انتخاب تاریخ:   /  /   
کانال تلگرام اینستاگرام ویژه آیت الله نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
گزارش اجتماعی
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
جرمی به نام زباله‌سوزی
دود دعوای۲ وزارتخانه در چشم کارگران
مقابله با ترفندهای تخریب خانه نیما
تبدیل قبرستان دارالسلام به پاتوق معتادان
مقابله با چند بیمه‌ای‌ها
دادن قدرت مانور به آموزش و پرورش
وضعیت فوق‌بحرانی دریاچه ارومیه
زمین بدون زباله
مقابله با تب کنکور در دبستان
گره ترافيك و طرح پرچالش
نوجوانان هم با اعتیاد درگیر هستند
درد ناتمام اعتیاد
سفر ۶۹هزار کیلومتری با دوچرخه
توزیع غذاهای خانگی در خیابان
طلاق می‌گیرم تا پسرم معاف شود!
تب كره‌اي بالا گرفت
وقتی خانه امن نیست
کثرت پرونده‌، کمبود قاضی
ایجاد مشکل در تردد شهروندان
بیماری‌هزار چهره فصل سرد
استتار سودای مرگ
پول‌بدهید، همسرتان را تعقیب کنیم!
تاثیر پارازیت بر بارندگی
آلودگي‌هاي فركانسي هم داريم
آرزوی هویت
قانون‌گریزی برخی بیمه‌های تجاری
جدال با بی‌آبی با تغییر پایتخت
پلاسکو از نگاهی دیگر
هنوز دنبال مقصر پلاسکو می‌گردند
تاخیر در خدمات‌رسانی با تغییر نام خیابان‌ها
بهزیستی هم خصوصی می‌شود؟
پاسخگوی همیشه بیدار خواب نماند!
ساخت و ساز در شب، مالکیت در روز!
تسخیر شهر با خودرو‌ها
شاهدان عقد ضامنان وام ازدواج شوند
همه در تاخیر ازدواج مقصریم
فوبیای طلاق، مانع ازدواج
تامین امنیت از طریق بیمه
تبلیغات منفی نسبت به درمان‌ دارویی
بی پول، بی دارو
زلزله ، پاشنه آشیل ایران
زنان معتاد قربانی شرایط جامعه
تبدیل نشاط به حسی گذری
اعتیاد با چاشنی تنگدستی
وقتی مزاحمت‌ها سایبری می‌شوند
افزایش شایعه‌پراکنی با فیلترینگ
در جست‌و‌جوی زندگی ایمن
بدهکار کردن جوانان با وام ازدواج
تهران نباید زیستگاه اجباری می‌شد
عواقب خطرناک مصرف گل
بیشتر
کد خبر: 65965 | تاریخ : ۱۳۹۶/۹/۹ - 12:03
فاقد مهارت فرزندپروری هستیم

فاقد مهارت فرزندپروری هستیم

کوروش محمدی - رئیس انجمن آسیب‌ شناسی ایران

آرمان- مهارت فرزندپروری مهارتی نیست که از دوران بعد از ازدواج به آن پرداخته شود. در واقع مهارت فرزندپروری باید از دوران پیش از ازدواج یعنی زمانی که جوانان به وادی ازدواج ورود پیدا نکرده و در این زمینه اطلاعات کافی ندارند، ایجاد شود. در عین حال باید خانواده‌های زوجی که قرار است با هم زندگی مشترکی را آغاز کنند، از مهارت اصولی و مناسب در زمینه فرزندپروری برخوردار باشند. سبک فرزند پروری به عنوان الگو از خانواده زوج‌ها ورود پیدا کرده و به آنها منتقل می‌شود، اما بعد از ازدواج باید زن و شوهر قبل از فرزندآوری تعامل مثبت را بین خودشان ایجاد کنند و بر اساس آن برنامه‌ریزی‌ها در زمینه فرزندآوری به عنوان معیاری برای تکامل اجتماعی پیش‌بینی شود. همچنین مهارت فرزندپروری باید مبتنی بر سبک موجود باشد. سبکی که مورد توجه ماست و نتیجه موفق داشته سبک مقتدرانه است که به لحاظ اطمینان و ثبات در سطح بالایی قرار دارد. در واقع در سبک مقتدرانه ارتباط والدین با فرزندان بسیار صمیمانه است و در عین حال کنترل و نظارت روی فرزندان از جانب والدین به‌موقع صورت می‌گیرد. این سبک در بین اعضای خانواده و زوج‌ها هم ارتباط موثر برقرار می‌کند و موجب می‌شود محیط خانواده از رابطه سالم، امنیت و آرامش برخوردار باشد.

شتاب شکاف نسلی

در ارتباط با مهارت فرزندپروری باید گفت که ما در جامعه فعلی فاقد مهارت فرزندپروری هستیم و دیدگاهی نسبت به سبک‌های فرزند پروری نداریم، آن‌چنان که شاهد هستیم شکاف نسلی بین والدین و فرزندان روزبه‌روز شدیدتر و وسیع‌تر می‌شود. از این رو توصیه می‌شود والدین تلاش کنند تا الگوهای مثبت و مناسبی برای فرزندان خود باشند، به این معنا که فرزندان ما قبل از هر چیزی مایل هستند الگوهایشان را از والدین خود یا از افرادی که بسیار به آنها نزدیک هستند، بگیرند. در واقع بالاترین، بزرگ‌ترین و زیباترین الگوی فرزندان والدینشان هستند. بنابراین وقتی والدین الگوی مناسب، عملی و قابل درک برای فرزندان باشند، به طبع فرزندان هم با آنها ارتباط می‌‌گیرند و با احساس امنیت و تعقل والدین خود را به عنوان الگو می‌پذیرند. خارج از این اگر باشند فرزندان الگوهایشان را یا از اعضای نزدیک خانواده مانند خاله، عمو، عمه، دایی و... می‌گیرند یا از فضای مجازی و بیرون از خانواده که ممکن است آسیب‌زا باشد. در همه اشکال این الگوپذیری‌ها منطبق با الگوی خانواده و زوج‌ها نیست و می‌تواند در جای خود مشکل آفرین باشد، به گونه‌ای که در آینده شکاف نسلی را تقویت می‌کند. از سوی دیگر، والدین باید به دانش فرزندپروری مجهز باشند. دانش فرزندپروری عبارت است از مجموعه اصول، روش‌ها و همه آموزه‌هایی که در ارتباط با مهارت فرزند پروری مبتنی بر یک سبک مشخص است؛ مانند سبک مقتدرانه. والدین باید ثباتی در خودشان داشته باشند که بتوانند در مورد فرزندان خود آن را پیاده کنند.

فرزند، شریک زندگی

یک زوج زمانی می‌توانند بحث فرزندپروری را پیش ببرند که به بالندگی و رسش کامل در حوزه درک روابط اجتماعی رسیده باشند؛ یعنی آن رسش و بالندگی که برای ازدواج مطرح می‌شود و اکنون در منابع مختلف هم مورد توجه است، در مورد فرزندآوری هم صدق می‌کند. به عبارت دیگر دو نفر باید زندگی مشترک خود را به لحاظ درک شرایط عاطفی و حتی آمادگی‌های فیزیولوژیکی آغاز و همین موارد را هم هنگام فرزندآوری رعایت کنند. باید زوج‌ها درک درست و بالندگی لازم را در زمینه پذیرش فرزند داشته باشند، به گونه‌ای که آنها بتوانند یک فرزند را به عنوان شریک زندگی خود پذیرا باشند. اگر زوجی به این درک و بالندگی نرسیده باشند و فرزند‌دار شود، به سمتی می‌رود که در آینده به عنوان والدین دیکتاتور، نظام کاملا مخربی را در خانواده روی فرزندان پیاده می‌کند. طبیعتا در چنین شرایطی ارتباط و سلامت فرزندان هم به خطر می‌افتد.

تبعات تاخیر در فرزندآوری

بهترین موقعیت برای تکمیل آمادگی فرزندآوری به زمان ابتدایی پس از ازدواج برمی گردد که زوج‌ها تحت آموزش و دانش لازم به آمادگی ذهنی و فیزیولوژیکی لازم برای پذیرش فرزند در خانواده دست یابند، آن‌چنان که این آمادگی برای روش، تعیین سبک زندگی، فرزندآوری و پرورش فرزندان بسیار مهم است. این در حالی است که از طرفی شاهد هستیم برخی زوج‌ها تعمدی فرزند نمی‌آورند و می‌گویند که الان وقتش نیست، حوصله نداریم یا می‌خواهیم به خودمان برسیم، ولی باید بگویم که این طرز تفکر غلط است. این افراد از مسائل بسیاری غافل هستند. هر چه زمان بیشتری از ازدواج بگذرد به همان میزان زوج‌ها کم حوصله‌تر می‌شوند. در نتیجه در فرزندآوری فاصله می‌افتد، به گونه‌ای که وقتی زوج‌ها در سنین بالا اقدام به فرزندآوری می‌کنند، شکاف نسلی و تفاوت فردی با فرزندانشان بسیار بیشتر می‌شود و در ارتباط با فرزندان خود احساس ناامیدی و یاس می‌کنند، به گونه‌ای که نمی‌توانند با آنها ارتباط بگیرند. این روند به فرزندانشان هم لطمه وارد می‌کند و سبک سالم تربیتی پیش گرفته نمی‌شود. در نتیجه موجب فاصله گیری فرزندان از والدین می‌شود. با وجود این، فرزندان جامعه‌پذیری سالم را از خانواده خود دریافت نمی‌کنند و به عنوان افرادی که جامعه پذیری ناقص دارند، یک هویت ناقص و از هم گسیخته را از جامعه دریافت می‌کنند و آنجاست که با آسیب‌های جدی در جوانان مانند اعتیاد و انواع ناهنجاری و بزهکاری رو به رو می‌شویم.

ضرورت ارتباط موثر

باید به سبک فرزندپروری ارتباط موثر را نیز اضافه کنیم. ما امروزه شاهد انواع تخریب‌ها و آسیب‌ها در جامعه هستیم، آن‌چنان که فضای مجازی موجب کاهش میزان گفت‌و‌گو در خانواده شده است. اینک اعضای خانواده از هم فاصله گرفته‌ و فضای مجازی ارتباط ناسالم را در خانواده ایجاد کرده است، به نوعی که بی‌میلی و سردی رابطه بین اعضای خانواده به وجود آمده است. این اتفاق هم در روابط والدین و فرزندان، هم در روابط والدین با هم و هم در روابط بین فرزندان تاثیر خود را گذاشته است. در واقع وقتی گفت‌و‌گو در خانواده وجود ندارد، بخش زیادی از نیازهای روانی و روحی فرزندان تامین نمی‌شود و برای پر کردن این خلأ آنها به سمت ناهنجاری‌هایی مانند دخانیات یا دوستان همسال می‌روند تا به نوعی کمبود گفت‌و‌گو را برای خود جبران کنند. عمدتا این فرایند عامل مخربی برای آسیب دیدن فرزندان است که نشات گرفته از ناکارآمدی سبک فرزندی پروری والدین است، چرا که همان‌طور که پیش‌تر اشاره کردم ما در جامعه فعلی فاقد مهارت فرزندپروری هستیم.

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.