انتخاب تاریخ:   /  /   
ارسال سوژه کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
یک مرد تنها در انقلاب فرهنگی چین
کیومرث پوراحمد به تئاتر بازمی‌گردد
پیکر سلیم نیساری به خانه ابدی بدرقه شد
در جست‌وجوی عدالت
سلیقه‌ای و شخصی به آثار نگاه می‌شود
«حسین محب‌اهری» بدرقه شد
قسطی شدن سفر به جای ارزان سازی/ اجرای دوباره طرح زمین خورده سفر
«فوران»؛ قصه نسل‌ سوخته نفت
«محب ‌اهری» مظلومانه و غریب‌ رفت
این فیلم‌ها جایی در جشنواره فجر ندارند
حسین محب اهری درگذشت
وفاداران به فضا و زبان شعر نیمایی کم شده‌اند
تلفیق سینمای ایران و چین، تحول‌آفرین است
مجبوریم از سلبریتی‌ها دعوت کنیم/ نمی‌خواهم با صحبت درباره خط قرمزها برنامه را داغ کنم/ اجراهای جیمی فالون، جیمی کمل و خانم الن را دنبال می‌کنم
علی رفیعی ۸۰ ساله شد
کاشت صیفی و کاهو در قلعه ساسانی/ شدت حفاری‌های غیرمجاز در قلعه ایرج بیشتر شد/ خاک قلعه تاریخی را برای کشاورزی می‌برند
زندگی؛ شرط یا بازی؟!
تاثیر موسیقی بر سینما همیشه برایم جذاب است
«پایتخت ۶» ساخته می‌شود
درگذشت هنرمندی که تخت جمشید را به آرژانتین برد
طنز، زبان آزادي است
مریم مومن : از حاشیه بیزارم
احتمال ساخت فصل دوم بانوی عمارت
همه عوامل «بانوی عمارت» با رقم‌های پایین کار کردند
جدال بر سر تاریخ؛ سفید یا سیاه؟
قهرمان «معکوس» ارتباطی با سینمای پدرم ندارد
پیشتازی ژانر اجتماعی در میان آثار سودای سیمرغ
حمیدنژاد: اگر بودجه هم داشتم از سوپراستارها استفاده نمی‌کردم/ مینا وحید: جواهر بهترین ضد‌قهرمانی است که تا به‌حال دیده‌ام
اشکال از بازیگر نیست، از تفکر است
بانوی عمارت؛ از بودجه فقیرانه تا شباهت به «بازی تاج و تخت»
پیمان معادی؛ هم ممنوع التصویر هم ممنوع الصدا
همه فیلم های جشنواره ملی فیلم فجر اعلام شد/ حاشیه و متن یک رقابت
۱۰۰۱ کتاب: «ابریشم»، شاهکار الساندرو باریکو
فصل دوم «بانوی عمارت» را نمی‌سازم
غافلگیری‌های «بانوی عمارت» ادامه دارد
مــرگ؛ مساله این است!
جذابیت سینما در سروکله هم‌زدن نیست
سهم «فرهنگ» در بودجه ۹۸ کمتر از «نیم درصد» شد
فعلا از «پایتخت» خبری نیست
نقد آنچه در تلویزیون کیش اتفاق افتاد
در تاریخ اسطوره پسرکشی، شفا یعنی مرگ
هر خانوار برای سفر می‌تواند ۵ تا ۵۰ میلیون تومان دریافت کند
خودم را فرزند تلویزیون می‌دانم
کشفِ تهرانِ گونزالس کلاویخو
روز یا شب؟ مساله این است!
«اتاق تاریک» سوژه خیلی متفاوتی دارد
کتاب دلخواهتان را نمی‌یابید؛ خودتان آن را بنویسید
نمی‌توان با بودجه اندک وزارت ارشاد آرمان‌گرایانه عمل کرد
«بانوی عمارت» را یک‌‌شبه خواندم
به چالش‌کشاندن وضعیت انسان معاصر ایرانی
بیشتر
کد خبر: 86230 | تاریخ : ۱۳۹۷/۱۰/۳ - 12:54
«بانوی عمارت» را یک‌‌شبه خواندم

«بانوی عمارت» را یک‌‌شبه خواندم

آرمان- حسام منظور فارغ‌التحصیل کارشناسی ارشد رشته تئاتر است. او بیش از دو دهه است که با کارگردان‌های خوب تئاتری همچون آرش دادگر و رضا ثروتی همکاری داشته و در نقش‌های متفاوتی در تئاتر بازی کرده است. مخاطبان تلویزیون این شب‌ها به‌واسطه بازی در «بانوی عمارت» با چهره این بازیگر آشنا شدند.

از تجربه کردن نترسیدم

او در پاسخ به اینکه چطور شد که نقش «شازده» برای اولین حضور جدی در تلویزیون به او رسید؟ توضیح داد: قبلا تجربه کار تلویزیون داشتم و در چند مجموعه به سفارش سیما فیلم بازی کردم، اما نقش‌هایم کوتاه بود. وقتی اسم آقای حمیدنژاد می‌آید، طبیعتا هر بازیگری وسوسه کار می‌شود، ایشان کارگردان بسیار شناخته‌شده و صاحب سبکی هستند و کارهایشان را دیده بودم. با پیشنهاد بازی در نقش «شازده» با اشتیاق به دفترشان رفتم و فیلمنامه را خواندم و دیدم بسیار خوب، دقیق و مثل یک رمان قابل‌ خواندن است. در طول یک‌‌شب ۴۰ قسمت فیلمنامه را خواندم و دیدم «شازده» یک کاراکتر پیچیده و عجیب است که تا پایان سریال عجیب‌تر هم می‌شود. اگر بیشتر از این کاراکتر توضیح دهم قصه لو می‌رود. وی درباره‌ بازی‌اش در این مجموعه گفت: به‌طور کلی در مورد این کاراکتر باید بگویم که همیشه در تئاتر به سمت نقش‌های سخت و پیچیده رفتم و خیلی دوست نداشتم کارهای ساده بازی کنم.از تجربه‌کردن نترسیدم و به بازی در کاراکترهای پیچیده پرداختم چون خیلی دوست دارم با کاراکتر کلنجار بروم. نقش «شازده» به‌دلیل پیچیدگی‌هایی که داشت برایم بسیار جذاب بود. ترجیح می‌دهم کار نکنم تا نقش ایده‌آلم را پیدا کنم. به‌نظرم کارگردان از همه این موارد مهم‌تر است، زیرا یک کارگردان خوب فیلمنامه و بازیگران خوبی انتخاب می‌کند. برای من بازی در سینما و تلویزیون جذاب است و مثل برخی بازی در سینما را ترجیح نمی‌دهم. سعی می‌کنم بازی در اثر خوبی که به مخاطب احترام بگذارد را انتخاب کنم. بازیگر نقش «شازده ارسلان» در پاسخ به اینکه برای بازی در نقش «شازده» آیا با بازیگران دیگری هم صحبت شده بود؟ توضیح داد: ظاهرا برای نقش «فخرالزمان» و «شازده» تعداد زیادی بازیگر را دیده بودند. زمانی که به دفتر ایشان رفتم من را نمی‌شناختند و تئاتری از من روی صحنه ندیده بودند، من از طرف دوستانم معرفی‌ شده بودم اما کمتر از ۱۰ دقیقه از شروع گفت‌وگو من را انتخاب کردند و آخرین نفری بودم که در بین بازیگران اصلی انتخاب شدم. خیلی جهان تصویر و تئاتر را جدا نمی‌دانم، به شاگردهایم هم می‌گویم که باید بازیگر خوبی شوید. شما وقتی بازیگر خوبی باشید، طبیعتا در تئاتر می‌توانید خوب کار کنید و به تبع آن وارد دنیای تصویر هم می‌شوید چون کارگردان‌های سینما و تلویزیون معمولا از تئاتر انتخاب بازیگر می‌کنند؛ البته به‌نظرم کمی مشکل آموزش بازیگری در ایران داریم.وی در همین زمینه ادامه داد: در مجموع یک‌ زمان دو معلم خیلی خوب در بازیگری داشتیم. یکی مرحوم حمید سمندریان که اکنون در قید حیات نیستند. ایشان دانش‌آموخته تئاتر در آلمان بودند و بازیگری را به شکل به‌روز وارد ایران کردند. اکثر دوستان هم‌دوره من و حتی نسل‌های قبل از ما شاگردان ایشان هستند. من خیلی افتخار این را نداشتم که شاگرد ایشان باشم و تنها چندین جلسه از روی کنجکاوی سر کلاسشان حاضر شدم. من خودم را در بازیگری بیشتر مدیون احمد دامود می‌دانم. ایشان هم دانش‌آموخته تئاتر در آمریکا هستند و بیشتر یادگیری بازیگری را مدیون تالیف و ترجمه‌های او هستم. از این دو نفر آقای سمندریان در قید حیات نیستند و آقای دامود هم دیگر تدریس نمی‌کنند.ایشان درباره اینکه چه کسانی بازیگری در ایران درس می‌دهند؟، گفت: من دیگران را نفی نمی‌کنم اما اکثر اساتید باتجربه درس نمی‌دهند! البته در بین کسانی که بازیگری تدریس می‌کنند، آقای رضا بهبودی خوب هستند اما با تعداد زیادی افراد که بازیگری درس می‌دهند، مواجهیم اما تجربه حضور در جلوی دوربین و صحنه تئاتر را ندارند.

بازیگران دستمزدهای نجومی نمی‌گیرند

«منظور» با بیان اینکه کار تصویر را به‌دلیل مشکلاتی که به‌همراه دارد، خیلی دوست ندارد، یادآور شد: ترجیح می‌دهم بیشتر در فضای خودم باشم و کارم را بکنم و این سلیقه است. بعضی دوستان سینما را ترجیح می‌دهند اما برای من بازیگری مهم است، صحنه و دوربین خیلی تفاوتی ندارد، ممکن است به لحاظ مالی تصویر بهتر باشد، اما خیلی هم وابسته به شرایط مالی هنر نیستم. مدیوم سینما و تلویزیون مخاطب بیشتری دارند اما هر مدیوم در جای خود عملکرد خاص خودش را دارد. این موضوع در دنیا هم معمول است. انتظار ندارند تئاتر تماشاگران زیادی داشته باشد، زیرا کارکردهای هرکدام از این مدیوم‌ها متفاوت است. به‌نظرم دستمزد بازیگران ایرانی حتی اگر با کشورهای اطراف هم مقایسه کنیم در تئاتر، سینما و تلویزیون خیلی کم است. در حوزه فرهنگ بودجه زیادی وارد می‌شود اما بازیگران عموما خیلی کم دستمزد می‌گیرند. کاری به چند بازیگر ستاره ندارم اما عموم بازیگران که دوستان من هم هستند برخلاف تصور مردم دستمزدهای نجومی نمی‌گیرند. بازیگر «شازده» با بیان اینکه حضور برخی بازیگران تئاتری در مجموعه «بانوی عمارت» اتفاق خوبی است، گفت: خوشبختانه من پیش از این تجربه کار تئاتر با همه آنها را داشتم و خیلی احساس غریبی نمی‌کردم جز خانم مریم مومن که ایشان هم از بازیگران بااستعداد هستند و خیلی زود با ما همراه شدند. او در پاسخ به اینکه کارگردان در رسیدن شما به نقش «شازده» چقدر با شما همراه بوده است؟ توضیح داد: همیشه کاراکتر اصلی یک کار با کارگردان ارتباط تنگاتنگ و ویژه‌ای دارد زیرا باید یک نقش را با هم بسازند و جلو بروند. کاراکتر «شازده» از گفت‌وگوهای من و ایشان و تمریناتی که انجام می‌دادم، بیرون آمد. چیزی نبود که به‌تنهایی و فردی ساخته‌شده باشد. مجموعه گفت‌وگوهای ما باعث شد تا این شخصیت شکل بگیرد. برای رسیدن به «شازده» در فضای معماری کاشان با آن ساختمان قدیمی و کوچه‌های کاه‌گلی راه می‌رفتم. کاشان و یزد هنوز معماری زمان قاجار و آن حال را تا حدودی حفظ کردند، ساعت‌ها در این فضاها راه می‌رفتم وسعی می‌کردم ریتم بدنی‌ام تغییر کند.

باید درام جذاب تولید کنیم

حسام منظور در پایان درباره‌ بازخورد مجموعه‌ «بانوی عمارت» گفت: خوشبختانه افرادی که زیاد تلویزیون نمی‌دیدند از «بانوی عمارت» استقبال کردند و این خیلی اتفاق خوبی است زیرا ما در جذب نسل جدید در تلویزیون ناموفق بوده‌ایم و نسل دهه هفتاد به بعد را جلب نکردیم، چراکه نتوانستیم جذابیت لازم را ایجاد کنیم. ما مدام در سریال‌های تلویزیون تصویر آرمان‌شهری را نشان می‌دهیم و این تصویر آرمانی را جوان‌ها دوست ندارند، باید درام جذاب تولید کنیم تا از کشورهای همسایه عقب نیفتیم. برای این کار فقط نیاز به بودجه نیست بلکه باید شجاعت ساخت اثر متفاوت را پیدا کنیم. قشر دهه هفتاد این سریال تاریخی را می‌بیند و با اثر ارتباط برقرار می‌کند. باید در ژانر پلیسی، معمایی، تاریخی و عاشقانه کارهای متفاوت بسازیم. ما برای حفظ فرهنگمان باید در زمینه سریال‌سازی سرمایه‌گذاری کرده و آن را صنعتی کنیم. متاسفانه در بخش خصوصی پویایی نداریم. در ابزار تغییرات خوبی داشتیم اما هنوز از الگوهای دهه شصت و هفتاد استفاده می‌کنیم که دیگر جواب نمی‌دهند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.