انتخاب تاریخ:   /  /   
کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
ایران سلاح را هم کنار بگذارد، امریکا دست بردار نیست
ملت ایران به عنوان ملتی بزرگ و عزیز در دنیا مطرح است/ دنیا در فتح خرمشهر پذیرفت ایران شکست‌ناپذیر است
توصیه‌های اقتصادی رهبر انقلاب به کارگزاران نظام
گرفتن ضمانت از اروپایی‌ها ناممکن نیست/ بررسی چگونگی جبران خروج آمریکا از برجام در کمیسیون مشترک/ تصمیم‌گیری نهایی در تهران است
نظر فراکسیون امید تغییر هیات رییسه مجلس است/ حضور زنان در فهرست اصلاح‌طلبان
برای ادامه برجام نیاز به اذن مجلس وجود ندارد/ کسی نمی‌تواند موضوعی را به رهبری تحمیل کند
عملکرد دولت روحانی به اصلاح‌طلبان آسیب نزده است/ زنان و جریان اصلاحات به هم مدیون هستند
دیدار مسئولان نظام با رهبر انقلاب
نحوه صحیح مواجهه با برجام بعد از خروج امریکا چیست؟
در همه تصمیمات، رهبر انقلاب راهنما و هادی دولت بوده‌اند
هیچ‌گاه آغازکننده جنگ نخواهیم بود/ امروز با چهره جدید تهدید روبرو هستیم
گیوه‌هایمان را وربکشیم!
بلوغ فکری اصلاح‌طلبان
تأثیر اصلاحات بر لایه‌های جامعه
فراکسیون امید یکدست نیست
نکاتی درباره قید واژه طلاق در شناسنامه
۱۲ پاسخ به ۱۲شرط
روایتی از گفتمان دوم خرداد
خرمشهر پس از 36 سال
آمريكا بازنده دربرابر اروپا
درس از تجربه‌هاي شش‌گانه
مردم از ما جلوترند
پراکنده‌گویی‌های پمپئو عاری از منطق دیپلماتیک
دلواپسی با برجام و بی‌برجام!
نقش فراکسیون امید در انتخابات هیات رئیسه مجلس
ظهور گفتمان جديد در ١۴۰۰
چه اشکالی دارد که تلویزیون مسابقات زنان را پخش کند
دومین رمضان بدون «افطار»آیت‌الله
آمریکا می‌خواهد دست ایران را برای فعالیت در منطقه ببندد/ ترامپ یک رهبر پوپولیست است
ادامه رایزنی فراکسیون امید درباره نحوه ورود به انتخابات هیات رییسه/ افزایش درخواست‌ها از عارف جهت اعلام کاندیداتوری برای ریاست مجلس
گفتمان اصلاحات باید خود را در بوته نقد بگذارد/ برخی از مطالبات برحق جریان دوم خرداد به موقع بها داده نشد
نیروهای مسلح در توسعه قدرت دفاعی منتظر لبخند هیچ قدرتی نیستند
پمپئو، پمپاژ داخلی می‌کند
تداوم برجام حفظ هویت اروپا
دولت شفاف با مردم سخن بگوید
اروپا باید به ایران اطمینان بدهد
چه کاره هستید که برای ایران و جهان تعیین تکلیف کنید؟
امام‌‌جمعه‌ای که فراموش نمی‌شود
امثال من مانع تغيير علوم انساني نبوديم
روحاني در سال٩٧ «مقتدر» عمل كند
لاریجانی، پزشكيان و مطهري‌ مي‌مانند؟
ترامپ و کوتوله‌های دولت آمریکا بر طبل جنگ می‌کوبند/ شروط ۱۲گانه پمپئو علیه ایران، اسرائیلی است
مردم ایران مشت محکمی بر دهان وزیر خارجه آمریکا خواهند زد/ یک ملت پشت سردار سلیمانی قرار دارد/ پمپئو نسبت به مسائل بین‌المللی توجیه نیست
ایالات متحده به دنبال ایجاد فضای ارعاب علیه ایران است/ از منظر امریکا برجام موجب تقویت نفوذ ایران در خاورمیانه شده است
سه استراتژی اروپا برای حفظ برجام
افزایش قیمت مسکن قابل پیش‌بینی بود
عملکرد روحانی یک سال پس از پیروزی
دولت شفاف با مردم سخن بگوید
آیا امیدی به زنده‌ماندن برجام هست؟
این فرصت سه ساله را نبايد از دست داد
بیشتر
کد خبر: 78034 | تاریخ : ۱۳۹۶/۱۱/۲۴ - 15:57
اعتراض وارد است؟

اعتراض وارد است؟

مصطفی‌ ایزدی- فعال سیاسی اصلاح‌طلب

آرمان- به ‌نظرشما اعتراض‌ وارد است؟ اگر وارد است، اعتراض‌ به ‌چه و چگونه؟ به نظر نگارنده اعتراض وارد است، به بسیاری‌ ازکنش‌ها و واکنش‌ها، به ‌بسیاری‌ از ناهنجاری‌ها، به ‌بسیاری‌ ازتصمیم‌ها و بی‌تصمیمی‌هائی‌که شرایط موجود را آفریده‌اند. به‌آنچه که جمعی از جوانان را در دیماه سال جاری به خیابان شهرهای کوچک و بزرگ کشاند. اگر اعتراض وارد نبود که مردم، زبان نمی‌گشودند و فریاد نمی‌زدند و برای خود و جامعه هزینه نمی‌تراشیدند. نه تنها در دیماه‌ امسال که‌ در ماه‌ها و سال‌های گذشته و نه تنها درتجمع‌ها و تظاهرات، که در زوایای جامعه، در دانشگاه‌ها، در وسائل نقلیه عمومی، در بیمارستان‌ها و ادارات، حوالی مجلس شورای اسلامی و بعضا جلوی بانک‌ها و موسسات‌ مالی‌ و اعتباری ‌و حتی درکنار خیابان‌ها. در واقع هر روزه همه مردم با انواع و اقسام اعتراض از نوع فردی و جمعی رو به‌رو می‌شوند. علی‌الظاهر اکثر قریب به اتفاق اعتراض‌ها وارد است، تنها مساله‌ای که درباره‌اش اختلاف وجود دارد، شیوه و شکل اعتراض‌هاست. اما باید دانست که برگزیدن شیوه‌ها و شکل‌های گوناگون اعتراض از روی ناچاری است. اگر زمینه اعتراض به روش معقول و برنامه‌ریزی شده در کشورمان فراهم بود، افراد و دسته‌ها به شیوه‌های هزینه‌دار، روی نمی‌آوردند. به خصوص اگر معترضان باور داشتند که اعتراض آنها به آسانی و حتما شنیده می‌شود و مدیران به آنها اعتنا خواهند کرد، در ایران هم، همانند بسیاری از کشورها، ساماندهی یا سازماندهی می‌شد. بعضی‌ها می‌گویند مکانی برای گرد آمدن مردم معترض و انعکاس نظرات آنان در تهران و دیگر شهرهای ایران مشخص شود. بعضی معتقدند اعتراضات سازماندهی و هدایت می‌شود یا از دیگران الهام می‌گیرد و باید با آن برخورد شود. بعضی‌ها نظرشان این است که اعتراض نباید در کف خیابان صورت گیرد. اگر خواسته‌ای هست -که هست- باید با نامه نگاری به اولیای امور و نجوای حضوری با مقامات پیگیری شود. بدیهی است که گونه‌ای از خواسته‌ها و اعتراض‌ها با نامه‌نگاری و نجوا جواب نمی‌گیرد، بلکه راه‌های دیگری می‌طلبد. مثلا زنانی که به برخی تبعیض‌ها اعتراض دارند، با چه کسی مکاتبه نمایند و در گوش چه مقامی نجوا کنند؟ معترضان به گرانی و بیکاری چه کنند؟ مگر معترضان به بانک‌ها و موسسات پولی و اعتباری به دفعات مکاتبه نکردند، طومار ننوشتند و این مقام و آن مقام را ندیدند؟ راستش را بخواهید، آیا تا پلاکارد به دست نگرفتند و با فریاد و نارواگوئی به خیابان‌ها نیامدند، گامی برای آن‌ها برداشته شد؟ مگر در دوران‌ آیت‌ا... هاشمی و دوران اصلاحات و به‌خصوص در دوران احمدی‌نژاد و حتی پس از آنان در هر سفر استانی، هزاران هزار نامه اعتراضی از مردم، بار وانت نمی‌شد تا به مقر برسد؟ چه سودی برای مردم داشت؟ احتمالا 80درصد اعتراض‌ها غیر سیاسی است، اما به دلیل سکوت رسانه‌ها، رادیو و تلویزیون‌های خارجی که هرگز دلسوز ایران و ایرانی نیستند، آنها را سیاسی می‌کنند. اگر در کشور ما مخالفان سیاست‌های اصولی، فرصت و اجازه می‌یافتند در میزگردهایی با موافقان این سیاست‌ها بنشینند و حرف‌های خود را آزادانه بزنند و نتیجه این میزگرد‌ها مورد توجه و استفاده برنامه‌ریزان و قانون‌گزاران قرار گیرد، دیگر هیچ‌کس به خود زحمت نمی‌دهد به اعتراضات تخریبی دست بزند و هزینه سخت آن را هم بپردازد. تجربه نشان داده است و مردم نیز به روشنی دیده‌اند که در مواقعی، به‌خاطر برخی ملاحظات بین‌المللی، دست به تغییرات در قوانین و رویه‌ها زده شده و لذا بخش کوچکی از معترضان که با حال هوای آن طرف آب دمسازند، اعتراضات خود را به دوربین رسانه‌های بیگانه و فرامرزی نشان می‌دهند و مظلوم‌نمائی می‌کنند تا گروه‌های حقوق بشر بین‌المللی را تحریک نمایند تا مثلا به ایران فشار آورده و این افراد به خواسته‌های خود برسند. سر بسته عرض کنم در بعضی موارد که اعتراض‌های نقطه‌ای و فردی می‌تواند به یک سوژه بین‌المللی تبدیل شود و پیش از آن که ما را مجبور به تغییر قانون کنند، مقامات ذیربط دست به کار شوند و گام‌هائی بردارند که خودشان مصلحت جامعه را پیگیری نمایند تا چنین وضعیتی به‌وجود نیاید. اتفاقی که برای تغییر قانون مجازات قاچاقچیان مواد مخدر و یا برخی تغییر رویه‌ها رخ داد. صاحبان این کشور اعم از مردم و مسئولان، بیشتر و بهتر از اغیار بررسی کنند که نیازهای را چگونه برطرف نمایند و اعتراضات را چگونه پاسخ دهند. در این صورت، از میزان اعتراض‌های بسیار کاسته می‌شود، تخریب‌ها و هزینه‌های طرفین به میزان قابل توجهی پائین می‌آید. دیگر کسی برای نشان دادن اعتراض خویش، پرچم کشورخود را پاره نمی‌کند، به مراکز انتظامی حمله نمی‌کند و از اموال عمومی، حتی پاسداری می‌نماید. یکی از بهترین شیوه‌های اعتراض جمعی، گستردن چتر احزاب و تشکل‌های صنفی و سیاسی در کل کشور است. در این صورت هم اعتراضات منشأ قانونی پیدا می‌کند، هم خواسته‌ها و مطالبات سامان می‌یابد و هم می‌توان از دولت مجوز رسمی اعتراض از هر نوع تجمع، تظاهرات، اعتصاب و غیره دریافت کرد. حق این است که مملکت ما هم با حفظ موازین عاقلانه خود و تعمیم اجتهاد پویا به ضرورت‌های زمانه، چون ممالک پیشرفته و نیمه پیشرفته، مدیریت شود تا حقوق و احترام آحاد جامعه حفظ شود. این البته تقلید از دیگران نیست، بلکه ارتقای سطح کرامت مردم و مسئولان است، به هر شیوه‌ای که شهروندان شریف ایران، می‌پسندند.

 

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.