انتخاب تاریخ:   /  /   
ارسال سوژه کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
داستان‌های سوریه‌ جنگ‌زده
سلبریتی‌ها می‌توانند برنامه‌های نوروز را اجرا کنند
احسان علیخانی «گات تلنت ایرانی» را رونمایی کرد/ جذاب «مثل خارج»؟
ارکستر مجلسی هیچ حمایتی نمی‌شود
در جست‌وجوی عشق و انتقام
جشنواره‌های بزرگ فیلم‌های کمدی را کمتر تحویل می‌گیرند
برنامه‌ریزی ما برای اکران نوروز است
هنرمند باید بی‌واسطه با هستی رودررو شود
«شبی که ماه کامل شد» رکورددارسیمرغ‌ها
«شبی که ماه کامل شد» رکورددارسیمرغ‌ها
سینماروها به جشنواره موسیقی فجر می‌روند؟
محسن ابوالقاسمی درگذشت
بهترین کارمان را در جشنواره موسیقی عرضه می‌کنیم
۴۰ رمان برتر فارسی در چهل‌سالگی انقلاب
جشنواره فیلم فجر مسابقه ورزشی نیست
بسیاری از برخوردهای قهری و حذفی با تئاتر سلیقه‌ای و شخصی است/ یکبار برای همیشه خط قرمزها را تعریف کنیم
فیلمم را برای رنج مردم سیستان و بلوچستان ساختم
درام خانوادگی زیبا در جاده
نرگس آبیار: فیلمم را برای رنج مردم سیستان و بلوچستان ساختم
شعر این توان را دارد که کمک‌مان کند
«ناگهان درخت» را برای۱۰ درصد عاشقان سینما ساختیم
پایان «تیغ‌وترمه» تغییر می‌کند
مهم‌‌ترین مولفه برای نوشتن، کنجکاوی است
کام خانواده شریف سینما را تلخ نکنید
برایم مهم است که اول من را به عنوان بازیگر بشناسند
قابی که ماندگار می‌شود
استاد از همه ما دلگير است
نبودن در«فجر» به نفع کمدی‌هاست
انتخاب سلبریتی‌های مؤدب برای اجرا
«راه‌آهن زیرزمینی» قطاری ادبی است به سوی آزادی...
دومین فیلم بازیگر پایتخت در راه جشنواره
دنبال حاشیه نیستیم
اگر شاهنامه نمی‌بود، ایران کشوری خُرد بود
«قانون مورفی» درصدر
اظهارنظر دیگری از «کمال تبریزی» درباره تلویزیون
یک مرد تنها در انقلاب فرهنگی چین
کیومرث پوراحمد به تئاتر بازمی‌گردد
پیکر سلیم نیساری به خانه ابدی بدرقه شد
در جست‌وجوی عدالت
سلیقه‌ای و شخصی به آثار نگاه می‌شود
«حسین محب‌اهری» بدرقه شد
قسطی شدن سفر به جای ارزان سازی/ اجرای دوباره طرح زمین خورده سفر
«فوران»؛ قصه نسل‌ سوخته نفت
«محب ‌اهری» مظلومانه و غریب‌ رفت
این فیلم‌ها جایی در جشنواره فجر ندارند
حسین محب اهری درگذشت
وفاداران به فضا و زبان شعر نیمایی کم شده‌اند
تلفیق سینمای ایران و چین، تحول‌آفرین است
مجبوریم از سلبریتی‌ها دعوت کنیم/ نمی‌خواهم با صحبت درباره خط قرمزها برنامه را داغ کنم/ اجراهای جیمی فالون، جیمی کمل و خانم الن را دنبال می‌کنم
علی رفیعی ۸۰ ساله شد
بیشتر
کد خبر: 87432 | تاریخ : ۱۳۹۷/۱۱/۱۵ - 12:35
درام خانوادگی زیبا در جاده

درام خانوادگی زیبا در جاده

آرمان- جلال مرادی 42 ساله در تصادفی خانواده‌ای را به قتل می‌رساند، او پس از گذراندن دوران زندان، همسر و فرزندانش را ترک کرده و به شهری دیگر می‌رود، پس از سه سال به شهرش بازمی‌گردد زیرا که زنش دچار مرگ مغزی شده ‌است و او باید سرپرستی فرزندانش را بر عهده بگیرد.بدون تعارف از سال 1389 به بعد از فیلم درخشان «یه حبه قند» و تماشای فیلم‌های «امروز» و «دختر» رضا میرکریمی مطمئن بودم که این فیلمساز و مدیر فرهنگی که چند سالی است مسئولیت برگزاری بخش بین‌الملل جشنواره فجر را نیز پذیرفته و دیگر نخواهد توانست فیلمی قابل اعتنا و درخور توجه بسازد.چرا که تغییر دیدگاه‌های این فیلمساز در دو فیلم «دختر» و «امروز» و مشغله‌ها و حواشی فراوان مدیریت بخش بین‌الملل جشنواره فجر، این ذهنیت را به‌وجود آورده بود که میرکریمی دیگر به انتهای مسیر رسیده و دیگر نمی‌توان روی او حساب کرد.تماشای فیلم «قصر شیرین» اما خط بطلانی بر همه این تحلیل‌ها و ذهنیت کشید و بازگشت باشکوهی را برای میرکریمی پس از یک دوره ناموفق هشت ساله رقم زد.«قصر شیرین» در اصل قصه مواجهه نامتعارف پدری با دو فرزند پسر و دخترش در فضایی نامتعارف‌تر است. پدری به‌دلیل موجهی از نظر خودش پس از تحمل دوران حبس از خانه، خانواده، زن و فرزندانش دل‌بریده و در شهر دیگری تشکیل خانواده داده و روزگار می‌گذراند تا اینکه همسرش دچار مرگ مغزی شده و او برای انتقال اتومبیل همسرش به شهر محل سکونت خانواده‌اش مراجعه می‌کند.در آنجا اجبارا فرزندانش را تحویل می‌گیرد و به هیچ دلیلی نیز نمی‌تواند از زیر بار مسئولیت سرپرستی فرزندان که بی‌خبر از مرگ مغزی مادر هستند شانه خالی کند و از همین‌رو یک سفر جاده‌ای را به‌همراه پسر و دخترش آغاز می‌کند و در این مسیر هر کدامشان به درک جدیدی از روابط فیمابین و زندگی می‌رسند.شاید انتخاب جاده برای پیشبرد داستان فیلم، یکی از بهترین و کارکردترین شیوه‌هایی بود که میرکریمی برای روایت فیلمش استفاده کرده و الحق زیبایی و تاثیر فیلم و قصه روی مخاطب و تماشاگر نیز تا حد زیادی ناشی از همراه‌شدن با شخصیت‌های فیلم در سفر مذکور است.از دیگر سو بازی خیره‌کننده حامد بهداد در نقش جلال را باید از ویژگی‌های مثبت فیلم دانست که موفق شده همه ریزه‌کاری‌های این شخصیت را در بازی خوبش به تصویر بکشد و از جلال که در ابتدا شخصیت منفی می‌نماید یک شخصیت خاکستری بسازد و سبب شود تا مخاطب، جلال را نیز در ردیف یکی از لطمه‌دیده‌های داستان به قضاوت بنشیند.در همین رابطه باید از بازی بسیار زیبای دو کودک خردسال فیلم یاد کنیم. به هر حال بازی گرفتن از کودکان در فیلم‌ها سختی‌های خاص خود را دارد به‌ویژه اینکه در «قصر شیرین»، دو کودک فیلم نقش‌های اصلی و عوامل تعیین‌کننده داستان را نیز برعهده گرفته‌اند و ازپس وظایف محوله نیز به‌خوبی برآمده‌اند.پرهیز میرکریمی از ایجاد شاخ و برگ‌ها و داستانک‌های مختلف سبب شده تا با قصه‌ای سر راست و ساده مواجه باشیم که اساسا نمی‌خواهد به سمت و سوی درام‌های روانشناسانه و جامعه‌شناسانه حرکت کند و شاید همین سادگی و صراحت در بیان است که بیننده از همان ابتدا تحت فشار قصه و داستان قرار گرفته و همپای شخصیت‌های فیلم به‌گونه‌ای «اذیت» می‌شود و این اذیت‌شدن رهایش نمی‌کند تا پایان داستان.همانجا که رابطه پدر و فرزندی در نهایت شکل می‌گیرد و جلال به خواسته فرزندش تن می‌دهد و برای کمک به حیوانی که در برخورد با خودرو مصدوم شده از ماشین خارج می‌شود. واگویه‌های درونی و اعترافات جلال به فرزندانش در خصوص برخی اتفاقات و اعترافات متقابل از بخش‌های زیبا و تاثیرگذار «قصر شیرین» است که در پیشبرد داستان بسیار موثر عمل می‌کند.در مجموع باید گفت «قصر شیرین» را باید به‌عنوان یکی از برگ‌های برنده دوره سی و هفتم و بازگشت شکوهمندانه رضا میرکریمی به سینمای ایران با یک درام خانوادگی و تا حدی اجتماعی قلمداد کرد. ضمن اینکه با این فیلم باید همچنان حساب میرکریمی را در سینما باز نگه داریم.

* منتقد و روزنامه‌نگار

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.