انتخاب تاریخ:   /  /   
ارسال سوژه کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
تلاش دولت ، مردم و کارآفرینان بر تولید بیشتر با کمیت بالاتر و کیفیت بهتر باشد
بهمنی: نقدینگی‌ را برای «رونق تولید» هزینه کنیم/ اجازه ندهیم کالای بنجل تولید شود
سهم درآمدهای نفتی به یک سوم منابع عمومی دولت کاهش یافت/ دولت اسناد خزانه را سر موعد، نقد کرد/ اعتبارات عمرانی قانون بودجه را پرداخت کردیم
کارگران تامین باشند؛ سال ۹۸ تحول اقتصادی صورت می‌گیرد
برنامه دولت برای اتمام پروژه‌های گازرسانی به روستاها چیست؟
رییس جمهوری، قانون بودجه سال 98 کل کشور را برای اجرا ابلاغ کرد
حداقل دستمزد 1 میلیون و 516 هزار تومان تعیین شد/ 45 درصد افزایش دریافتی کارگران
«سی‌اف‌تی»، «پالرمو» و دیگر الزامات FATF، ضرری برای منافع ملی ندارد/ صادرات ایران بیش از معافیت‌های آمریکاست/با مکانیزم مالی «ساحت» به دنبال گسترش روابط تجاری با دنیا هستیم
امسال حقوق تمام کارکنان دولت پرداخت شد/ برای کنترل نرخ تورم در سال جدید تلاش می‌کنیم
مسئولان درباره حذف گوشت و مرغ از سفره مردم فکری کنند/ حبوبات و تخم‌مرغ به عنوان غذای جایگزین هم گران است
تشریح نحوه پرداخت الکترونیکی عوارضی آزادراه‌ها/ پرداخت عوارض تمام آزادراه‌های کشور تا تیرماه سال آینده الکترونیک می‌شود
مقابله با بازار سیاه فروش بلیت اتوبوس/اعتراض مردم نسبت به گرانفروشی و تاخیر پروازها
بالا و پایین بازار آجیل شب عید و خریدهای متفاوت
افزایش ۳ میلیونی سکه در سال جاری/ روند بازار برخلاف سال‌های پیشین است
هدایتی: موجبات اشتغال هزاران نفر را فراهم کردم/ فقط یک فرزندم بیرون از ایران متولد شده/ شما را به خدا واگذار می‌کنم
صالحی: بتن‌ریزی زیرساخت‌ راکتورهای نیروگاه‌های بوشهر ۲ و ۳ تا تابستان انجام می‌شود
صف گوشت جمع نشده، صف مرغ هم آمد!
گردوغبار تندباد ارزی بر سفره هفت‌سین
عارف: امیدواریم مجمع تشخیص درباره پالرمو و CFT با رعایت منافع ملی تصمیم گیری کند
«اینستکس» را به عنوان آغاز تعاملات اروپا می‌پذیریم؛ نه اتمام آن/ اروپایی‌ها از آبروی سیاسی و دیپلماتیک خود صیانت کنند
توزیع مرغ دولتی در میادین بهمن و میوه و تره‌بار/ با واردات مرغ مخالفیم
۲۰ خودرو و موتور مجوز شماره‌گذاری نگرفتند
ادامه کاهش قیمت در بازار ارز
بن‌بست صادرات با «تجارت امانی»
برخی ملی کردن نفت را انزوا معنا می‌کنند/ روی هیچ مشتری راهبردی در زمان تحریم، جز خود آمریکا نمی‌توان حساب باز کرد
پیش‌بینی قیمت مسکن در سال آینده
احتمال نهایی‌شدن حداقل دستمزد ۹۸ در نشست فردا قوت گرفت
خصوصی‌سازی با اخراج کارگران معنا ندارد/ به تخلفات بنگاه‌های واگذار شده باید رسیدگی شود
می‌توان ۷۰۰ هزار تومان بن غیرنقدی به کارگران داد/ دولت اگر به میدان نیاید، فاصله مزد- معیشت پر نمی‌شود
جنجال حقوق در پرونده مالی ۹۷
کام کارگران در نهایت شیرین می‌شود؟!
تدوین و ارائه سند ملی حمایت از کالای داخلی تا اردیبهشت ۹۸
ثروتی که می‌سوزد
صرفه جویی در مصرف سوخت، کاهش آلایندگی و حمایت از تولید
چرا در آخرین هفته سال، هنوز تکلیف دستمزد مشخص نشده است؟!
سفر مدیر اینستکس به تهران جنبه نمایشی نداشت/ اروپایی‌ها سازوکار تجاری با ایران را مشروط به پیوستن به FATF نکرده‌اند
افزایش ۴۰۰ هزار تومانی دستمزد، حداقل و بی‌تاثیر در سفره کارگران
مخالفت قطعه سازان با تصمیم اخیر بانک مرکزی
بلیت قطار گران نمی‌شود/ افزایش ۸۰۰ کیلومتر خط ریلی جدید
در سفر روحانی به عراق ۴ میلیارد دلار از طلب‌هایمان را وصول کردیم/ بغداد در کنار تحریم‌های ظالمانه آمریکا نمی‌ایستد/وجدان عمومی هیچ‌گاه اشتباه نمی‌کند
عنصر گوهری در رفتارهای مالی دکتر مصدق، شفافیت بود/ دولت در برابر تحریم‌ها، استراتژی انفعالی و غیرشفاف در پیش گرفته است
مصدق با اقتصاد بدون نفت ارکان ملی را حفظ کرد/ پیشنهاد دادم در قبال صادرات نفت طلا یا کارخانه دریافت کنیم
رشد ۲ درصدی قیمت سکه در یک هفته‌ اخیر
ممنوعیت پرواز بویینگ ۷۳۷ در آسمان ایران
تهیه «سبد نوروزی کالا» برای خانواده‌های کودکان کار و خیابان
خودروسازان از کولاک ۹۷ نجات می‌یابند؟
صف‌های گوشت جمع شد
تجارت نامبارک
انبارهایمان پر از کالاهای اساسی است/ مردم به رفتار نمایندگان نگاه می‌کنند نه نطق‌های انتخاباتی
حتی در دوره‌های رونق نیز به تامین نیازهای اساسی کارگران و خانواده‌هایشان توجه نشد/ جامعه کارگری به تنهایی از قدرت لازم برای چانه‌زنی برخوردار نیست
بیشتر
کد خبر: 86649 | تاریخ : ۱۳۹۷/۱۰/۱۷ - 14:05
۴۵میلیارد دلار یارانه برای اتلاف انرژی

۴۵میلیارد دلار یارانه برای اتلاف انرژی

آرمان- امیر داداشی: ایران با جمعیت ۸۰میلیون‌نفری از چین یک‌میلیارد و ۴۱۵میلیون‌نفری سبقت گرفت، اما نه در اقتصاد، بلکه در پرداخت یارانه انرژی. این گزارشی است که آژانس بین‌المللی انرژی از سال ۲۰۱۷ منتشر کرد. این گزارش نشان می‌دهد ایران با پرداخت ۴۵میلیارد دلار یارانه برای مصرف انرژی در  جهان  رکورددار بوده است. در حالی که در سال ۲۰۱۶ کشور ما با پرداخت ۳۴میلیارد دلار یارانه انرژی پس از چین در رتبه دوم جهان قرار داشت.

با اینکه ایران به عنوان یکی از کشورهای با منابع انرژی فراوان در جهان شناخته می‌شود، اما تخصیص 10درصد از تولید ناخالص داخلی به یارانه انرژی، بسیاری از کارشناسان را به انتقاد واداشته است. در این بین کارشناسان به دو گروه عمده تقسیم می‌شوند: عده‌ای اعتقاد دارند که بهتر است دولت با ذخیره این یارانه‌ها در خزانه، آن را به کسری بودجه و پروژه‌های عمرانی تخصیص دهد تا حق نسل‌های آینده هم در این زمینه حفظ شود. طرفداران این نظریه اعتقاد دارند که حمایت‌های دولت از بخش محروم جامعه می‌تواند در قالب طرح‌های دیگر قرار گیرد و اگر پروژه‌های توسعه‌محور تکمیل و اجرا شوند، شغل و درآمد بخش مهمی از شهروندان تامین می‌شود و دیگر نیازی به پرداخت یارانه در قالب‌های گوناگون از جمله انرژی وجود ندارد. اما گروه دیگری معتقدند که هر ایرانی به نوبه خود باید از منابع ملی سهمی داشته باشد و این سهم‌ باید از طریق یارانه به دست آنها برسد. این افراد عموما مبارزه با فقر و فاصله طبقاتی و ایجاد عدالت اجتماعی و اقتصادی را در پرداخت نقدی و غیرنقدی یارانه می‌دادند. اما به این افراد باید یادآوری کرد که اکنون بیش از هشت سال از پرداخت یارانه نقدی می‌گذرد و قیمت حامل‌های انرژی حداقل طی چهار دهه اخیر هیچ‌گاه واقعی نبوده‌اند. حال پرسش این است که طی این سال‌ها فقر و فاصله طبقاتی از بین رفته یا آرمان ریشه‌کنی فساد محقق شده است؟ اکنون کدام‌یک از کشورهای توسعه‌یافته جهان به سمت یارانه‌محوری حرکت می‌کنند؟ با اینکه همچنان در سال 97 اشخاصی همچون محمود احمدی‌نژاد، که هشت سال در راس تصمیم‌گیری اقتصاد این کشور قرار داشت، با وعده 20برابرکردن مبلغ یارانه‌ها و توان دولت برای پرداخت ماهانه 910هزارتومان در پی کسب محبوبیت است، اما درست 5/2سال پیش مردم سوئیس طی رفراندومی به دریافت 2563دلار بدون انجام هیچ فعالیتی از دولت «نه» گفتند. مبلغی که با احتساب دلار 10هزار و 600تومانی بازار آزاد، در ایران به بیش از 27میلیون تومان می‌رسد. این در حالی است که بر اساس رتبه‌بندی برترین کشورهای جهان در سایت معتبر  U.S. News & World Report کشور سوئیس دو سال پیاپی به عنوان مرفه‌ترین کشور جهان معرفی شد. همچنین طبق آخرین گزارش سازمان بین‌المللی شفافیت، سوئیس در کنار نروژ و فنلاند به عنوان سومین اقتصاد پاک جهان شناخته می‌شود. این در حالی است که در همین رتبه‌بندی ایران در بین 180 کشور در رده 130 قرار دارد. حال اگر مسیر توسعه، رفاه، عدالت و مبارزه با فساد از پرداخت یارانه می‌گذرد، چرا کشورهای توسعه‌یافته و مرفهی همچون سوئیس و نروژ با پرداخت یارانه مخالفت می‌کنند، اما برخی گروه‌ها در ایران، که فاصله 127پله‌ای با این کشورها در شاخص شفافیت اقتصادی دارد، پرداخت یارانه را یکی از راه‌های مبارزه با فساد و تبعیض می‌دانند؟ متاسفانه طی چند دهه اخیر همین نسخه‌های اقتصادی باعث شده‌اند تا عده‌ای هر روز ثروتمندتر شوند و عده‌ای دیگر با هر بار بروز گرانی و شوک اقتصادی قدرت خرید خود را از دست بدهند که نمونه آن را می‌توان همین یک سال اخیر دانست. در رابطه با پرداخت یارانه انرژی نیز در حالی که بیشتر کشورها در حال کاهش‌دادن یا متوقف‌کردن این یارانه هستند،‌ مسئولان ما همچنان در پی افزایش این یاران‌اند. چنان‌که براساس گزارش سازمان بین‌المللی انرژی در سال 2017 مبلغ این یارانه در کشور ما 9میلیارد دلار افزایش یافته است که در واقع به شش‌برابر یارانه نقدی می‌رسد. اما چرا این یارانه منجر با افزایش رفاه و از بین‌بردن شکاف طبقاتی نمی‌شود، بلکه آنها را به یک چالش تبدیل کرده است؟ یکی از انتقادات اصلی به طرح هدفمندسازی یارانه‌ها، پرداخت همزمان یارانه به تمام دهک‌های جامعه است، اما در شیوه پرداخت یارانه انرژی این دهک‌های پایین‌تر جامعه هستند که از دریافت آن محروم می‌مانند. یعنی در این شیوه دهک دهم جامعه که 18برابر دهک اول درآمد دارد، 12برابر آنها نیز یارانه انرژی دریافت می‌کند. درنتیجه نمی‌توان این نظر را قبول کرد که پرداخت یارانه اقتصاد را در مسیر توسعه قرار می‌دهد و جامعه به سمت عدالت و رفاه سوق پیدا می‌کند. در این صورت دولت نه‌تنها به اهداف موجود دست پیدا نمی‌کند، بلکه به جرات می‌توان گفت 45میلیارد دلار برای اتلاف منابع و آسیب‌ به محیط‌زیست می‌پردازد. این در حالی است که دولت می‌تواست با سرمایه‌گذاری این مبلغ، واحدهای تولیدی را به چرخه اقتصاد بازگرداند و کارخانجات جدید تولیدی راه‌اندازی کند تا علاوه بر اشتغال‌‌زایی، درآمد ثابتی برای شهروندان، به‌ویژه اقشار کم‌درآمد و دهک‌های پایین جامعه ایجاد شود. ادامه این سرمایه‌گذاری‌ها موجب رشد تولید و در پی آن تجارت کشور می‌شود و یک چرخه مطلوب اقتصادی برای درآمد و هزینه کشور به وجود می‌آید که در این چرخه هم رفاه و عدالت محقق می‌شود و هم به بهبود رشد اقتصادی و تولید ناخالص داخلی کمک می‌‌کند. در نهایت نیز کشور از آسیب‌های زیست‌محیطی حداقل از این طریق در امان می‌ماند و نسل آینده هم می‌توانند از منابع ملی به نحو احسن بهره‌مند شوند و دولت هم نرخ سوخت و حامل‌های انرژی را واقعی کند تا دیگر نگران اتلاف منابع نباشد. اما ادامه این شیوه و رکوردزنی جهانی در پرداخت یارانه انرژی روزبه‌روز بر شکاف طبقاتی می‌افزاید و صرفه‌جویی در مصرف انرژی به عنوان یک اولویت در جامعه مطرح نمی‌شود.

هر ایرانی چقدر یارانه انرژی می‌گیرد؟

امروزه بیشتر کشورهای جهان به کاهش پرداخت یارانه‌های انرژی روی آورده‌اند. این موضوع صرفا به سوئیس، نروژ و سایر کشورهای توسعه‌یافته محدود نمی‌شود، بلکه کشورهای عرب ‌زبان از چالش‌های پرداخت اینگونه یارانه آگاه شده‌اند و در گزارش‌های سالانه شاهد روند نزولی یارانه انرژی آنها هستیم. در سال‌های پیش نیز فقط چین توانسته بود یارانه بیشتری نسبت به ایران به شهروندانش بپردازد که در سال 2017 ایران توانست جای این کشور را هم پر کند. این امر زمانی تاسف‌بار می‌شود که جمعیت دو کشور را در مقام مقایسه قرار می‌دهیم. در واقع میزان یارانه  انرژی در  چین  در سال ۲۰۱۷ حدود ۳۸میلیارد دلار بوده که این رقم هفت میلیارد  دلار  از  یارانه انرژی  در ایران کمتر است. این در حالی است که ایران جمعیت 80میلیون‌نفری دارد و جمعیت چین از یک‌میلیارد و 415میلیون نفر گذشته است. اگر مجموع یارانه انرژی در هر دو کشور را به تعداد جمعیت آنها تقسیم کنیم، به این نتیجه می‌رسیم که به هر ایرانی در سال ۲۰۱۷ حدود 562دلار یارانه انرژی  اختصاص یافته، در حالی که این رقم در چین ۲6‌دلار بوده است. یعنی هر فرد در ایران حدود ۲۰برابر هر  شهروند  چینی از یارانه انرژی استفاده کرده است که با احتساب دلار 10هزار و 600تومانی در بازار ایران هر ایرانی حدود شش‌میلیون‌تومان یارانه انرژی دریافت کرده است.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.