انتخاب تاریخ:   /  /   
کانال تلگرام اینستاگرام آرمان ملی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 آرمان ملی شماره 61 آرمان ملی شماره 60 برلیان نت
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
وزیر علوم را با برنامه‌هایش قضاوت کنیم
کیفیت صندوق‌ها را ارتقا دهیم
غلامی گزینه‌ای ناشناخته
آقامصطفی خمینی امید امام بود
خانه احزاب بیانیه مشترک حمایت از دولت بدهد
نامه اعتراضی ظریف به موگرینی
چه‌كساني مي‌خواهند كلك زنجاني زودتر كنده شود؟
ذره‌ای از نشانه‌های آقازادگی در مرحوم مصطفی خمینی نبود
قانون اساسی خوبی داریم اما مدام دورش می‎زنیم
دولت روحاني بيش از دولت اصلاحات تحت فشار است
ظریفیان: رییس‌جمهور از سیاست‌های اعتدالی خود عدول نکرده است
واقعا نمی‌دانم سرنوشت برجام چه می‌‌شود/ به دوستانم گفتم به پول درآوردن در ایران ادامه دهید
حاکمیت ایران بر شبکه‌های اجتماعی اعمال شود/دیوار کشیدن جزو طرح های بالا بردن امنیت مجلس نبود
باید از ناطق نوری و سید حسن خمینی در تصمیم‌گیری‌ها و تریبون‌ نماز جمعه استفاده کرد/ ملاحظات روحانی برای آرام نگهداشتن فضای سیاسی کشور است
تیلرسون: طرف‌های بحران قطر آماده مذاکره نیستند/دوحه: کشورهای عربی به تحریک و مداخله پایان دهند
روحانی: سیدمصطفی خمینی نقش مهمی در حفظ نهضت اسلامی داشت
ذره‌ای از نشانه‌های آقازادگی در مرحوم حاج سیدمصطفی خمینی نبود
آقازاده‌ای که هنوز آقا و الگوست
رئیس شورا و شهردار پاسخ دهند
چرایی حمایت اروپا از برجام
حقوق دفاعی متهم
رسانه فراگیری برای ندیدن
نگاه درآمدی به تبلیغات ‌شهری
در باب تایید قانون جدید
زنان و توسعه
گذری بر دل‌نگرانی‌ها در مورد انتخاب وزیر‌نیرو
آنکارا شایعه جریمه ۶ بانک ترکیه به بهانه نقض تحریم‌های ایران را رد کرد
اعلام وصول سوال نماینده تهران از وزیر کشور درباره نحوه نظارت بر شرکت بیمه زائران اربعین
ولایتی: سفر عبادی به تهران سفری حیاتی است/ هلند منتقد عهدشکنی آمریکاست
کشف و ضبط محموله‌ی سلاح از باندهای اشرار
طلب حلالیت حائری شیرازی از رئیس دولت اصلاحات
حل موضوع حصر به وحدت كمك مي‌كند
انعقاد پیمان دولت و مجلس برای بودجه‌ریزی بر اساس عملکرد/ حذف ردیف‌های غیرضروری از بودجه سال آینده
نارضايتي از دولت در مجلس بالاست
بقایی قبل از ورود به دادگاه: این دادگاه سیاسی است
اول شوخی بود، حالا جدی شد!
اعتدال و اعتماد به جوانان دو روی یک سکه
عدم همکاری بابک زنجانی از منظر حقوقی
لزوم حضور یادگاران امام در تریبون نمازجمعه
کاستی‌های دیپلماسی جمهوری اسلامی ایران
انتظار از دولت در معرفی وزیر علوم
حمایت سران اتحادیه اروپا از برجام
موضوع«حصر» در ايستگاه پاياني...
اروپا قراردادهاي بزرگ‌تري هم مي‌بندد
کره شمالی: آمریکا باید با برنامه اتمی ما کنار بیاید/ به فعالیت‌های اتمی خود ادامه می‌دهیم
مشکل کشور نظام انتخاباتی است/ برای ایجاد نظام پارلمانی باید احزاب تقویت شوند
حمله اسرائیل به ۳ پایگاه ارتش سوریه
رحیمی: صداوسیما ضابطه ممنوع‌التصویری را مشخص کند
ایران آماده تامین انرژی ترکیه است/ هدفگذاری ۳۰ میلیارد دلاری مبادلات تجاری سالانه به‌زودی محقق می‌شود
۶۷ درصد آمریکایی‌ها مخالف خروج واشنگتن از توافق هسته‌ای هستند
بیشتر
کد خبر: 53915 | تاریخ : ۱۳۹۶/۶/۲۲ - 14:57
جاده‌ها، کشتارها و دیگر هیچ!

جاده‌ها، کشتارها و دیگر هیچ!

متین، مسلم - روزنامه‌نگار

آرمان- در زمینه حمل‌و‌نقل شهری و بین‌شهری، امور فنی جاده‌ها یا اتومبیل‌ها، نگارنده نه فرد مطلعی است و نه تخصص شغلی و تحصیلی آن را دارد. گرچه چندان تفاوتی هم نمی‌کند! آنها که در این زمینه تخصصی دارند، چه کرده‌اند که از امثال من انتظار می‌رود، درحالی که خانواده‌ها در سکوت عزیزانشان را به خاک سرد می‌سپارند؟ احتمالا تعجب خواهید کرد، اما موضوع حوادث جاده‌ای و شهری در ایران به یک مبحث قابل توجه در مطبوعات و رسانه‌های بین‌المللی و به یک مبحث اجتماعی در حوزه آسیب‌شناسی روانی-اجتماعی ایران تبدیل شده و این سوال را مطرح کرده که در جاده‌های ایران چه خبر است که به‌گفته مدیرکل راهداری و حمل‌و‌نقل جاده‌ای استان یزد میزان مرگ‌ومیر در آنها تقریبا با هفته‌ای یک سقوط هواپیمای مسافربری برابری می‌کند؟ حد نگرانی اکنون تا به آنجا رفته که براساس آخرین اطلاعات چنین حوادثی تاثیر بسیار بدی بر صنعت توریسم ایران گذاشته که البته دو نمونه آن را نگارنده شخصا در وین تجربه کرده است. تلخ وگزنده است، اما فرشته مرگ، در بخش کارتکس حمل‌و‌نقل، به‌خاطر حضور در جاده‌های ایران، فرصت زیادی برای سرکشی به دیگر نقاط جهان را ندارد! دوشنبه‌شب، در کمال تاسف و ناباوری بار دیگر خبر سقوط یک اتوبوس بین‌شهری، نزدیک تهران (در منطقه‌ای موسوم به جاجرود) و کشته‌شدن عده زیادی منتشر شد، درحالی که هنوز افکار عمومی داخلی و بین‌المللی از شوک و تاثر کشته‌شدن نخبگان دانش‌آموز در جنوب ایران خارج نشده‌اند. در این میان چه کسی مقصر و قرار است کدام فرد، نهاد مسئول یا رئیس کمپانی به پای میز محاکمه کشانده شود؟ تا آنجا که شنیده شده (درست یا غلط نمی‌دانم)، گفته می‌شود مفاد قوانین تردد در ایران به‌لحاظ مفاد و استحکام تفاوت خاصی با بقیه دنیا ندارند‌. این سخن شاید درست باشد، اما جدای از بی‌مبالاتی‌های انسانی در همه حوزه‌ها، مشکل عمده در به ترازو بردن، سبک و سنگین و یا منعطف‌کردن این قوانین هنگام اعمال و اجرا توسط مجریان است. احتمالا همه، موارد متعددی از تخلفات رانندگی را دیده و حتی تجربه کرده‌اند.

از تردد کامیون، وانت، تریلرهای سنگین حامل آهن یا اشیای بزرگ در خیابان‌ها و حمل و جابه‌جایی افراد توسط وانت و کامیون در شهر و جاده‌ها و سبقت‌گرفتن در تونل‌ها (خدای من!) گرفته تا تردد سیرک‌وار موتورسیکلت‌ها در سطح شهر و جاده‌ها و مسافرکشی آنها یا سرعت‌های سرسام‌آور رانندگان در محیط شهری و ده‌ها مورد خلاف دیگر. در این میان هیچ ‌از خود سوال کرده و پرسیده‌ایم جدای از قانون، مشکل درکجاست؟ یا به‌نوعی برای زیست در چنین محیطی خوب آموزش ندیده‌ایم، یا از قوانین بی‌اطلاع هستیم، یا مایل نیستیم و حوصله اجرای آنها را نداریم، یا بی‌توجهی و فقدان تربیت اجتماعی را نوعی تفاخر می‌دانیم. مانند آن جوانی که در خیابان‌های تهران با اتومبیل خود مسابقه می‌دهد و جان ده‌ها نفر را به خطر می‌اندازد، یا خود را طلبکار مردم و جامعه و دولت می‌داند، یا شاید هم مجری قانون بی‌تفاوت است و شدت قانون و ضربه نهاد اعمال‌کننده آن به‌گونه‌ای است که تحمل مقابله و دفع آن توسط متخلف وجود دارد؟ چون می‌داند بنا نیست تاوان سنگینی پس داده و از کرده خود پشیمان شود. در واقع همه ما هیچ‌گاه در موقعیتی قرار نگرفته و نخواهیم گرفت که بدانیم و بفهمیم خلاف‌کردن می‌تواند ما را با شدت و بی‌رحمی، از حقوقمان محروم کند و داغ پشیمانی را بر پیشانی‌مان بگذارد. این هم ضعف اخلاقی امثال من را نشان می‌دهد و هم ضعف نهاد اعمال‌کننده قانون را. حلقه‌های 3 گانه (موقعیت جاده‌ها، تولید اتومبیل و عوامل انسانی) البته هر سه در بروز حوادث مهم هستند، اما وزن آنها یکی نیست. بله، جاده‌ها ناامن و کیفیت اتومبیل‌ها پایین است! اما در بعد انسانی آیا این به من و شما اجازه می‌دهد جدای از مسئولیت واضعان و ماموران قانون، هرطورکه خواستیم رفتار کرده و از بی‌عقوبتی هم نهراسیم؟ در امنیت تردد شهری و بین‌‌‌‌شهری آن‌گونه که مکرر دیده شده، ترحم و دلسوزی بدی در قبال متخلف اعمال می‌شود که به‌غایت بی‌معناست. در این فرایند بی‌معنا و خونین، شخص من یا شرکتی که در خدمت او هستم، معمولا در حد یک بچه بد، تنبیه می‌شویم! نتیجه نیز همین می‌شود که نمونه آخر آن دوشنبه‌شب در نزدیکی تهران اتفاق افتاد. تیغ قتل‌عام اما همچنان در پی قربانی بیشتر است. گرچه اصلاح فنی جاده‌ها و ارتقای کیفیت اتومبیل‌ها از عوامل عمده کاهش سوانح به شمار می‌روند، اما دخالت سهم گسترده بی‌مبالاتی‌های انسانی را در بروز فجایعی که مربوط به رفتار من و شماست نمی‌بینیم وحاضر نیستیم بپذیریم؟ پلیس وجدان و صبوری در وجود ماست، نه در جاده‌های کشور. وقت بیداری و تنبه و تنبیه چه زمانی است؟

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.