراب
هیچ فیلمی به‌دلیل حاشیه‌دار بودن کنار گذاشته نشد
عاشق سینمای اکشن هستم
هیچ تفاوتی میان فیلم، شعر و ادبیات نیست
عبدی؛ گریم‌خورترین بازیگر تاریخ سینمای ایران
همه نوستالژي‌هاي زخم‌خورده
تولید سریال خوب وظیفه تلویزیون است
برخی مدیران کمر به قتل تئاتر در ایران بسته‌اند/تابوها سفت و سخت سر جای خودشان ایستاده‌اند
گلپا به هنر بداهه اعتبار بخشید
فیلسوف نیستم؛ متفکری آزادم
به عبور از خط قرمزها اصرار ندارم
به دستور وزارت ارشاد، اجرای نمایش "بلک لایت لند" متوقف شد
معرفی داوران سی و ششمین دوره جشنواره فیلم فجر
هیچ‌ پیشرفتی در موسیقی به‌وجود نیامده است
بیشتر
کد خبر: 42991 | تاریخ : ۱۳۹۶/۵/۲۱ - 11:14
تلویزیون برای خندوانه، رده بندی سنی تعریف کند/وقت مردم را به بنگاه‌های تجاری می‌فروشند

تلویزیون برای خندوانه، رده بندی سنی تعریف کند/وقت مردم را به بنگاه‌های تجاری می‌فروشند

در کجای دنیا، تلویزیونی که بودجه آن از محل مالیات‌های مردم تأمین می‌شود، چنین بی‌مهابا وقت ارزشمند مردم را به بنگاه‌های تجاری می‌فروشند. بیننده تلویزیون، مرز بین آگهی و برنامه را نمی‌تواند تشخیص دهد. لحظه لحظه برنامه‌ها را می‌فروشند و این نتیجه فقدان نظارت است.

آرمان- به گزارش آرمان به نقل از  ایلنا، پنج‌شنبه شب، فینال برنامه خنداننده شو در حالی از شبکه نسیم پخش شد که برخی از کارشناسان به عادی شدن پخش برخی شوخی‌ها که چندان مناسب کودکان نیست و نیز درهم آمیختن مرز میان برنامه و آگهی در این برنامه و برنامه‌هایی از این دست، معترض هستند. قادر باستانی (نویسنده و مدرس علوم ارتباطات) در گفت گو با ایلنا گفت: برنامه طنز خندوانه و برخی برنامه‌های دیگر تلویزیون، باید رده‌بندی سنی داشته باشد و در اغلب کشورهای جهان، نظام رده‌بندی سنی برای طبقه‌بندی برنامه‌های تلویزیونی، براساس محتوای آن‌ها وجود دارد. این نظام به والدین کمک می‌کند که بر محتوای فرهنگی مورد استفاده فرزندان خود نظارت داشته باشند.

وی افزود: این رده‌بندی براساس شرایط فرهنگی و ساختار اجتماعی جامعه بنا می‌شود و به همین دلیل در مناطق مختلف جهان از رده‌بندی‌های متفاوت استفاده می‌شود. در تصویر برنامه رده‌بندی شده، سن مورد نظر به نمایش درمی‌آید و معمولاً خانواده‌ها آن را رعایت می‌کنند. در برنامه خندوانه، مخصوصاً در بخش مسابقه خندانه شو، برای جلب رأی بیشتر، از شوخی‌هایی استفاده می‌شد که مناسب سن کودکان نبود و اصولاً خارج از ارزش‌هایی بود که یک کودک یا نوجوان باید بیاموزد و به آن‌ها احترام بگذارد.

نویسنده کتاب اثرات تلویزیون بر کودکان خاطرنشان کرد: در کشور امریکا تمامی شبکه‌های تلویزیونی رده‌بندی سنی می‌شوند و این رده‌بندی، خانواده‌ها را راهنمایی می‌کند تا به راحتی برنامه‌های مناسب افراد خانواده خود را انتخاب کنند. PG به معنی راهنمای خانواده است که خانواده‌ها می‌توانند به راحتی با فرزندانشان برنامه‌های تلویزیونی را به تماشا بنشینند. این قانون بیست سال پیش در کنگره امریکا تصویب و روی شبکه‌های تلویزیونی قرار گرفته است. در این قانون، برنامه‌های تلویزیونی به شش رده تقسیم شده که رده اول مخصوص کودکان است و برنامه‌هایی را پخش می‌کنند که همه کودکان با همه سنین می‌توانند این برنامه‌ها را تماشا کنند. این برنامه‌ها بیشتر برای یادگیری مورد استفاده قرار می‌گیرد و محدودیت خاصی ندارد. رده بعدی، افراد بالای ۷ سال را دربرمی‌گیرد و این برنامه‌ها می‌توانند استعداد کودکان را افزایش یا آن‌ها را معرفی کنند. رده سوم، برای تمامی سنین است و همه می‌توانند این برنامه‌ها را نظاره کنند. در رده چهارم، برنامه‌ها می‌تواند برای کودکان با سنین پایین مناسب نباشد و خانواده با صلاحدید خود می‌تواند این برنامه‌ها را برای کودکان به نمایش درآورد. در رده پنجم، برنامه‌ها برای کودکان زیر ۱۴ سال مناسب نیستند و خانواده‌ها این برنامه‌ها را برای آن‌ها مجاز نمی‌دانند. رده ششم هم برنامه‌هایی است که برای سنین پایین تز از ۱۷ سال مناسب نیستند.

باستانی با انتقاد از هرج و مرج و بی‌ضابطگی در برنامه‌های تلویزیونی تصریح کرد: شبکه نمایش برای فیلم‌های سینمایی خارجی، با درج نشانه‌ای کوچک محدوده سنی تعریف می‌کند، اما این مسئله متأسفانه فقط به شبکه نمایش و آن هم برای فیلم‌های خارجی محدود می‌شود و در شبکه‌های دیگر جدی گرفته نشده است. برای کشور ما که مدعی اخلاق مداری است، چنین رویه‌ای مطلوب نیست و نیاز به اصلاح دارد.

این استاد دانشگاه، دلیل بی‌توجهی مسئولین صداوسیما را فقدان نظارت دانست و اظهار داشت: در قانون، شورایی متشکل از نمایندگان قوای سه گانه برای نظارت بر سازمان صداوسیما تعیین شده است، اما متأسفانه مصوبات آن ضمانت اجرایی ندارد و بنا به گفته برخی اعضای شورا، مسئولان رسانه ملی توجهی به مصوبات آن نمی‌کنند و نتیجه آن وضعیت کنونی است که شاهدش هستیم.

وی افزود: در کجای دنیا، تلویزیونی که بودجه آن از محل مالیات‌های مردم تأمین می‌شود، چنین بی‌مهابا وقت ارزشمند مردم را به بنگاه‌های تجاری می‌فروشند. بیننده تلویزیون مرز بین آگهی و برنامه را نمی‌تواند تشخیص دهد. لحظه لحظه برنامه‌ها را می‌فروشند و این نتیجه فقدان نظارت است. استاندارد رسانه آن است که به مخاطب، وقت پخش آگهی از پیش اعلام شود، در حالی که اکنون در اثنای برنامه، انواع آگهی به سخیف‌ترین شکل ممکن به خورد مخاطب داده می‌شود و این دقیقاً تجاوز علنی به حق مخاطب است.

باستانی گفت: در کشور ما، مردم به جهت قانون انحصار رادیو تلویزیون، مجبور هستند به لحاظ قانونی، از برنامه‌های رسانه ملی استفاده کنند. از طرف دیگر مبلغ کلان ۱۶۰۰ میلیارد تومان از محل بودجه عمومی دولت به سازمان صداوسیما پرداخت می‌شود. ضمن آنکه حدود هزار میلیارد تومان هم از محل پخش آگهی درآمد پیدا می‌کند. با این همه بودجه، چرا باید در اثنای برنامه‌ها، باز شاهد تبلیغات سبک و سخیف تجاری هستیم. در دنیا با چنین بودجه‌های هنگفتی، ده‌ها شبکه جذاب و مخاطب پسند، بدون پخش حتی یک آگهی، اداره می‌کنند، اما متأسفانه سوءمدیریت و عدم نظارت مؤثر بر رسانه ملی، باعث شده که حقوق مردم به شکل جدی ضایع شود و کسی پاسخگو نباشد.

وی در پایان ابراز امیدواری کرد، نمایندگان مجلس شورای اسلامی با تدوین و تصویب قانون اداره سازمان صداوسیما و پیگیری اجرای آن، رسانه ملی را از این افسارگسیختگی و بی‌مبالاتی به حقوق مخاطبان نجات دهند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.