انتخاب تاریخ:   /  /   
کانال تلگرام اینستاگرام آرمان ملی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 آرمان ملی شماره 61 آرمان ملی شماره 60 برلیان نت
گزارش اجتماعی
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
نوشدارو برای شهر چنارستان‌ها
غارها قربانی گردشگری بی‌ضابطه
قانون جنجالی استاندارد
دام آسیب‌ها برای دانش‌آموزان
انگ‌زدایی از مبتلایان به ایدز
جلوگیری از تولد کودکان مبتلا به ایدز
رشد ۱۰ برابری ایدز در میان زنان
ناآشنایی با مصادیق سالمندآزاری
اقامت در ایستگاه سالمندی
فوک‌های خزری در معرض انقراض
فاقد مهارت فرزندپروری هستیم
در جا زدن مادران شاغل
۳ میلیارد؛ هزینه درمان یک بیماری
عده‌ای مامور تخریب ما بودند!
وب در تسخیر سلبریتی‌نماها
افزایش مشارکت اجتماعی زنان
بردار ببر پولشو بزار
بیمارستان‌ها در کما
حواشی سامانه آیداتیس
ریسک‌پذیری، خصوصیت بارز جوانان
امروز هم دیر است آلودگی را دریابید
قربانیان قاتل خاموش
توجه به زنان در مدیریت بحران
زخم تبلیغات بر تن شهر
افزایش سقط درمانی
مسکن مهر را به سازندگانش بدهید!
وقتی اختلال روان، جان می‌گیرد!
حمایت از کودکان با پلیس اطفال
کوچ فقرا به تهران
تب استخدام بادیگارد در میان سلبریتی‌ها
اعتراف فرماندار
چادرخوابی همراهان بیماران
کودکان، بازیچه فخرفروشی والدین
خانه‌نشینی معلولان ممنوع!
مافیا در انتشار کمک‌درسی‌ها
قرض می‌گیرند تا معتبر شوند!
جنگل‌ها را می‌چرانیم!
حقوق محیط‌بانان، نصف حقوق کارمندان!
خدمات به حیوانات، مجازات حیوان‌آزار
تهران و چالش آب آلوده
پایان ناپایداری درآمدی در شهرداری
تشنگی دریای‌خزر
سواحل کشور به تاراج رفته است
داریم پیرگوش می‌شویم!
حاشيه نشیني در تهران، عبور از بحران
ازدواج از ترس تجرد قطعی
زندگی در میان زباله‌ها
کنار آمدن با برزخ اعتیاد
پلیسی برای جرایم کودکانه
رونق گردشگری با مدیریت سفر
بیشتر
کد خبر: 65299 | تاریخ : ۱۳۹۶/۸/۱۴ - 12:44
کودکان، بازیچه فخرفروشی والدین

کودکان، بازیچه فخرفروشی والدین

آرمان- زهرا سلیمانی: در سالن انتظار مطب پزشک زنان و زایمان، زن و شوهری در نوبت سونوگرافی برای تعیین جنسیت جنینشان هستند. در این حین زن از شوهرش درباره سوروسات جشن سوال می‌پرسد و به‌سرعت با چند نفر تماس می‌گیرد. زن تمام دقت و توجهش به عکس‌های منتشرشده در اینستاگرام درباره «جشن تعیین جنسیت» است. در عکس‌های مورد بررسی زن باردار یک میز بزرگ، بادکنک‌های هلیومی رنگی، کیک، یک تم مشخص و رنگ‌های آبی و صورتی مشاهده می‌شود.

از قدیم در بین قبایل مختلف جنسیت فرزند برای والدین و خانواده از ارزش ویژه‌ای برخوردار بوده است. البته باید گفت هنوز هم در برخی از خانواده‌ها اینکه نورسیده دختر باشد یا پسر، اهمیت دارد. در سال‌های اخیر هم شاهد برگزاری جشنی تحت‌عنوان «تعیین جنسیت» هستیم. البته برگزاری جشن‌ها فقط در همین حد خلاصه نمی‌شود، بلکه جشن گودبای پمپمرز (خداحافظی با پوشک با طراحی المان‌ها به‌صورت پوشک) و جشن تاتی (جشن اولین قدم برداشتن‌های کودک) نیز از جشن‌های پرطرفدار این روز‌هاست. در جشن تاتی المان‌ها به شکل کفش و پا طراحی می‌شوند و محتوای جشن ابراز شادمانی از روند رشد و نمو کودک است. در جشن تعیین جنسیت نیز مهمانان دعوت‌شده به مراسم از جنسیت بچه‌ای که در شکم مادر است، خبر ندارند. جشن با المان‌های آبی و صورتی طراحی می‌شود که رنگ آبی نماد فرزند پسر و رنگ صورتی نماد فرزند دختر است. مهمانان پس از چندساعت حضور در مهمانی و به‌دنبال برش کیک از جنسیت بچه مطلع می‌شوند و به شادمانی می‌پردازند. این درحالی است که از قدیم در کشور ما رشد کودک با مراسمی همچون حمام زایمان، ختنه‌سوران، آش‌دندونی و... همراه بوده است. هنوز هم این مراسم در برخی خانواده‌ها برگزار می‌شود.

جشنی که باید رسمی شود

زن باردار بر سر انتخاب طرح کیک شک دارد. او به خبرنگار «آرمان» درباره چرایی برگزاری جشن تعیین جنسیت می‌گوید: بهترین‌ها را در زندگی برای فرزندم فراهم می‌کنم. او تاکید می‌کند: در هفته شانزدهم بارداری جنسیت جنین مشخص شده و برگزاری جشن تعیین جنسیت با شرایط بارداری بنده مناسب است، چون در ماه‌های انتهایی بارداری شکمم بزرگ می‌شود و نمی‌توانم تکان بخورم. این زن جوان از اینکه همسرش او را در انتخاب‌هایش یاری نمی‌کند، حسابی کلافه شده و می‌افزاید: امروزه برگزاری جشن تعیین جنسیت مد شده و جشن مناسبی است؛ در گذشته هم انواع و اقسام جشن‌ها به‌دلیل تولد نوزاد برگزار می‌شد. به‌واسطه این جشن یک شب فامیل دور هم جمع می‌شوند و در آینده هم عکس‌ها و فیلم آن را به فرزندم نشان می‌دهم تا بداند چقدر برایمان اهمیت دارد. این زن باردار می‌گوید: برای اینکه جشن تعیین جنسیت نیز همچون دیگر رسم و رسوم در کشور متداول شود، می‌توان از افراد باردار در هر شرایط اقتصادی خواست تا در حد توانایی مالی خود این جشن را برگزار کرده و به این شکل تولد فرزندشان را جشن بگیرند.

جشنی برای پولدارها

مریم به‌تازگی فرزندش متولد شده است. او به خبرنگار «آرمان» درباره جشن تعیین جنسیت می‌گوید: جشن تعیین جنسیت یا Baby Shower برای تبریک به پدر و مادر فرزند برای بچه‌دار‌شدن در فرهنگ‌های مختلف به شکل‌های متفاوت انجام می‌شود. او برگزاری این جشن‌ها را ویژه طبقات مرفه جامعه می‌داند و می‌افزاید: اگر افراد برگزار‌کننده این جشن‌ها را مورد بررسی قرار دهید، متوجه می‌شوید آنها از وضعیت اقتصادی مناسبی برخوردار هستند و طبیعتا توانایی این خرج و مخارج را دارند. او می‌افزاید: وقتی برگزاری این جشن‌ها آسیب‌زا می‌شود که همچون دیگر مسائل افراد بخواهند با‌ هزار قرض، قسط و ظاهرفریبی آن را برگزار کنند. بی‌‌‌شک برگزاری هر جشنی در این شرایط زجرآور است و وسیله‌ای برای گذران اوقات شاد به حساب نمی‌آید. این مادر جوان می‌افزاید: هم‌اکنون مادران و پدران جوان کم‌وکیف نگهداری اولیه کودک را نمی‌دانند، دیگر چه برسد به شیوه‌های تربیت مناسب. افراد می‌توانند جای چنین مراسمی به‌دنبال یادگیری مهارت‌های فرزندپروری باشند. در این میان مشاهده می‌شود برخی والدین فقط به ست‌کردن لباس خود با فرزندشان بها می‌دهند، اما نمی‌دانند فرزندشان در این سن چه نیازهای روانی دارد.

وقتی کودکان بازیچه فخرفروشی می‌شوند

یک جامعه‌شناس درباره برگزاری جشن‌هایی همچون جشن تعیین جنسیت به «آرمان» می‌گوید: برگزاری این‌گونه جشن‌ها ماهیت اصلی خود را از دست داده است. افراد قبل از برگزاری این‌گونه جشن‌ها باید به دوران بارداری و سلامت جنین توجه کنند. امیرمحمود حریرچی می‌افزاید: آیا هم‌اکنون خانواده‌ها می‌دانند که بعد از شکل‌گرفتن جنین چگونه باید از او مراقبت کنند تا فرزندانشان از آرامش لازم برخوردار باشد؟ او تاکید می‌کند:‌ در جامعه ما افراد طرح و نقش لباس بزرگسالان را به تن کودک می‌کنند. این امر نشان می‌دهد که افراد شیوه رفتار مناسب با کودک را نمی‌دانند. اغلب والدین نمی‌گذارند، فرزندشان کودکی یا نوجوانی کند. در این شرایط برگزاری جشن تعیین جنسیت چه لزومی دارد؟‌ باید دانست که برگزاری این جشن‌ها باعث فخرفروشی و چشم و همچشمی در بین خانواده‌ها شده است. به‌گفته او هدف از برگزاری این جشن‌ها این است که افراد خود را والدین نمونه نشان دهند، در حالی که توجه به فرزند با برگزاری این جشن‌ها میسر نمی‌شود، بلکه در تربیت فرزند میزان صرف وقت پدر و مادر مورد توجه است. حریرچی می‌افزاید:‌ در جامعه ما والدین برای اینکه رسالت خود را ادا‌کنند، فرزندشان را در کودکی به کلاس زبان می‌فرستند و در مرحله بعد هم تمام مشخصه کودک کارنامه و نمراتش می‌شود. به‌گفته او این طرز تربیت، کودک را از واقعیت‌های خانواده که همان صمیمت و دوستی است، دور می‌کند. بنده به‌عنوان یک پدر و رفتارشناس به والدین توصیه می‌کنم جای درگیری با این مسائل ظاهری وقت گذاشتن برای فرزند را بیاموزند. برای مثال والدین جای برگزاری چنین جشن‌هایی می‌توانند از جر و بحث‌ مقابل بچه‌ها پرهیز کنند. اگر والدین در مقابل کودکان به گفتار و رفتار خود دقت کنند، طبیعتا در زمینه تربیت موفق هستند، نه با خودنمایی و برگزاری یک جشن. این استاد دانشگاه با بیان اینکه ماحصل تربیت امروز والدین تربیت نسلی خودنماست، می‌افزاید:‌ از همان کودکی با برگزاری جشن‌هایی در زمینه جنسیت ارجحیت جنسی بر جنس دیگر مشاهده می‌شود. این درحالی است که در خانواده‌های سنتی تولد فرزند سالم اهمیت داشت. در جامعه ما اغلب خانواده‌ها برای تولد فرزند پسر به برگزاری چنین جشن‌هایی می‌پردازند. به‌گفته او انواع خودنمایی در جامعه ما وجود دارد. از سوی دیگر در این مراسم می‌توان استنباط کودکان حاضر در جمع را از برگزاری چنین جشن‌هایی جویا شد. شاید برخی از کودکان از اینکه این‌گونه مراسم برای آنها برگزار نشده، احساس کمبود و ناراحتی کنند. این استاد دانشگاه می‌گوید: با بررسی شرایط برگزار‌کنندگان این جشن‌ها باید گفت افرادی که به ظاهر اهمیت می‌دهند، توجهشان به مسائل مهم و بنیادی زندگی اندک است. در این‌گونه اقدامات کودکان بازیچه افراد برای فخرفروشی می‌شوند.

جشنی که شادی ندارد

بر اساس بررسی‌های بین‌المللی ایران از نظر شاخص‌های «شادی» هنوز در وضعیت مناسبی قرار نگرفته و رتبه ۱۰۵ را در بین 156 کشور مورد بررسی در سال ۲۰۱۶ به خود اختصاص داده است، اما طی سه سال گذشته، از سال ۲۰۱۳ به بعد، وضعیت کشور در این شاخص بهبود یافته است. بر اساس گفته‌های تحلیلگران اجتماعی سرانه شادی در کشور ما اندک است. برگزاری جشن‌هایی همچون جشن تعیین جنسیت، جشن تاتی و جشن گودبای پمپرز به‌عنوان شادی‌های لحظه‌ای نیز نمی‌تواند موثر باشد. در این مراسم افراد به‌حدی در ظواهر غرق شده‌اند که نمی‌توانند از کنار هم بودن شاد باشند. در واقع چشم و همچشمی و ظاهربینی افراد را در مقابل یکدیگر قرار داده است. این پز اجتماعی برای جامعه ما اشکالات فراوان ایجاد کرده است. شادی امری دسته‌جمعی است. جشنی که از قبل لباس، کادو و کم‌وکیفش تعریف شده، چندان مفرح نیست، بلکه برگزاری جشن‌های جورواجور برای مخاطب سلیقه و نیاز ایجاد می‌کند. امروزه بروز و ظهور پدیده نابهنجار چشم و همچشمی از جمله مصیبت‌های روزافزون جامعه است. موضوع چشم و همچشمی را به‌طور قطع نمی‌توان در زمره آسیب‌های اجتماعی قرار داد، زیرا چشم و همچشمی، مادام که به حد افراطی نرسیده باشد، گاهی سبب رشد و کمال است که از آن تعبیر به غبطه می‌شود. آنجا که حالت افراطی به خود می‌گیرد و فرد را دچار اختلال روانی می‌سازد، عامل افسردگی و بی‌‌‌قراری انسان و نارضایتی از وضع زندگی خود می‌شود. با این تفاسیر باید گفت که جامعه ما به‌شدت به مساله چشم و همچشمی دچار شده است. از سوی دیگر در جامعه ما برگزاری جشنی همچون جشن تعیین جنیست در آینده نزدیک همه‌گیر می‌شود. در این زمینه پیر بوردیو، جامعه‌شناس فرانسوی، مفهوم «عادت‌واره‌ها» را مطرح می‌کند. بر اساس این نظریه چیزی که فرد به‌عنوان انتخاب شخصی خودش تلقی می‌کند، در حقیقت عادت یا عادت‌واره‌ای است که گروهی مشخص برای او دیکته کرده‌ است. این نوع طرز زندگی افراد خودنما و ظاهربین در جامعه تربیت می‌کند. با این حساب، باید گفت که جامعه ما به عادت‌واره‌های ناشی از خودنمایی و چشم و همچشمی گرفتار شده است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.