انتخاب تاریخ:   /  /   
کانال تلگرام اینستاگرام سالنامه آرمان منتشر شد نخستین کنگره بزرگداشت آیت‌الله هاشمی رفسنجانی آرمان ملی شماره 63 آرمان ملی شماره 62 برلیان نت
کد خبر: ۲۲۲۶۹۴ | تاریخ : ۱۳۹۷/۳/۹ - شماره: 3617

دریچـــه

نارضایتی از زندگی

نارضایتی از زندگی تا زمانی که به‌منزله‌‌ انگیزه‌ای برای پیشرفت ما باشد اصلا بد نیست، مساله از جایی شروع می‌شود که این نارضایتی از زندگی ما را به‌سمت افسردگی، از دست دادن امید در زندگی و... هدایت کند. اما چطور می‌توانیم از داشته‌های مادی و معنوی خود راضی باشیم؟ اگر به دنبال پاسخ این پرسش مهم هستید در ادامه این مقاله با ما همراه باشید.هرچه بیشتر با افراد در مورد مشکلاتشان حرف می‌زنیم، بیشتر می‌فهمیم که همه ما به‌نوعی دچار نارضایتی از زندگی هستیم. نارضایتی از زندگی معمولا به یکی از شکل‌های زیر خود را نشان می‌دهد: دائما دوست داریم بهتر و بهتر باشیم، بیشتر کار کنیم، بهره‌وری بالاتر یا تمرکز بیشتری داشته باشیم؛ در هنگام صحبت کردن در جمع به خودمان شک داریم و حس می‌کنیم حرف‌هایمان باارزش نیستند و برای کسی اهمیت ندارند؛ همیشه می‌خواهیم از آنچه که هستیم، بهتر باشیم.این وضعیت هر روز ماست. هربار که کسی از ما تعریف می‌کند، حس می‌کنیم حرف‌هایش چندان جدی نیست چراکه در ذهنمان خود را شایسته تعریف و تمجید نمی‌دانیم. نارضایتی از زندگی به شیوه‌های مختلفی ما را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ شاید نتوانیم در جمع صحبت کنیم، یا حتی نتوانیم کاری را که عاشقش هستیم، دنبال کنیم چراکه از خودمان ناراضی هستیم و برای فرار از این مشکلات، سعی می‌‌کنیم خود را با غذا خوردن، خریدهای غیرضروری و بیمارگونه و‌... تسکین بدهیم. نارضایتی ریشه‌ تمام مشکلات ماست.

چطور این مشکل را حل کنیم؟

وقتی از خودمان ناراضی باشیم حتی اگر کار خوبی انجام بدهیم باز هم خوشحال نیستیم و بنابراین پاداش خود را دریافت نمی‌کنیم؛ ما معمولا از حس بدی که نسبت به خودمان داریم، فرار می‌کنیم و به سهل‌انگاری و امروزوفردا کردن روی می‌آوریم و همه اینها مانع تلاش ما می‌شوند. تا زمانی که از خودمان راضی نباشیم، نمی‌توانیم مشکلات‌مان را حل کنیم؛ وقتی از خودمان ناراضی هستیم، نمی‌توانیم با دیگران هم ارتباط برقرار کنیم چراکه فکر می‌کنیم به‌اندازه کافی خوب نیستیم و به همین دلیل در برخورد با دیگران مضطرب می‌شویم؛ حتی وقتی شرایط خود و زندگی‌مان را بهبود می‌بخشیم، حس نارضایتی از خویشتن همچنان وجود دارد. بنابراین سعی می‌کنیم بیشتر تلاش کنیم اما باز هم ناراضی هستیم. طبق تجربه، این نارضایتی هرگز از بین نخواهد رفت مگر اینکه برای رویارویی با آن آماده شویم. طی این دوره بحرانی که با کمک نارضایتی از خویشتن برای بهترشدن تلاش می‌کنیم، اصلا خودمان را دوست نداریم و این واقعیت تلخی است؛حال آیا امکان دارد زندگی خود را بهبود ببخشیم بدون آنکه از خودمان ناراضی باشیم؟ پاسخ این پرسش مثبت است.شما می‌توانید ورزش کنید و تغذیه سالم داشته باشید، به این دلیل که خودتان را دوست دارید. شما می‌توانید با ورزش‌کردن الگویی برای اطرافیان‌تان باشید تا آنها هم به شما بپیوندند. می‌توانید بیشتر کتاب بخوانید نه به این خاطر که از خود ناراضی هستید بلکه به این دلیل که خودتان و دیگران را دوست دارید.

کنار آمدن با نارضایتی از زندگی

با این حس نارضایتی که به ما می‌گوید به‌اندازه کافی خوب نیستیم، چه‌کار باید بکنیم؟این احساسات فرصت‌های بزرگی در اختیارمان می‌گذارند تا خود را بهتر بشناسیم و یاد بگیریم که چطور با خودمان دوست باشیم. هروقت این احساس به سراغتان آمد لحظه‌ای درنگ کنید و با خود فکر کنید. به‌جای اینکه از این حس فرار کنید کنارش بمانید و سعی کنید آن را قبول کنید. با تمام وجود با این احساس خود ارتباط برقرار کنید و آن را درک کنید. برقراری ارتباط با این رنج، رهایی‌بخش است. یادتان نرود که این رنج نشانه داشتن قلبی مهربان و بامحبت است. اگر قلب مهربانی نداشته باشیم، خوب یا بد بودن‌ چندان برایمان اهمیت ندارد. پشت تپه‌های بلند سختی و دشواری دشت زیبایی پنهان است، فقط کافی‌ است از تپه بالا برویم. نباید فرار کنیم، باید بمانیم تا این دشت زیبا را ببینیم. به آینه نگاه کنید، به خودتان لبخند بزنید و سعی کنید بدون هیچ ‌قید‌وشرطی خودتان را دوست داشته باشید.درست است که این کار آسان نیست و همه مشکلات ما را به‌راحتی حل نمی‌کند، اما این‌گونه می‌توانیم کم‌کم با خودمان دوست شویم و زندگی‌مان را تغییر بدهیم.توصیه می‌کنم هروقت از خودتان انتقاد کردید یا به خودتان شک کردید و از خودتان ناراضی بودید، یا اگر کسی با شما بدرفتاری کرد، این روش را تمرین کنید. با احساستان روبه‌رو شوید و بی‌قیدوشرط آن را بپذیرید.اگر واقعا می‌خواهید تغییر کنید، بهتر است هرشب از رفتارهایتان یادداشت‌برداری کنید و آنچه را که طی روز انجام داده‌اید و آنچه را که می‌توانید انجام بدهید، مرور کنید.در پایان فکر می‌کنم حتما می‌دانید که «عشق به خود» نیرومندتر از «نارضایتی از خود» است. امیدوارم چنان رفاقتی با خود برقرار کنید که آثارش همیشه و در تمام ارتباطات‌هایتان منعکس بشود.

نیکوکاری

احسان و نيكوكاري از اموري است كه در حوزه عمل اجتماعي و هنجارهاي پسنديده قرار مي‌گيرد و يكي از فضيلت‌هاي اخلاقي نيز به شمار مي‌رود و هر كسي كه از فطرت سالم برخوردار باشد زبان به تحسين اهل احسان و نيكوكاران مي‌گشايد. از كساني كه قرآن احسان نسبت به آنان را مورد تشويق قرار داده، كمك مالي به خويشان و بستگان است. يتيمان و همسايگان دور و نزديك و نيز دوستان بسيار نزديك و هم نشين و در راه ماندگان نيز از جمله كساني هستند كه مي‌بايست بي‌هيچ چشم داشتي به آنان احسان كرد. قرآن بيان مي‌كند كه احسان به ديگران در حقيقت احسان به خويشتن است چنانكه مي‌فرمايد: إِنْ احْسنتُمْ احْسنتُمْ لِانفُسِكُمْ (اسراء آيه7)؛ زيرا شخص با احسان و نيكوكاري، شخصيت خود را كامل مي‌گرداند و در تحقق تكامل وجودي خويش مي‌كوشد. اگر انجام اعمال پسنديده و نيك، انسان را از خسران رهايي مي‌بخشد و مصداق انسان پيروز و فائز مي‌شود به اين معناست كه انسان در يك فرآيندي خود را از نقص به كمال مي‌رساند. از اين روست كه مي‌توان گفت احسان به ديگران به معناي احسان به خويشتن خويش است و كسي كه به ديگري احسان مي‌كند پيش از آن كه اين احسان و فوايد آن به ديگري برسد به خود وي رسيده است؛ زيرا با اين بينش و نگرش احساني خويش، توانسته است از زيان و خسران رهايي يابد و از بركت احسان، خود را به تكامل برساند و شخصيت و شاكله وجودي خويش را كامل گرداند.

ارسال دیدگاه شما

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط مدیر سیستم منتشر خواهند شد
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهند شد
  • پیام هایی که به غیر از زبان پارسی باشد منتشر نخواهند شد