انتخاب تاریخ:   /  /   
ارسال سوژه کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 رونمایی از کتاب برلیان نت
گزارش اجتماعی
آخرین خبرها پربیننده‌ترین خبرها
تهدید جنگل‌ها با قاچاق سبز
دلیل ازدواج دختران جوان با مردان مسن
مقابله با سوداگران بازار مسكن
سايه ترديد بر سر سايت‌هاي همسريابي
اوقات فراغت؛ سرمایه‌ای که هدر می‌رود
وزارت گردشگری؛ تحولی نوین در ساختار اقتصادی
فقدان برنامه‌ریزی برای عبور از بحران سالمندی
متاسفيم؛ طلاق ركورد شكست
چرایی افزایش خشم در جامعه
افزايش نزاع هاي خياباني؛زنگ خطر
الزامات قانونگذاری قاعده‌مند
اینجا هنوز زیر آب است
ریزش متقاضیان اخذ وام ازدواج
تبليغات‌محيطي از‌نگاه مثبت تا‌آثار منفي رواني
عکس کودکان در آلبوم‌های مجازی و عواقب آن
دامنه بحران بيكاري گسترده‌تر شد
شبكه‌هاي اجتماعي نارضايتي را تشديد مي كنند
جولانگاه دور دوربازان در پایتخت
همسرکشی و خلأ‌های قانونی
حلقه مفقوده گروه‌های آموزشی
مصوبه مجلس بساط اسیدپاشی راجمع نمی‌کند!
چگونه ميلياردها تومان«دود» مي‌شود؟
بی‌دود یا بی‌خدمات؟
کاسبان سفره کارگران
همه واکنش‌ها به ماجرای سد لفور
دلایل خودکشی‌های دو دهه اخیر
چند نکته درباره همسرکشی در ايران
صحنه ‌ بی‌نظیر حضورزنان در ارومیه
هدف گذاری برای مدارس منهای خشونت
هشدار! استرس جامعه را متلاشي نكند
شادي در محاصره خشونت
رنج «فقدان شادي»پايان مي پذيرد؟
مرزبان فرهنگ کیست؟
پیامدها و آسیب‌های شکاف نسلی
جان آدم‌ها خریدنی نیست
شهر ري در انتظار فاجعه / تا مديريت شهري و شهرداري شهر ري از تهران جدانشود؛ اين بحران حل نخواهد شد
«اميد» با علاقه به «بهبوداوضاع» خلق مي‌شود
منع دوچرخه‌سواري بانوان؛ چالش تازه
شكاف بين نسلي در نقطه بحران
چرخ دکه‌داران نمی‌چرخد
عصر جدید کودک‌آزاری‌ها با «مدلینگ کودکان»!
هزينه براي «منابع انساني كارآمد» جلوي «مهاجرت» را مي گيرد
هزینه‌هایی که جبهه فقر بر گردن کشور می‌اندازد
صحنه‌ای شگفت‌انگیز از نمایشگاه کتاب تهران
قدمی برای حل یک مشکل نودساله
فارغ‌‌التحصیلان بیکار، خانه‌نشین شده‌اند
نشسته بر ساحل بی‌حاصلی
افزايش افسردگي افسارگسيخته
جای خالی شادی و نشاط در برنامه‌های ماه رمضان
بیشتر
کد خبر: 89368 | تاریخ : ۱۳۹۸/۲/۱۲ - 10:49
آسیب‌های اجتماعی در ایران؛ مرحله هشدار یا خطر؟

آسیب‌های اجتماعی در ایران؛ مرحله هشدار یا خطر؟

آرمان- در نشست چهاردهم از سری سلسله‌نشست‌های «بررسی آسیب‌های اجتماعی» در ایران وضعیت آسیب‌های اجتماعی در ایران بررسی شد. پانزدهمین نشست آسیب‌شناسی در ایران با حضور مجید ابهری و مجید مظفر و با اجرای راحله امینیان در خانه مهر رضا برگزار شد و به موضوع رسانه و آسیب‌های اجتماعی پرداخت. در ابتدای نشست راحله امینیان به این موضوع اشاره کرد که عصر حاضر، عصر رسانه است و تاثیر شگرفی در جهت‌دهی افکار عمومی دارد و گاه آن را دچار افراط و تفریط می‌کند. مجری برنامه به‌عنوان اولین سوال از دکتر ابهری رفتارشناس، پژوهشگر و استاد دانشگاه خواست تا تعریفی از رسانه داشته باشد. ابهری در پاسخ به این سوال گفت: از دیرباز مردم از دود و آتش به‌عنوان ابزاری برای اطلاع‌رسانی استفاده می‌کردند و امروز هم رسانه‌های مختلف در واقع جای همان دود و آتش را گرفته‌اند. از نگاه رفتارشناسی اجتماعی، رسانه به‌عنوان ابزار برقراری ارتباط بین آحاد جامعه عمل می‌کند و نقشش را خارج از محدوده جغرافیایی برای برجسته‌سازی اخبار و ارتباط‌گیری مردم با یکدیگر ایفا می‌کند. مظفر روانشناس و عضو هیات‌علمی دانشگاه هم در پاسخ به این سوال با بیان اینکه بحث رسانه در واقع یک بستر انتقال ارتباط است و لحظه‌به‌لحظه در حال بزرگ‌شدن و البته نافذشدن است، گفت: نفوذ رسانه این روزها حتی بیش از کلام پدر و مادر است و بد یا خوب، رسانه این روزها مرزها را درنوردیده و دولت‌ها کمتر مانند گذشته می‌توانند روی آن نظارتی داشته باشند که همین موضوع باعث ایجاد معایب و محاسنی می‌شود. راحله امینیان در ادامه با بیان این موضوع که با گسترده‌شدن فضای سایبری تعریف رسانه دستخوش تغییراتی شده است، از دکتر ابهری خواست راهکاری را در مواجهه با این پدیده ارائه دهد.

به گزارش مهر؛ ابهری در پاسخ به این سوال گفت: گسترده‌شدن فضای سایبری هم تعریف رسانه را تغییر داده و هم آن را در موضع انفعالی قرار داده است. رسانه‌های مکتوب این روزها جایگاه گذشته خود را از دست داده‌اند و یک‌به‌یک در حال جابه‌جایی از فضای مکتوب به‌سمت فضای دیجیتال و مجازی هستند، چراکه به اهمیت این فضا واقف شده‌اند. امینیان اضافه کرد که با این اوصاف رسانه‌های مجاری دارند جایگزین رسانه‌های رسمی می‌شوند.

رسانه‌های سایبری جایگزین رسانه‌های رسمی

ابهری با تائید صحبت‌های مجری نشست، گفت: به عقیده من رسانه‌های سایبری جایگزین رسانه‌های رسمی شده‌اند. در شرایط کنونی که مردم بیشترین وقت خود را با تلفن همراه خود سپری می‌کنند، طبیعی است که ترجیح می‌دهند اخبار خود را در حوزه‌های مختلف از همین طریق دنبال کنند و منتظر روزنامه فردا نمانند. بر کسی پوشیده نیست که رسانه‌های کاغذی تا چه اندازه زیر فشار هزینه‌های مربوط به کاغذ و چاپ هستند. به هر حال هم اکنون یک رقابت نابرابر بین رسانه‌های فضای سایبری و مجازی به راه افتاده است. مظفر در پاسخ به این سوال که آیا رقابت نابرابری که بین این دو سبک رسانه وجود دارد یک فرصت تلقی می‌شود یا تهدید، گفت: به هر حال ما نمی‌توانیم جلوی پیشرفت تکنولوژی را بگیریم، اما اشکال کار ما اینجاست که ما بعد از ورود یک تکنولوژی به کشور سراغ فرهنگسازی آن می‌رویم و نتیجه آن هم این می‌شود که بعد از اینکه کار بالا گرفت و آسیب‌هایی گریبانگیر جامعه شد به فکر راه‌حل‌های فوری می‌افتیم. شاید برایتان جالب باشد بدانید هفت ساعت میانگین استفاده ایرانیان از فضای مجازی است که این آمار دوبرابر جامعه‌ای نظیر چین است. طبیعی است که این فضا می‌تواند هم فرصت تلقی شود و هم تهدید. ابهری با بیان اینکه غافلگیری در جامعه ما به یک رفتار نهادینه تبدیل شده است، گفت: در جامعه ما سیل می‌آید ما غافلگیر می‌شویم، زلزله می‌آید دچار غافلگیری می‌شویم. هفت هشت‌سال قبل من بارها اشاره کردم که همه‌گیرشدن فضای مجازی احتیاج به فرهنگسازی دارد. هر فرصتی را اگر پیرامونش فرهنگسازی نکنیم به یک تهدید تبدیل می‌شود. فضای مجازی مثل یک اسلحه است اگر دست دزد باشد تهدید به‌شمار می‌رود و دست پلیس امنیت به‌شمار می‌رود. البته این نکته را نمی‌توان نادیده گرفت که فضای مجازی باعث کم‌شدن پنهان‌کاری می‌شود و اخبار در کسری از ثانیه با کمترین سانسور به همه جهان مخابره می‌شود. همواره گفته‌ام و باز هم تاکید می‌کنم که من مخالف فیلترینگ هستم و بر این باورم که با آموزش می‌توان به بچه‌ها آموزش داد که از چه سایت‌هایی استفاده کنند و سراغ چه سایت‌های نروند. این روزها گوشی‌های هوشمند برای بچه‌ها جای خانواده، دوست، همکلاسی، آموزش و… گرفته‌اند. بنیاد ملی بازی‌های رایانه‌ای اعلام کرد بچه‌ها روزانه بین دو و نیم تا چهارساعت از وقتشان را با بازی‌های رایانه‌ای و فضای مجازی صرف می‌کنند. کدام پدر و مادری را پیدا می‌کنید که این مدت را مفید با بچه‌هایشان بگذرانند. فضای مجازی یک زندگی موزائیکی برای ما ایجاد کرده است، یعنی ما کنار هم هستیم ولی ربطی به هم نداریم. مظفر در پاسخ به این سوال مجری برنامه مبنی‌بر اینکه ما در استفاده از فضاهای مجازی وارد مرحله هشدار شدیم یا بحران، گفت: اجازه بدهید جواب را با سوالی شروع کنم. اگر دانش‌آموزی نمره هشت بگیرد ما فورا بسیج می‌شویم تا بدانیم اشکال کار کجاست، اما اگر بچه خجالتی یا ترسو باشد می‌گوییم گوشه‌گیر است یا‌... ، در حالی که اگر یک مهندس، مهندس خوبی باشد اما اعتمادبه‌نفس نداشته باشد بازنده است. این موضوع نشان می‌دهد چقدر در شناخت هشدار و بحران‌های روانی ضعیف عمل می‌کنیم. بسیاری از افراد جامعه ما وقتی از گوشی‌شان دور هستند دچار استرس می‌شوند. اینها نشان می‌دهد که ما از هشدار گذشتیم و به بحران رسیدیم. این روزها بسیاری از بچه‌ها به‌دلیل تسلط‌شان به تکنولوژی بر والدینشان غالب هستند و پدر و مادرها هم معمولا از ابزاری جز زور در مقابل آنها برخوردار نیستند که این مساله هم معمولا جواب معکوس می‌دهد.

دست به مخفی‌کاری نزنیم

ابهری در بخشی از نشست با پررنگ توصیف‌کردن نقش تلویزیون در جامعه گفت: این رسانه بعد از پیروزی انقلاب به دانشگاه تعبیر شد، اما ما متاسفانه نتوانستیم از این نقش درست استفاده کنیم. ما باید در صداوسیما آموزش را محور قرار دهیم اما آن را به‌شکل جذابی ارائه کنیم و شانه‌به‌شانه فضای مجازی پیش رویم. تا چندسال قبل اجازه نداشتیم در رسانه ملی اسمی از اچ‌آی‌وی ببریم در حالی که این مشکل در جامعه وجود داشت. وقتی دست به مخفی‌کاری می‌زنیم در بیان مسائلی از این دست نتیجه‌اش پررنگ‌شدن فضای مجازی و شکل‌گیری رسانه‌های زرد می‌شود. مجری نشست از دکتر مظفر پرسید عده‌ای در این فضا با جعل هویت به فعالیت می‌پردازند تا از این طریق به آمال و آرزوهایشان برسند. مظفر ضمن تائید این صحبت‌ها بیان کرد: هر انسانی به‌طور طبیعی دوست دارد که دیده شود اما مشکل اینجاست که مرز دیده‌شدن در جامعه ما در فضای مجازی پیرامون برخی افراد به مرز خودشیفتگی می‌رسد. تصور کنید یک نوجوان که در زندگی‌اش با مشکلات مختلفی روبه‌رو است و سرخوردگی را تجربه می‌کند با جعل هویت، خانواده و... می‌تواند دنیای خوشایند و مطلوبی را برای خود فراهم کند و در چنین شرایطی چرا باید زندگی واقعی خود را به زندگی مجازی‌اش ترجیح دهد؟

نیاز به کار جهادی در حوزه فرهنگ

مجید ابهری در پایان صحبت‌هایش گفت: من به‌عنوان یک پدر و برادر از پدر و مادرها می‌خواهم در شرایط کنونی، دوستانه در کنار فرزندانشان قرار بگیرند. فراموش نکنید ما در معرض یک سونامی فرهنگی قرار گرفتیم و برای مبارزه با آن احتیاج داریم که جناح‌ها را کنار بگذاریم و هر کسی با هر ابزاری که در دست دارد به فکر کمک‌کردن به سرزمینمان باشیم. به یک چشم‌به‌هم‌زدن به خودمان می‌آییم و می‌بینیم فرهنگمان از دست رفته است و بین ما و بچه‌هایمان فاصله افتاده است. ما نیاز به کار جهادی برای نجات فرهنگمان داریم.

احتیاج به چراغ راه داریم

مظفر هم در پایان با بیان این موضوع که ما برای نجات فرهنگمان احتیاج به چراغ راه داریم، گفت: خانواده‌ها باید تمام تلاششان را به‌کار ببندند تا فرزند توانمندتری را تربیت کنند. فرزندی که مقاوم است در مقابل هر تهدیدی مقاوم است. دیگر تهدیدها دولت‌ها نیستند بلکه آدم‌ها هستند. ما احتیاج داریم که مهارت‌های زندگی را به‌طور دقیق آموزش دهند که دیگر در فلان کشور اگر خودکشی رایج می‌شود به سایر کشورها سرایت نکند. درکنار خانواده و آموزش و پرورش نقش رسانه ملی هم بسیار پررنگ است؛ رسانه ملی نقشش این نیست که چند ده شبکه داشته باشد بلکه می‌تواند تنها چهار شبکه داشته باشد اما بهترین راه را ارائه دهد. اکثر شخصیت‌هایی که در فیلم و سریال‌های تلویزیونی ارائه می‌دهیم یا تیپ هستند یا کاراکتر و به شخصیت واقعی نزدیک نیستند. اگر می‌خواهیم همانندسازی کنیم باید شخصیت واقعی بسازیم. اگر «پزشک دهکده» موفق می‌شود چون آدم‌سازی را آموزش می‌دهد.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسالی، پس از تایید مدیر سایت منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشند منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشند منتشر نخواهد شد.