انتخاب تاریخ:   /  /   
ارسال سوژه کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
صیانت از آثار تاریخی باور می‌خواهد
روی نامهربان مهر
وقتی مدرسه، خانه دوم کودک می‌شود
کمبود لوازم معمولی پزشکی برای کنترل عفونت
سلامت‌آب‌زيرزميني تهران درخطر
ضرورت نوسازی ناوگان حمل‌ونقل عمومی
متروی تهران نیازمند بودجه‌کلان است
كتب كمك درسي؛ كاسبي فقط
قانون حداقل سن ازدواج در راه صحن علنی
۷هزار میلیاردتومان اعتبارات دارویی کجا خرج شد؟
نگرانی از فردا و تشدید پرخاشگری
ایران در انتظار موج آسیب‌های اجتماعی
نبود امنیت روانی در تامین معیشت
احیای اقتصاد جامعه با حمایت‌های دولتی
خانه‌ بوشهری‌ها در شورای چهارم به پاساژ تبدیل شد
اماواگرهای سوختن دایناسور ایرانی دربرزیل
افزایش قیمت سکه زمینه‌ساز طلاق نیست
کمیت گردشگری‌سلامت همچنان می‌لنگد
معضل فروچاله ها جدی است
فرونشست زمین و تاراج اراضی
«فروچاله‌هاي اراضي» خطرناك‌تر از زلزله
۶۰هزار میلیارد، هزینه شهرداری‌ها برای ارائه خدمات
مسائل محیط‌زیستی سی‌وسه پل را تهدید نمی‌کند
نوسازی بافت فرسوده با سیاست‌های تشویقی
تنش آبی با مالکیت دولتی
سختگیری یا دست‌گیری؟
مهاجرت‌ اجباری و آسیب‌های اجتماعی
شهرک‌های اقماری امکانات می‌خواهند
کم‌وکیف پرداخت مهریه دردوران مختلف
باید حال دختران سرزمین‌مان خوش باشد
سفرهای جاده‌ای در پیچ بی‌قانونی
گذر داروهای یارانه‌ای به ناصرخسرو
دود هورالعظیم در چشم ایرانیان
۳۵ درصد آب کشور بدون درآمد است
کارتخوان معیاری برای شفاف‌سازی است
پای یک انسان در میان است
ایجاد بانک اطلاعاتی از کودکان آسیب‌دیده
لزوم توجه به اقتصاد محیط‌زیست
تهدید منبع‌آبی کوهستان با کشاورزی؛ آری یا نه؟
قیمت خودرو طرح نوسازی را فلج کرد
تکرار طرح شکست خورده توزیع سبد کالا
مردم بي‌اعتماد، بازار را ملتهب مي‌كنند
عدم‌تربیت نیروی‌جوان؛ ایجاد خلأ سازمانی
چتر ریزگردها بر سر تهران
درآمد میلیاردی خیریه‌ها
وعده بيجا= عدم اعتماد به جوانان
وقتی موش‌ها در زلزله جولان می‌دهند
آیا آب‌برها، آب دزدی می‌کنند؟
از ارتفاع بپر معافی بگیر!
تامین اجتماعی نیازمند ترسیم چشم‌انداز
بیشتر
کد خبر: 78788 | تاریخ : ۱۳۹۶/۱۲/۲۲ - 13:59
سوز چهارشنبه سوری

سوز چهارشنبه سوری

آرمان- از قدیم چهارشنبه سوری با برگزاری جشن‌های دست جمعی، همبستگی و نشاط اجتماعی همراه بوده است. هر چند در سال‌های اخیر این جشن ملی برای برخی به یک مصیبت تبدیل شده و نمی‌توان از لطمات و خسارت‌های آن چشم پوشی کرد. این در حالی است که می‌توان با اقدامات فرهنگی میزان تاثیرات مخرب این گونه مراسم را کاهش داد. با بررسی ماهیت جشن چهارشنبه پایان سال باید گفت که این مراسم آداب و رسوم ویژه‌ای دارد، اما در روند گذشت زمان تا حدود قابل توجهی این رسوم به فراموشی سپرده شده و جای آن را استفاده از مواد محترقه خطرناک داده است. این در حالی است که این روزها آمار فروش مواد محترقه به بازار مولوی، توپخانه و ناصر خسرو محدود نمی‌شود و پای فشفشه، ترقه و دیگر مواد آتش‌افزا به فضای مجازی و فروش‌های اینترنتی هم باز شده است. این در حالی است که وضعیت استاندارد و غیراستاندارد‌بودن محصولات آتش‌افزا از سوی هیچ‌نهاد مسئولی مورد بررسی قرار نمی‌گیرد. هر‌ساله نوجوانان مواد محترقه دست‌ساز و دیگر وسایل مورد نیاز خود را از کارگاه‌های رنگرزی تهیه می‌کنند. هرچند این اقدام خطرناک باعث انفجارهای متعدد و خسارت‌های فراوان جانی و مالی می‌شود. درضمن دیگر محصولات بسته بندی شده نیز از سوی هیچ‌نهاد مسئولی مورد بررسی قرار نگرفته و بدون توجه دستگاه‌ها در دستان دست فروشان به فروش می‌رسد. باید دانست که اغلب مشتریان این وسایل نوجوانان و جوانان هستند و این بی‌توجه به توزیع محصولات می‌تواند این گروه آسیب‌پذیر را در ایام عید یا تا آخر عمر با چالش‌های عدیده مواجه کند.

سود مواد محترقه در جیب هندی‌ها و چینی‌ها

هر‌ساله در روزهای پایانی سال حدود 75 تا 80‌درصد مواد محترقه به شکل قاچاق تامین می‌شود. حدودا 15‌درصد نیز از طریق شرکت‌های داخلی تولید تامین می‌شود. پنج‌درصد هم از طریق زیرپله‌ای و یک شرکت کوچک مجاز در بروجن تولید می‌شود. با این تفاسیر هیچ‌آمار رسمی و دقیقی درباره گردش مالی مواد محترقه در کشور وجود ندارد. سال گذشته ستاد مبارزه با قاچاق کالا و ارز اعلام کرد که کشف مواد آتش‌زا ١٠‌درصد کاهش داشته است. هم‌اکنون مشتری ثابت این وسایل نوجوانان و جوانان کشور هستند، اما دیگر اقشار نیز در شب چهارشنبه سوری مبادرت به خرید این وسایل می‌کنند. با توجه به قیمت این وسایل و حجم انبوه مشتریان با یک حساب سر انگشتی می‌توان گفت که ایرانی‌ها یک شبه میلیاردها تومان دود می‌کنند و به هوا می‌فرستند. باید دانست که سود این هزینه های گزاف نه‌تنها به جیب هموطنان نمی‌رود، بلکه این خرید و فروش هم همچون اغلب معاملات در دیگر اجناس سودش به جیب چینی‌ها می‌رود.

کابوس انفجار و آتش‌سوزی

کوروش 18‌ساله است. او سال گذشته اکریل سرنج از یک کارگاه رنگ‌کاری تهیه کرده و مبادرت به تهیه نارنجک می‌کند که ناگهان وسایل آتش‌زا منفجر شد. این پسر جوان سه روز در سی سی یو بستری بود. هم‌اکنون یکسال از این انفجار گذشته است، در چهره او می‌توان آثار سوختگی را مشاهده کرد. به‌گفته او آتش‌سوزی به‌نحوی شدید بود که پلاستیک کفش در پایش ذوب شده بود. از سوی دیگر او در پارکینگ منزل مبادرت به تهیه نارنجک کرده بود و این انفجار خسارت‌های فراوان را برای خودرو همسایگان به‌همراه داشت. این پسر جوان به خبرنگار «آرمان» می‌گوید: در ساختمان ما هشت خانوار زندگی می‌کنند، به‌دلیل این انفجار خودرو همسایه‌ها تخریب شد و همگی به در منزل ما آمده و از پدرم خواستار خسارت شدند. او هم‌اکنون وضعیت جسمی سالمی دارد، اما از لحاظ روحی چندان آرام نیست. کوروش هر شب کابوس لحظه انفجار و سوختن را می‌بیند به‌نحوی که با فریاد از خواب بیدار می‌شود. همین مساله آسایش را از خانواده و همسایگان سلب کرده است.

جشن ملی یا جنگ خیابانی

سال گذشته در شب چهارشنبه آخر سال در یکی از محلات در حوالی خیابان آزادی در وسط خیابان امکان تردد وجود نداشت. از هر طرفی صدای مهیبی به گوش می‌رسید، جشن ملی بیشتر شبیه یک جنگ خیابانی بود. در این حین هر فرد به‌دنبال این بود که خود را به سلامت از این مخمصه نجات دهد. در این حین فرشاد پسر جوان به‌دلیل برخورد سنگ نارنجک با چشمش دچار مصدومیت شد. جالب است بدانید که در آن شرایط کمتر کسی به فکر تماس با اورژانس افتاد و همین انتقال دیر هنگام او به بیمارستان باعث شد تا این پسر نوجوان چشم چپش را از دست دهد. او به خبرنگار «آرمان» می‌گوید: در هر لحظه و هر شرایطی خطرات متعدد فراوان افراد را تهدید می‌کند، اما این ما انسان‌ها هستیم که می‌توانیم با خود آگاهی و بررسی وضعیت را به‌نفع خود برگردانیم. فرشاد از اینکه چشمش را از دست داده ناراحت است و می‌گوید: اگر آن روز به حرف خانواده گوش می‌دادم و به خیابان نمی‌رفتم چنین اتفاقی نمی‌افتاد.

عواقب کارها را بسنجیم

یک پژوهشگر مسائل اجتماعی به خبرنگار «آرمان» درباره برگزاری جشن چهارشنبه آخر سال بدون خطر یا کم خطر می‌گوید: نسل نوجوان و جوان نیازمند گذران اوقات شاد هستند. برگزاری جشن چهارشنبه آخر سال بر اساس سنت و یک اتفاق اجتماعی است. حسن عشایری می‌افزاید: باید دانست که افراد بر اساس نیازهای ضروری و کاذب دست به اقدامات متعدد می‌زنند. به باور بنده باید این مساله را پذیرفت که نمی‌توان جلوی سنت را به شکل کامل گرفت، اما می‌توان روند اجرای آن را تغییر داد. به‌گفته او باید این تغییر در شرایطی انجام شود که اگر قرار است تغییر بر اثر تحریک هیجانات باشد، باید وضعیتی را ایجاد کرد تا جوانان به شکل دسته جمعی این سنت را بدون آسیب روانی و بدنی به دیگران بر پا کنند. این عصب‌شناس می‌افزاید: افراد در سنین نوجوانی و جوانی ریسک‌پذیر هستند. در این وضعیت خواستار ابراز وجود و بروز انرژی‌های حبس شده‌ای که امکان ارائه آن تاکنون وجود نداشته هستند. برای مثال افراد از طریق موسیقی، ورزش، اقدامات فرهنگی و... می‌تواند به بروز این تمایلات بپردازند. در این میان افراد برای برپایی جشن چهار شنبه سوری به‌دنبال ابراز وجود و گذران اوقات شاد هستند. به‌گفته او جوان امروز در طول سال امکان ابراز وجود ندارد، طبیعتا در چهارشنبه سوری با استفاده از سنت خواستار دستیابی به اهدافش است. برای مثال در کشور ما روزانه 42 نفر بر اثر تصادفات رانندگی فوت کرده یا نقص عضو می‌شوند، طبیعتا این آمار در ایام نوروز به چندین برابر افزایش می‌یابد. این پژوهشگر مسائل اجتماعی می‌افزاید: قبل از هر اقدام باید پیامدهای آن برای فرد و دیگران مورد بررسی قرار گیرد. این مساله نیازمند روشنگری از سوی آموزش و پرورش، خانواده، رسانه ملی و.... است، اما به‌دلیل عدم وجود روشنگری از سوی نهادهای مسئول برخی افراد به‌دلیل حوادث چهارشنبه آخر سال دچار نقص عضو، مصدومیت شده یا فوت می‌کنند. عشایری می‌گوید: برای مثال در سال گذشته در شب چهارشنبه سوری یکی از همسایگان به‌دلیل انفجار شدید به سی سی یو منتقل شد. در این وضعیت باید هشداری‌های متعدد برای تبعات جبران ناپذیر این شب از سوی رسانه‌ها به کررات داده شود تا حداقل بتوان با آرامش و گذران اوقات شاد این سنت دیرینه را برگزار کرد. به‌گفته او در شب چهارشنبه آخر سال به هر حال باید صدا تولید شود، اما باید بتوان شدت خسارت‌های ناشی از آن را کاهش داد. در اصل قشر جوان و نوجوان در این اقدام ابراز وجود می‌کند و همین مساله از کارکرد مثبت برخوردار است. از سوی دیگر ابزار وجود می‌تواند از طریق ورزش، موسیقی، هنر و .... انجام شود. به‌گفته او در این شرایط باید به نوجوانان و جوانان وضعیت افراد در سر پل ذهاب را متذکر شد که آیا آنها هم می توانند این سنت ملی را جشن بگیرد؟ بی‌‌‌شک با این اقدامات می توان از شدت خطرات تهدید‌کننده در شب چهارشنب سوی کاست.

بازی با جان

با بررسی اتفاقات ناگوار در روزهای پایانی سال به‌دلیل آتش افروزی‌ها باید گفت که این اقدامات می‌تواند به قیمت جان افراد تمام شود. در این شرایط می‌توان با اقدامات فرهنگی برای مردم نحوه گذران اوقات بی‌خطر و در عین حال آتش افروزی‌ها لذت بخش را ایجاد کرد. برای تحقق این مهم باید مسئولان مربوطه و شهرداری‌ها در محلات مختلف همکاری کرده تا بتوان همچون گذشتگان با برافروختن آتش‌های کم خطر و مدیریت شده مردم را نسبت به برگزاری این جشن آیینی ترغیب کرد. همچنین می‌توان از طریق آگاهی بخشی به جامعه همگان را نسبت به خطرات این شب آگاه کرده و از سوی دیگر امکان برگزاری یک جشن ملی کم خطر و بی‌خطر را ایجاد کرد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.